«Դիմում եմ վարչապետին՝ փրկել մշակույթը պատահական անցորդներից». նախկին վարչապետ.Իրավունք

«Մեծ ցավ ապրեցի, երբ տեղեկացա, որ մշակույթի փոխնախարարը ազատել է աշխատանքից Օպերայի եւ բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, մշակույթի աշխարհում միջազգային ճանաչում ունեցող Կոնստանտին Օրբելյանին: Ընդ որում՝ ցավ ապրեցի հայրենական մշակույթի՝ պատմություն ունեցող եւ ավանդույթներով հարուստ ոլորտներից մեկի՝ օպերային արվեստի համար», -Իրավունքի հետ զրույցում  նշում է ՀՀ նախկին վարչապետ, Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության նախագահ ԽՈՍՐՈՎ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ եւ մանրամասնում. «Պարզվում է, որ փոխնախարարի այդ որոշումը կայացվել է այն հիմնավորմամբ, որ մաեստրո Օրբելյանը աշխատանքի է նշանակվել, իբր թե, օրենսդրության պահանջի խախտմամբ՝ առանց մրցույթի: Բանն այն է, որ մշակույթի նախկին նախարարը, հասկանալով, որ մաեստրո Օրբելյանը չի տիրապետում հայերենին, սակայն համոզված լինելով, որ գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնում նրան կհաջողվի, օգտագործելով իր հեղինակությունն ու կապերը, մշակութային այս կարեւորագույն օջախին ստեղծագործական վերելք եւ նոր շունչ հաղորդել, Կառավարության համապատասխան որոշման մեջ փոփոխություն կատարելով ապահովել էր մաեստրո Օրբելյանին առանց մրցույթի այդ պաշտոնում նշանակելու իրավական հիմքը: Այն հիմնավորումները, որոնք բերում է իր որոշումը հիմնավորելու համար այդ պաշտոնյան, միայն ծիծաղ եւ կարեկցանք է առաջացնում: Պարզվում է, որ այդ խեղճ կինը ոչինչ չի արել մաեստրոյին աշխատտանքից ազատելու համար: Նա ընդամենը առաջարկել է Կառավարությանը վերացնել մաեստրո Օրբելյանին առանց մրցույթի գեղարվեստական ղեկավարի պաշտոնում նշանակելու այն իրավական հիմքը, որը սահմանել էր նախկին կառավարութունը (ես ինչ եմ արել որ, մի մուշտի եմ տվել)»:

Ի դեպ, ըստ Խ. Հարությունյանի, իրավունքի տեսակետից այս հիմնավորումը խիստ վիճահարույց է. «Սակայն համաձայնեք, որ այս ամենն իրոք ծիծաղելի կլիներ, եթե այդքան տխուր չլիներ: Չես հասկանում այդ կինը իրո՞ք չի գիտակցում, թե ինչ է արել, թե՞ արվեստասեր հանրությանն է հիմարի տեղ դնում՝ ասելով, որ ինքն ընդամենը կառավարության որոշումն է ի կատար ածել: Այդ կինը իրո՞ք չի հասկանում, որ, որպես մշակույթի նախարարի պաշտոնակատար, նա անձամբ քաղաքական պատասխանատվություն է կրում ոլորտում քաղաքականության իրականացման համար: Նա իրո՞ք չի գիտակցում, որ Օպերայի եւ բալետի ակադեմիական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի նշանակումը կամ ազատումը ոչ թե կադրային հարց է, այլ քաղաքական որոշում, որով, մեծ իմաստով, ապահովվում է օպերային արվեստում պետական քաղաքականության իրականացումը (պետությունները հսկայական ջանքեր են գործադրում, որպեսզի իրենց օպերային կոլեկտիվների ղեկավարման գործում ներգրավեն վաստակաշատ եւ հեղինակություն ունեցող գործիչներին): Հասկանու՞մ է արդյոք այդ կինը, որ խոսքը օպերայի եւ բալետի թատրոնի կոլեկտիվի, այլ ոչ թե ինքնագործ խմբակի մասին է: Որ ինքն ի պաշտոնե պատասխանատվություն է կրում մշակույթի այդ օջախում ստեղծագործական միջավայրի ապահովման համար: Եվ վերջապես գիկտակցու՞մ է տիկին փոխնախարարը, որ նա պատասխանատվություն է կրում բազմահազար արվեստասեր հասարակության առջեւ՝ թե՛մեր երկրում եւ թե՛ նրա սահմաններից դուրս: Որ մշակույթը ոչ ինքն է, ոչ էլ՝ իր մեջ է»:

 
Եզրափակելով խոսքը՝ նախկին վարչապետը շեշտել է. «Ես դիմում եմ Վարչապետին՝ փրկել մշակույթը պատահական անցորդներից: Մեր մշակույթն արժանի է ավելի պատասխանատու եւ հոգատար պետական վերաբերմունքի»: