Հպարտանում են, որ իզմեր չունեն, դա հպարտանալու բան չէ.Ռոբերտ Քոչարյան

ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը հարցազրույց է տվել 5-րդ ալիք հեռուստաընկերությանը:Իր դեմ գործի վերաբերյալ Ռոբերը Քոչարյանը նշեց, որ այն, ինչ կատարվում է իր հետ, մնալու է որպես այս իշխանության խայտառակությունը,և հիշվելու է այն, թե ինչ վիճակում է ինքն ընդունել պետությունը, և ինչ վիճակում՝ թողել։

«Ընդունել եմ այն վիճակում, երբ Երևանում կար 2 ռեստորան, բեզինը վաճառում էին կանիստրերով, 3 փողոց էր լուսավորված։ Ինչպես եմ հանձնել՝ տեսել եք Հյուսիսային պողոտայով, հարյուրավոր դպրոցներ կառուցելով։ Մենք զարգանում էիք 3 անգամ ավելի մեծ տեմպերով, քան համաշխարհային տնտեսությունը։ Այ սա է իսկական տնտեսական հեղափոխությունը, թեկուզ և այդ բառը կիրառելի չէ տնտեսության համար։ Պետք է հասկանանք, որ տնտեսական աճը թռիչքաձև կարող է անվանվել, եթե դու երկնիշ թվով ես աճում, կամ եթե համեմատվես տարածաշրջանի հետ, առնվազն կրկնակի ավելի արագ ես զարգանում, ինչը եղել է հենց այն ժամանակ, միջին տնտեսական աճը եղել է 10․4 տոսկոս, աշխարհում ամենից արագ զարգացող 5-յակի մեջ էինք մտնում, այ սա է թռիչքաձև աճը»։

Հարցին, թե ինչպես է գնահատում տնտեսության վիճակը, ՀՀ 2-րդ նախագահը պատասխանեց, որ շատ հակասական է այն, ինչ կատարվում է տնտեսության մեջ։ «Երբ լսում եսիշխանավորներին և անկախ տնտեսագետներին, տպավորությունն այնպիսին է, կարծես տարբեր երկրների մասին են խոսում։ Անհասկանալին նա է, որ կանխատեսելիություն չկա իշխանության կողմից վարվող քաղաքականության հարցում, չես հասկանում, այս կառավարությունը լիբերա՞լ է, սոցիալի՞ստ է, թե ինչ է։ Իզմերի բացակայությունը նշանակում է քաղաքականության կանխատեսելիության բացակայություն, իզմերը նշանակում են, դու հասկանում ես՝ ինչ ճանապարհով է կառավարությունն առաջ շարժվելու։ Եթե չկա իզմը, մնում է մեկ և ամենից վատ իզմը, որը կոչվում է պոպուլիզմ, երբ քո քայլերը ձևավորվում են հաճոյանալու կամ մեկի տրամադրության արդյունքում։ Տնտեսության համար ամենավատն անորոշությունն է, երբ մարդիկ չեն հասկանում, թե կառավարությունն ինչ է ուզում։ Հպարտանում են, որ իզմեր չունեն, դա հպարտանալու բան չէ։

Մի կողմից ճիշտ բաներ են ասում ներդրողներին, մյուս կողմից տեսնում ես՝ ինչպիսի հարձակումներ են տեղի ունենում բիզնեսների վրա՝ ձերբակալումներ, «մասկի շոուներ», որից հետո աստղաբաշխական թվերով ակտեր, բոլորը մոռանում են սրա մասին և արտադատարանային կարգավորումներով հարթվում են հարցերը։ Հասկանալի չէ՝ երբ դու ակնհայտ ցույց ես տալիս, որ կողմնակից ես լիբարալ մոդելին, և դրա հետ զուգահեռ շատ խիստ կոմունիստական վերաբերմունք ունես սեփականության, բանկային գաղտնիքի, անձնական տվյալների նկատմամբ։ Չես կարող այս ամենը համատեղել մեկ քաղաքականության շրջանակում։

Հեղափոխությունը ձգտում է միշտ թշնամի գտնել, թիրախավորել, հասարակությունը բաժանել սև ու սպիտակի։ Սա ձև է բնակչության որոշ շերտերի առջև բարեհաճելու համար, բայց սա երկիրը զարգացնելու ճանապարհ չէ։

Ի՞նչ նպատակ է դնում կառավարությունն իր առջև՝ վարկանիշ պահելո՞ւ, թե՞ երկիրը զարգացնելու։ Դա վարկանիշ պահելու, բայց երկրի տնտեսությունը քայքայող տարբերակ է։ Քայլերը հակասական են, հենց իզմերն են պետք, որ յուրաքանչյուր քաղաքացի, գործարար հասկանա այն սահմանները, որոնց մեջ քաղաքականությունն իրականացվելու է։ Պետք է ոչ թե հարուստին աղքատացնել, այլ աղքատին հարստացնել, հարուստին աղքատացնելը երբեք չի բերել աղքատի հարստացման։

Փորձերը վերցնում են այն երկրներից, որոնք առնչություն չունեն ՀՀ այսօրվա վիճակի հետ։ Վերցնենք հայտնի ալբանական մոդելը։ Ալբանիան մի երկիր է, որի դատական համակարգը սերտաճված էր հանցավոր մաֆիայի հետ, մաֆիայի եվրոպական կենտրոնն էր։ Մենք ունե՞նք նման սիմբիոզ դատական համակարգի և հանցավոր աշխարհի միջև, իհարկե չունենք, այդ մոդելն ընդհանրապես կապ չունի, և այն կիրառել միայն այն պատճառով, որ դու որոշել ես, որ ինչ որ մարդկանց պետք է բոմժ սարքես, դու երկի՛րն ես բոմժ սարքելու։ Եվ ոչ մի աղքատ չի հարստանալու։ Փորձում ես առաջնորդվել ժողովրդի մի հատվածի անառողջ պատկերացումներով»։