Այդ ճանապարհին ես տեսնում եմ լուրջ հնարավորություններ ունեցող մի քանի քաղաքական ուժերի

Հունիսի 7-ին սպասվող ընտրություններին մնացել է 116 օր (3 ամիս, 23 օր): 
Ճիշտ այդքան ժամանակ ունենք մենք իրական ընդդիմադիր ուժեր ձևավորելու և թուրքական հրեշին միասնաբար հաղթելու համար։
Այդ ճանապարհին ես տեսնում եմ լուրջ հնարավորություններ ունեցող մի քանի քաղաքական ուժերի։

1. Սամվել Կարապետյանի գլխավորած «Ուժեղ Հայաստան» (Մեր ձևով) կուսակցությունը այսօր' փետրվարի 12-ին, կհայտարարի վարչապետի իր թեկնածուի անունը։ Ես կարծում եմ, որ լավագույն և ցանկալի տարբերակը հենց Սամվել Կարապետյանն է, եթե օրենքը թույլ տալիս է։ 
Ժողովուրդը սիրում է Կարապետյանների ընտանիքին' բարեգործություների և եկեղեցաշինության համար, իսկ դա կարևոր գործոն է։ 
Ինքս մի քանի անգամ շփվել եմ Մեր ձևով-ի թիմի, ինչպես նաև Նարեկ Կարապետյանի հետ և շատ լավ տպավորություն եմ ստացել նրանց մարդկային որակների առումով։

2. Ռոբերտ Քոչարյանի գլխավորած «Հայաստան» դաշինքը ՀՅԴ և գուցե նաև այլ կուսակցությունների հետ կունենա իր կայուն ձայները, արմատական ընդդիմություն է, անզիջում պայքարում է Ադրբեջանի և Թուրքիայի թշնամական պետությունների դեմ և առաջատարներից մեկն է ընդդիմադիր դաշտում։
Քոչարյանն ինքը խարիզմատիկ գործիչ է և ժողովրդի մի մեծ հատված սիրում է նրան։

3. Գագիկ Ծառուկյանի գլխավորած «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը ևս իր կայուն տեղն ունի ընդդիմադիր դաշտի առաջատարների մեջ։ Օրերս Ծառուկյանը հայտարարեց «Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնության մասին, որը ևս կարևոր գործոն է ժողովրդի աջակցությունը ստանալու համար։ Ծառուկյանը ևս ժողովրդի մեջ ունի բարեգործի համբավ և սիրված է, ու եթե նրան հաջողվի իր շուրջը համախմբել ուրիշ ընդդիմադիր կառույցների, ապա նրա նկատմամբ հանրային աջակցությունը ավելի կմեծանա։ 

4. Ռուբեն Վարդանյանի հիմնած «Ապրելու երկիր» կուսակցությունը ևս հնարավորություն ունի ժողովրդի աջակցություն ստանալու, մանավանդ որ մի շարք համայնքներում հենց այս քաղաքական ուժի ներկայացուցիչներն են ընտրվել համայնքի ղեկավար։ Ուղղակի անհրաժեշտ է հստակ ծրագիր և ճիշտ մտածված քարոզչական աշխատանք։ 

5. Արման Թաթոյանի հիմնած «Միասնության թևեր»-ը ևս ունի հնարավորություն մտնելու խորհրդարան հենց Թաթոյանի անձի շնորհիվ։ 
Իմ կարծիքով, նշածս քաղաքական ուժերից բացի, մյուսները քիչ հնարավորություն ունեն ընտրություններում հաջողելու' հաշվի առնելով նրանց մարդկային և ֆինանսական ռեսուրսները և վարկանիշը։ Ավելի ճիշտ կլինի, եթե կազմեն դաշինքներ կամ միանան վերևում նշածս մեծ ուժերին։
Այդպես ձայների փոշիացում չի լինի, ընտրություններին մասնակցելն էլ կլինի ոչ թե ինքնանպատակ կամ «սրտի հովարանք», այլ հրեշին հաղթելու իրական միասնական ճանապարհ։

Նարիր Հոխիկյանի ֆեյսբուքյան էջից