Վարչապետն իր թիմով իշխանափոխության հարցը լուծել է գրեթե նույն ճանապարհով, ինչ Իջևանի ցուցարարները

Ժողովուրդը գրում է.Որտեղի՞ց է գալիս այն համոզումը, որ փողոց փակելով՝ կարելի է հասնել սեփական նպատակների իրականացմանը: Այս հարցերին դժվար չէ պատասխանել: Վարչապետն իր թիմով իշխանափոխության հարցը լուծել է գրեթե նույն ճանապարհով, ինչ Իջևանի ցուցարարները: Ոստիկանության օրինական պահանջներին չենթարկվելը, փողոցներ փակելը, պետական հաստատություններ ներխուժելը, հետո արդեն դատարանների դռներ փակելը մի՞թե օրինական են: Ոչ, իհարկե: Այստեղ տարբերությունը դրված նպատակներն են, պահանջների օրինական լինել կամ չլինելը, ինչպես պնդում է անձամբ Փաշինյանը: Մի դեպքում պահանջը իշխանափոխությունն է, մյուս դեպքում` ենթադրենք՝ «թողեք ծառ կտրենք կամ ձուկ բռնենք»: Իհարկե, կա նաև մեթոդաբանական տարբերություն, թավշյա հեղափոխության պարագայում քարեր չէին նետում: Բայց ի՞նչ եք կարծում, եթե ոստիկանությունը հեղափոխության օրերին ստանար կոշտ հրահանգ ցրել ցույցերն ու բացել փողոցները, կլինեի՞ն բախումներ, թե՞ ոչ: Անխուսափելիորեն կլինեին: Ըստ այդմ, Փաշինյանը հնձում է այն, ինչ ցանել է: Եվ որքան Փաշինյանի կառավարությունը դանդաղում է կոնկրետ արդյունքներ ցույց տալ, որ քաղաքացիների կյանքի որակի հետ կապված փոփոխությունը շոշափելի լինի, այնքան նման ցույցերն ու բախումները դառնալու են հաճախակի: Անկասկած «իջևաններ» դեռ շատ են լինելու, եթե ամեն ինչ այս տեմպերով գնա: Ոչ մեկին կարծես չի հետաքրքրում, թե ինչու են անտառահատները վրդովվել: Բանն այն է, որ դա է նրանց գոյության միջոցը, եթե իրենց ապրուստը ապահովելու այլընտրանք տեսնեին, գուցե ցուցարարներից շատերը նման սխալ քայլերի չդիմեին: Սա խնդրի մյուս կողմն է, որը իշխանությունն անտեսում է: