Ապագան` Վարդենիսում. թշնամին եկել, նստել է գյուղապետի խոտհարքներում

Հրապարակը գրում է. Թշնամին երեկ առավոտյան արդեն դադարեցրել էր կրակոցները Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրերի ուղղությամբ: Վարդենիսի տարածաշրջանի խոշորացված Սոթք, Կութ, Նորաբակ, Շատվան, Վերին Շորժա գյուղերի բնակիչներն ապրում էին բնականոն կյանքով, երբ այցելեցինք այնտեղ, բայց անհանգստություն եւ վախ կար մարդկանց սրտերում: Թշնամին ամբողջ գիշեր կրակել էր մեր դիրքերի ուղղությամբ, որոնք ընդամենը մի քանի մետր են հեռու թվարկված գյուղերից, կրակել էր նաեւ ծանր զինատեսակներից: Արդյունքում, ցավոք, ունենք 3 զոհ եւ 4 վիրավոր:

Նախ այցելեցինք Սոթքի հանքավայր, որից այն կողմ արդեն Ադրբեջանի զորքն է տեղակայված: Ճանապարհը տանում է դեպի Քարվաճառ, որը պատերազմից հետո այս իշխանություններն առանց մեկ կրակոցի հանձնեցին թշնամուն: Այսօր թշնամին դիրքավորվել է Քարվաճառի բարձրադիր լեռներում եւ ուղիղ նշանառության տակ է առել հայկական բնակավայրերը: Սոթքում նախ նկատեցինք, որ հանքավայրից, որի մեծ մասը եւս անցել է թշնամուն, ծանր տեխնիկան իջեցվել է ներքեւ՝ առավել անվտանգ վայր: Ասացին՝ լուսադեմին է հանքի ղեկավարությունը հրահանգել տեխնիկան՝ բելազներ, էքսկավատորներ, ինչ հնարավոր է, իջեցնել ներքեւ: Մոտեցանք սահմանային անցակետին, որտեղ ՀՀ դրոշն էր ծածանվում: Նկարահանում էինք անում, երբ դարձյալ կրակոցներ հնչեցին: Դժվար է ասել՝ որ կողմից էր, թեեւ առավոտյան արդեն, ռուսական կողմի միջամտությամբ, հրադադար էր հաստատվել:

Փորձեցինք այցելել հարակից գյուղեր, որոնք թշնամու ուղիղ նշանառության տակ են: Սակայն գյուղերի մուտքի մոտ զինվորականներ էին կանգնած, որոնք, առանց բացատրության, արգելում էին մտնել գյուղ: Գտանք դժվարանցանելի շրջանցող ճանապարհներ եւ հասանք նախ Շատվան: Ջավախքի Գանձա գյուղից Շատվան տեղափոխված մի տղամարդ ոգեւորությամբ էր խոսում գործող իշխանությունների հասցեին՝ ստեղծված իրավիճակի ամբողջ մեղքը բարդելով նախկին իշխանությունների, մասնավորապես՝ ՀՀԿ-ի վրա: Հետո կոչ արեց համախմբվել, որ միասնաբար կարողանանք դուրս գալ այս իրավիճակից: Վերջում, բնականաբար, ասաց, որ Նիկոլ Փաշինյանին է ձայն տվել:

Շատվանից քիչ վերեւ Նորաբակ գյուղն է, որը նախկինում կոչվել է Ազիզլու: Այստեղ զարմանալիորեն առողջ ու սթափ վերլուծություններ լսեցինք բնակիչների կողմից: Նրանք նկարագրեցին իրավիճակը, որ գիշերվա 3-ի կողմերն են սկսել կրակել դիրքերի վրա, գյուղի վրա կարկոց չի եղել, կրակել են ծանր զենքերից: Վախեցել են, իհարկե, բայց չեն լքել գյուղը, թեպետ, եթե այսպես շարունակվի, չգիտեն, թե ինչ են անելու: Ասացին՝ թշնամու զորքը բավականին առաջ է եկել մեր տարածքում: «Եկել նստել են մեր գյուղապետի խոտհարքներում, հիմա մենք ուզում ենք նախիրը տանել արտը, վախենում ենք»,- ասաց Նորաբակի բնակիչներից մեկը: Ապա ասաց, որ այս առաջխաղացումը դեռ մայիսին է եղել, այսինքն, 2 ամիս է՝ թշնամին մեր արտերում է նստած ու չի գնում: Այս օրերին էլի մի քանի մետր առաջ են եկել՝ էլ ավելի մոտենալով գյուղին: Մեզ ցույց տվեցին դիմացի փոքր բլուրը, որի գլխին թշնամու զորքն է նստած, իսկ նույն բլրի լանջին՝ ավելի ցածր դիրքում, հայկական զորքն է: Նորաբակի մեկ այլ բնակիչ էլ, որ առանց վախենալու հայտարարեց՝ իր ձայնը տվել է Քոչարյանի դաշինքին, ավելին՝ ասաց, որ իրենց ամբողջ գյուղը Քոչարյանին է ընտրել, դժգոհեց գործող իշխանություններից, որ չեն ապահովում իրենց անվտանգությունը:

«Գյուղի վերջին տունն ա իմ տունը, սաղին դիմել ենք՝ Մարդու իրավունքների պաշտպանով, մեր համայնքապետով-բանով, որ գոնե ամենքիս մի հատ զենք տան, տենց հրաման չեն տալիս: Ընտրված վարչապետի կողմից էլ էս ա՝ տեսնում ենք վատը, ամեն օր կրակոցներ են մեր վրա, մինչեւ ընտրություն կրակոց չկար, ընտրվելուց հետո արդեն կրակոցները սկսվել են»,- ասաց Նորաբակի բնակիչը: