Երկու վախը մի մահ է. Փաշինյանը հոգեբանական թեստ է անցնում
«Թուրք», «դավաճան». Քաղաքացիների այս վանկարկումների, հարյուրավոր ոստիկանների կազմած պատնեշի ներքո Նիկոլ Փաշինյանը երեկ մտավ կառավարական 3-րդ մասնաշենք: Ինչու, ինչ է ուզում ապացուցել Նիկոլ Փաշինյանն իր այս քայլով: Որ ինքը չի վախենում, որ ի հեճուկս ընդդիմության հայտարարությունների, վայելում է քաղաքացիների վստահությունը, կարող է ազատ շրջել մայրաքաղաքի փողոցներում: Իհարկե, այս պարագայում ազատ շրջել հասկացողությունը, մեղմ ասած, հարաբերական է: Քանզի իրականությունն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը մի քանի հարյուր մետր քայլելու համար ստիպված է ոստիկանական ողջ համակարգը կենտրոնացնել այդ վայրում, բանուգործը թողած ոստիկանները արդեն երեք ամիս է զբաղված են նրա պաշտպանությամբ:
Եւ, այդումանեյանիվ, որն է ցուցադրաբար քայլելու Նիկոլ Փաշինյանի նպատակը, հատկապես՝ վախվորած, հայացքն աջուձախ նետելով: Գաղտնիք չէ, որ վախը հաղթահարելու հոգեբանական միջոցներից մեկն այն է, որ վախեցած մարդն այսպես ասած մոտիկից է շփվում այն իրականության հետ ինչից վախենում է: Նիկոլ Փաշինյանը մի կողմից սեփական վախերն է այսպես հաղթահարում, մյուս կողմից, ինչպես նշեցինք, հոգեբանական ճնշում է փորձում գործադրել լայն զանգվածների վրա՝ ցույց տալով, իբր ոչինչ էլ չի եղել, ինքը շարունակում է նախկին կենսակերպը, ոտքով քայլում է Երեւանի փողոցներում…
Իսկ որ ընդդիմության վերջին գործողություններն անհանգստություն են պատճառել նրան, ակնհայտ դարձավ իր վերջին հարցազրույցից: Ընդամենը տասն օր առաջ ընդդիմության առջեւ արտահերթ ընտրությունների դուռը շրըխկացրած Փաշինյանը այսօր սակարկությունների տեղ է թողնում: <<Տեսեք, մենք չասացինք՝ չէ որ չէ, պարտադիր ընտրություններ պետք է լինեն: Նույն կերպ մենք չենք կարող ասել՝ չէ որ չէ, ընտրություններ չպետք է լինեն> ,- ասում է նա շարունակելով.<<Եվ եթե մենք տեսնենք, որ կա հնարավորություն ձևակերպել համաձայնություն հետպատերազմական քաղաքական իրադրությունը հաղթահարելու շուրջ, մենք, իհարկե, այդտեղ, ինչպես ասում են՝ «երկու ոտքը մի կոշիկի մեջ չենք դնի»:
Սակայն, ասում է, որ արտահերթ ընտրության հարցին կանդրադառնան հունիսից հետո, երբ ավարտվի իրեն Ճանապարհային քարտեզի ժամկետը: Նիկոլ Փաշինյանը մի կողմից հասկանում է պահի լրջությունը, մյուս կողմից փորձում է չցուցադրել ներքին վախերը, փորձելով ցույց տալ, թե ինքն է իրավիճակի տերը եւ ինքն է որոշելու ՝ երբ ու ինչ անել: Իրականությունից կտրված այս ռոմանտիկը, իհարկե, լավ կանի նախ արագ արձագանքի թուրք-ադրբեջանական՝ Արցախի դեմ ուղղված նոր աթաթուրքյան պլաններին, այլ ոչ անուղեղ ռոմանտիկի պես խոսի ճանապարհների ապաշրջափակման մասին, կամ էլ հանրությանը հիմարի տեղ դնի, թե ապաշրջափակումը բխում է մեր շահերից:
Անի Սահակյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
