Լռության գինը

Հայաստանի Հանրապետությունը ծնվեց Ղարաբաղյան շարժումից։ Արցախյան պատերազմի հաղթանակն ու Արցախի պետականությունը նույնպես։
Շարժումը ղեկավարում էր «Ղարաբաղ» կոմիտեն, որը համակարգում էր Վազգեն Մանուկյանը և որն ուներ եւս տաս անդամ՝ Լևոն Տեր–Պետրոսյան , Բաբկեն Արարքցյան, Վանո Սիրադեղյան , Աշոտ Մանուչարյան, Դավիթ Վարդանյան, Համբարձում Գալստյան, Ռաֆայել Ղազարյան, Սամվել Գևորգյան, Սամսոն Ղազարյան, Ալեքսան Հակոբյան։ Ղարաբաղը Նիկոլ Փաշինյանը հանձնել է իր սիրելի թուրքին, բայց «Ղարաբաղ» կոմիտեի անդամները լուռ են
Կոմիտեից մի քանիսը, այո, մահացել են, Սիրադեղյանը թաքնված է, սակայն ողջ մնացածներից միայն Վազգեն Մանուկյանն է ակտիվ պայքարում կատարվածի ու դրա հեղինակ Նիկոլ Փաշինյանի դեմ, եւ երբեմն երբեմն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:
Հատկապես արտասովոր է ԱԺ խոսնակ, տերպետրոսյանական ժամանակների ամենակարկառուն եւ առանցքային դերակատարներից մեկի՝ Բաբկեն Արարքցյանի լռությունը: Քաղաքականությունը հենց այստեղ է անբարոյական դառնում, երբ Ղարաբաղյան շարժման ու «Ղարաբաղ» անունը կրող կոմիտեի միջոցով գալիս ու դառնում ես պետության երկրորդ պաշտոնյան, ԱԽ խոսնակը, երբ ինտիլիգենտի անվան տակ մասնակիցն ես դառնում պետության մեծ թալանի, տնօրինում բենզինի մեծ շուկային, տնտեսական շահերի բախման մեջ մտնում անգամ Վազգեն Սարգսյանի հետ, դառնում խոշոր սեփականատեր ու ապահովում քեզ ցմահ, վկան՝ Կասկադի հարակից տարածքներն են, որոնք սեփականաշնորհել է, բայց երբ Ղարաբաղն այլեւս չկա, ապահով վայելում ես կյանքդ ու անգամ մի թթու խոսք չես ասում հանցագործների հասցեին, ինչպես անում է առաջին նախագահը:
Մի՞թե փեսայի ԿԲ նախագահի պաշտոնն ավելի ծանր է դարձրել նժարը Բաբկեն Արարքցյանի համար, քան հայրենիքը:

Հիշեցնենք, որ ԿԲ նախագահ Մարտին Սարգսյանը Արարքցյանի փեսան է:

Անի Սահակյան