Արամ Սարգսյանը հանուն Փաշինյանի կեղծում է եղբոր՝ Վազգենի պատմությունը

«Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ, նախկին վարչապետ Արամ Զ. Սարգսյանի կարծիքով՝ Հայաստանում առաջացած ներքաղաքական խնդրին պետք է շտապ լուծում տրվի։ Ըստ Սարգսյանի՝ անհրաժեշտ են արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ՝ 60-80 օրյա ժամկետում։ Սարգսյանը նման կոչով դիմեց ՀՀԿ նախագահ Սերժ Սարգսյանին, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանին, նաև՝ «Հայրենիք» կուսակցության նախագահ Արթուր Վանեցյանին ու ԼՀԿ առաջնորդ Էդմոն Մարուքյանին, որպեսզի վերջիններս էլ նման պահանջով դիմեն վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին։ Ինչ վերաբերում է ԶՈւ Գլխավոր շտաբում առաջացած իրավիճակին, ապա  միայն Օնիկ Գասպարյանի հեռանալով քաղաքական ճգնաժամը չի հաղթահարվելու։ Սարգսյանը բացառում է նաև, որ Գասպարյանի վրա ռուսական ազդեցություն լինի։

Նիկոլ Փաշինյանը ԳՇ հայտարարությունից հետո բանակի ու հայ գեներալների դեմ է հանել իր անձնական օգտագործման աղբանոցը: Մեկը մյուսին հաջորդելով վարկաբեկում են բանակի գեներալներին, դասեր տալիս, թե չի կարելի խառնվել քաղաքականություանը, թե սա ըստ էության ռազմական հեղաշրջման փորձ է ԳՇ կողմից, իսկ անբարոյականներն էլ վարկաբեկում են բարձրաստիճան զինվորականներին՝ նրանց անվանելով նախկին թալանչիներ, կոռումպացվածներ, պարտության հրամանատարներ եւ այլն: Հատկապես ակտիվ են սորոսական ապազգային տարրերը՝ իրավապաշտպաններ, ՀԿ ղեկավարներ եւ այլք: Արման Բաբաջանյանին թերեւս չարժե անգամ անդրադառնալ, այլ պետության շպիոնաժով զբաղվող այս հայրենադավը բոլոր իրավիճակներում առաջնորդվում է ոչ թե ՀՀ-ի, այլ իր տերերի շահերով: Ամենաամոթալին թերեւս կրկին սպարապետի եղբոր՝ Արամ Սարգսյանի պահվածքն է:
Այս մարդն այդպես էլ չսովորեց խոսելուց առաջ մտածել, հեռու ենք մտքից, որ պարոն Սարգսյանն ունակ չէ մտածել, բայց իրականությունը, ցավալիորեն դրա մասին է վկայում:

Նոյեմբերի 10-ի խայտառակ կապիտուլացիայի ստորագրումից հետո այս մարդու հայտարարությունները հակահայ են ու ապազգային:

Շաբաթներ առաջ նա հայտարարեց՝ ո՛չ Քարվաճառը, ո՛չ Քաշաթաղը՝ Բերձորով հանդերձ, հայկական չեն ու չեն եղել, այդ թվում Շուռնուխը հայկական տարածք չէ:

Փաստորեն, Սարգսյանն, որ իր հարազատ եղբորն էլ կդատափետի ժամանակին «ադրբեջանական տարածքները» ազատագրելու համար: Բայց հիմա դա չէ մեր նյութի թեման, այլ այն, որ զարմանալիորեն Զավենիչը եւս միացել է Օնիկ Գասպարյանի դեմ արշավին ու շահարկելով եղբոր անունը ասել, թե Վազգենի տեսակետն այն էր, որ բանակը չի խառնվում քաղաքական գործընթացներին եւ որ ինքը նման բանակի կողքին է:

Այս մարդը մոռացել է, որ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին հրաժարական պարտադրած «հայտնի ուժերի» լոկոմոտիվը իր եղբայրն էր՝ այն ժամանակվա պաշտպանության նախարարը: Այս մարդը մոռացել է, որ Վազգենի համար պատվի հարց էր օր առաջ նախագահի աթոռից հեռացնել մի ղեկավարի, ով պատրաստվում էր զիջումների: Հիմա եկել աչքներիս առաջ պատմություն է փորձում նենգափոխել, թե Վազգենը կողմ էր, որ բանակը չխառնվի պետությանը: Ընդ որում Լեւոն Տեր- Պետրոսյանը ոչ հայրենիք էր հանձնել, ոչ էլ ՀՀ սահմանները գծելու հարցին էր նման արկածախնդրությամբ մոտենում: Արամ Սարգսյանը գուցե կարդա ՀՀ Սահմանադրություն կամ ուրեշներին խնդրի իրեն բացատրել, թե ինչ առաքելությամբ է օժտված բանակը: Եթե պետության ղեկավարը սպառնալիք է երկրի անվտանգությանը, եթե վտանգված են մեր տարածքները, այդ դեպքում ինչ անի ԳՇ պետը: Այո, նրան կարելի է մեղադրել, բայց միայն մեկ հարցում, որ տեր չի կանգնում իր հայտարարությանը եւ իրավական հետեւանքների չի հանգեցնում՝ հրահանգելով ձերբակալել Նիկոլ Փաշինյանին: Իսկ ամենաաբսուրդը ԵԽԽՎ-ի դատապարտումն էր: ԵԽԽՎ զեկուցողները այսօր ասել են, որ իրենց համար անընդունելի է բանակի հայտարարությունը: Այս կառույցը վաղուց արդեն սպառել է իրեն որպես Հայաստանի ներքաղաքական պրոցեսների մասին կարծիք ու տեսակետ հայտնող լեգիտիմ մարմին: Մի պարզ պատճառով, որ լռում էր պատերազմի 44 օրերին, երբ հայ ժողովրդի դեմ չթույլատրվող զենքեր էին կիրառվում, լռում էր նաեւ պատերազմից հետո եւ անգամ գերիների վերադարձի հարցն օրակարգ չմտցրեց: Այնպես, որ թող կորչեն գրողի ծոցը:

Անի Սահակյան