Ով պետք է կայացնի հանրաքվե նշանակելու մասին որոշումը

«Հանրաքվեի մասին» սահմանադրական օրենքի նախագծում կատարվող փոփոխությունները, որն այսօր երկրորդ անգամ քննարկվեց Ազգային ժողովում սահմանում է,որ եթե Հայաստանում հանրաքվեի միջոցով օրենք է ընդունվում, ապա դրանում փոփոխություններ կարող են արվել օրենքի ընդունումից միայն մեկ տարի հետո: Արդարադատության փոխնախարար Արթուր Հովհաննիսյանը ներկայացրեց, որ առաջին ընթերցումից հետո օրենքի նախագծում կատարվել են մի շարք փոփոխություններ։ «Քաղաքացիական նախաձեռնությամբ հիսուն հազար քաղաքացի ստորագրությամբ դիմում է Ազգային ժողով՝ այս կամ այն օրենքն ընդունելու, և Ազգային ժողովը կա՛մ կարող է ընդունել, կա՛մ կարող է մերժել օրենքի ընդունումը։ Իսկ դրանից հետո 300 հազար քաղաքացի միանում է նախաձեռնությանը, և հարցը դրվում է հանրաքվեի։ Նախագծում կարգավորված չէր այն հարցը, թե ինչ կլինի, եթե Ազգային ժողովը ցուցաբերի անգործություն, այսինքն՝ հիսուն հազար քաղաքացի դիմեց Ազգային ժողով, և խորհրդարանն էլ ոչ ընդունում է, ոչ մերժում է։ Այստեղ մենք, իրոք, ունեինք փակուղի, և մենք նախատեսեցինք որոշակի ժամանակահատված, որի ընթացաքում, եթե այդ օրենքը չընդունվի կամ մերժվի, ապա սահմանադրական օրենքի ուժով համարվելու է, որ այդ օրենքի ընդունումը մերժված է», - նշեց փոխնախարարը։ Հանրաքվե նշնակելու մասին որոշումը կայացնելու է Հանրապետության նախագահը, և եթե նախագահի կողմից հանրաքվե չի կայացվում, ապա իրավունքի ուժով համարվում է հանրաքվեն նշանակված։