ՍԴ-ն մերժել է ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանի դիմումը

Տարեվերջին մի շարք լրատվամիջոցներ անդրադարձել էին Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողովի կողմից Մարդու իրավունքների պաշտպան Անահիտ Մանասյանի դեմ հարուցված վարույթին /30.09.2025թ, ԿԿՀ N 16/2025/Վ/։

Վարույթի հիմքում ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանի կողմից վարքագծի կանոնների առերևութ խախտումն էր, իսկ վարույթը նախաձեռնվել էր քաղաքացու դիմումի հիման վրա։

Մեզ հասած հավաստի տեղեկությունների համաձայն Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողովը քվորումի բացակայության և օրենքով սահմանված ժամկետի լրանալու հիմքով վարույթը եզրափակել է։

Ակնհայտ է, որ ԿԿՀ-ում դիմումի ընթացքը և վարույթը այնքան է երկարաձգվել ընդհուպ մինչև սահմանված ժամկետի վերջին օրը, որ հարցը մնացել է առանց բովանդակային քննության՝ քվորում չլինելու և օրենքով սահմանված ժամակետը լրանալու պատճառաբանությամբ։

Բնականաբար, ակնհայտ է, որ, այսպիսի վերաբերմունքի շահառուն ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանն է, որի վարքագծի կանոնների առերևույթ խախտումը այդպես էլ քննարկման առարկա չի դարձել՝ ընթացակարգային պատճառաբանությամբ։

Իսկ թե դիմումատուի շահերը և պաշտպանվելու իրավունքն ինչպես է իրացվելու, ինչո՞ւ ԿԿՀ-ն օրենքով նախատեսված 90 օրերի ընթացքում՝ տվյալ վարույթի շրջանակում փաստացի անգործության է մատնվել, քվորում չի ապահովել և չի քննել դիմումը, այլ հարց է։

Եվ ահա, ՍԴ կայքից տեղեկանում ենք, որ այնուամենայնիվ, ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանը, ով իրեն Հայաստանի լավագույն իրավաբաններից մեկն է համարում, կարծես թե չի խնայել Կոռուպցիայի Կանխարգելման հանձնաժողովին և անհանգստացած հանձնաժողովի որոշ լիազորությունների սահմանադրականության հարցով՝ դիմել է ՍԴ և ստացել մերժում։

Իր դիմումով ՄԻՊ-ը վիճարկել էր «Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողովի մասին» ՀՀ օրենքի 24-րդ և 31-րդ հոդվածների համապատասխանությունը ՀՀ Սահմանադրության 52-րդ հոդվածին՝ պնդելով, որ ԿԿՀ-ն իրավասու չէ իր նկատմամբ վարույթ հարուցել, քանի որ դա հակասում է Մարդու իրավունքների պաշտպանի սահմանադրական անկախ կարգավիճակին։

Սահմանադրական դատարանի պաշտոնական կայքում հրապարակված տեղեկատվությունից պարզ է դառնում, որ ՍԴ-ն մերժել է ՄԻՊ Անահիտ Մանասյանի դիմումը։

Այս ամենի ֆոնին առաջանում է կարևոր հարց՝ որքանո՞վ են քաղաքացիների իրավունքները պաշտպանված, եթե նույնիսկ Մարդու իրավունքների պաշտպանի նկատմամբ հարուցված վարույթը չի հասնում բովանդակային քննության և ավարտվում է բացառապես ընթացակարգային պատճառաբանություններով։

Հիշենք, որ Մարդու իրավունքների պաշտպան Անահիտ Մանասյանը հայտարարել էր. «Ես ոչ միայն Հայաստանի լավագույն իրավաբաններից մեկն եմ, այլև ես Հայաստանի իրավագիտության ոլորտը մասնավորապես՝ սահմանադրական իրավունքի ոլորտը, միջազգային ասպարեզ հանած այն գիտնականն եմ, որի հետ ՀՀ-ում չի կարող համեմատվել որևէ երիտասարդ գիտնական»։

Անի Սահակյան