Իշխանությունը նվաստացնում է իր հանցակիցներին

Եթե Նիկոլ Փաշինյանի հանցակիցնեին թվում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը արժանին է գնահատելու
նրանց աջակցությունը եւ իշխանությունից մաս է հանելու նրանց համար, ապա չարաչար սխալվում են: Նրանք կամ լավ չեն ճանաչում Նիկոլ Փաշինյանին ու չգիտեն, որ նա հայտնի քցող է, կամ էլ անուղղելի ռոմանտիկներ են: Բնականաբար խոսք նախեւառաջ խորհրդարանական երկու ուժերի մասին է՝ Բարգավաճ Հայաստանի եւ Լուսավոր Հայաստանի, որոնց ղեկավարները Նիկոլ Փաշինյանի հետ հակասահմանադրական պայմանավորվածության են եկել, ընտրությունների օր պայմանավորվել, մինչդեռ պատերազմից ու երկիրը նման աղետի առջեւ կանգնացրած ղեկավարի ու նրա թիմի հետ անգամ խոսելիք չպետք է ունենային, նրանք պետք է ամբիոններ ու շենքեր գրավեին՝ թույլ չտալով Նիկոլ Փաշինյանին ու իր թիմին անգամ շնչել:

Մինչդեռ Գագիկ Ծառուկյանն ու Էդմոն Մարուքյանը՝ համաձայնելով առաջնորդվել ոչ թե Սահմանադրությամբ, այլ Նիկոլ Փաշինյանի սահմանած խաղի կանոնով, հույս ունեն, որ վերջինս իրենց մասնաբաժին է հանելու ապագա իշխանությունից, քանի որ լավ գիտեն, որ իշխանությունը որոշվելու է ոչ թե ընտրությունների արդյունքներով, այլ Նիկոլ Փաշինյանի սահմանած համամասնություններով: Եւ թերեւս դրա համար է կայացել այս հանցավոր համաձայնությունը, որ Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականից հետո վարչապետի թեկնածու չեն առաջադրելու :

Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականից հետո երկրի իրավաբանական հանրույթը զբաղված է Սահմանադրության մեջբերումներով, որոնք ապացուցում են, որ նա Սահմանադրության ու օրենքի ուժով չի կարող լինել վարչապետի պաշտոնակատար։ Բայց ընդդիմություն է այս հարցով էլ հետաքրքրված չէ, կարեւոր է շուտ ընտրություններ լինեն եւ իրենք Փաշինյանց ստանան իրենց հասանելիքը:

Սակայն գործընթացները հուշում են, որ իշխանությունը քցելու է նրանց , հիմիկվանից սկսել են ստորացնել: Երեկ ԱԺ արտահերթ նիստի ընթացքում վարման կարգով ձայն խնդրելով՝ «Իմ քայլի» պատգամավոր Ռուբեն Ռուբինյանը դիմեց ԱԺ նախագահ Արարատ Միրզոյանին . «Արդեն երկար ժամանակ է՝ մեր երկու ընդդիմադիր խմբակցությունների ներկայացուցիչները չեն գալիս ԱԺ խորհրդի նիստերին, իսկ լիագումար նիստերին լավագույն դեպքում առավոտյան գալիս, գրանցվում են, այսինքն ներկա են ստանում, որպեսզի աշխատավարձ ստանան եւ գնում են: Կարծես թե քաղաքական բոյկոտի մասին հայտարարություն չեն արել, նաեւ տրամաբանական չէր լինի, որովհետեւ, ինչպես ասացի, գալիս գրանցվում, գնում են: Ուզում էի իմանալ՝ որեւէ տեղեկություն ունե՞ք, թե ի վերջո ո՞ւր է կորում մեր ընդդիմությունը պարբերաբար»:

Այնպես որ սպասենք հաջորդիվ նվաստացումներին եւ քցելու վերջնական ակտին, հանուն արդարության այս ընդդիմությանը հասնում է:

Անի Սահակյան