Երկու դավաճան լրբազգիների հանդիպում
Արմեն Սարգսյանը հանդիպել է Նիկոլ Փաշինյանի հետ ու քննարկել ՀՀ կառավարության կողմից ցուցաբերվող աջակցության միջոցառումներին վերաբերող հարցեր: Այն կառավարության, որի հրաժարականը, իբր թե, պահանջում է այս բրիտանական թողարկման անհայրենիք, դեգեներատ լրտեսը: Հետաքրքիր է՝ այս անհայրենիքն իրեն է ծաղրում, թե սրանք ազգադավ դավաճանները՝ մեզ, բոլորիս: Սա արժանապատվության ճգնաժամ էլ չէ. հրաժարականն է պահանջում ու գնում հետը հարց քննարկում։ Սա սոսկալի անկում է բարոյականության:
Նոյեմբերի 9-ից հետո, երբ դեպքերը զարգանում էին ի վնաս Նիկոլ Փաշինյանի, Արմեն Սարգսյանն աննախադեպ ակտիվացավ, նրան թվում էր, թե Նիկոլ Փաշինյանի տապալման խորապատկերում ինքը կարող է գալ առաջին պլան, ներկայանալ «սպիտակ ձեռքերով» ու վերցնել գետնին գցած իշխանությունը: Բայց հասկացավ, որ ընդդիմադիր դաշտի կողմից միայն երեք մատի կոմբինացիայի է արժանի, քանզի դա վաստակել է իր պահվածքի արդյունքում:
Ո՞վ է առհասարակ Արմեն Սարգսյանը՝ որպես ՀՀ նախագահ: Արմեն Սարգսյանն, ըստ էության, նույնքան Նիկոլ Փաշինյան է, դեռ մի բան էլ ավելի: Շատ ավելի վատ, քան Փաշինյանը: Արմեն Սարգսյանն այն անձն է, որ լինելով ՀՀ նախագահ, ունենալով ՀՀ սահմանադրության պահպանմանը հետևելու առաքելույթուն և պարտավորություն՝ հեզ ու խոնարհ լռեց բոլոր այն դեպքերում, երբ Նիկոլ Փաշինյանի վարչակազմը ոտնահարում էր նույն այդ Սահմանադրությունն ու օրենքները: Արմեն Սարգսյանը լռեց նրանց բոլոր հանցավորությունների ժամանակ, երբ գրոհում էին ԱԺ շենքը, երբ վրա տվեցին դատարանների վրա, երբ իշխանական հանցախումբը սկսեց հետապնդել Արցախի հերոսներին, պետության նախկին ղեկավարների ու ռազմական գործիչների: Մի խոսքով, Արմեն Սարգսյանը լռեց՝ անհնարինության աստիճան: Դա հանցակից լռություն էր։
Հենց միայն այդքանով Արմեն Սարգսյանը ոչ թե արդեն ՀՀ նախագահ է, «պետության գլուխ», այլ ուղղակիորեն հակահայ ու Հայաստանի վերացման նպատակ հետապնդող Փաշինյանի հանցակից:
Մեկամսյա ակտիվացումից հետո Արմեն Սարգսյանը թերեւս հասկացավ, որ ինքն առավել մերժված է, քան Նիկոլ Փաշինյանը եւ հիմա վերադարձել է իր ակունքներին, չի բացառվում, որ հենց այդտեղից էլ ակտիվանալու հրահանգ էր ստացել:
Արմեն Սարգսյանը նույնքան ենթակա է դատ ու դատաստանի, որքան Փաշինյանը, քանզի վստահ եղեք, որ առջեւում պարզվելու է, որ հենց նա թույլ չի տվել, որ պատերազմի ժամանակ հարվածեն նավթամուղին, քանզի ինքն այնտեղ փայատեր է:
Հիմա էլ, երբ թուրքին է հանձնվում Որոտանն ու Շուռնուխը, այս մարդը փոխանակ բացատրություններ պահանջի ազգադավ հողատուից, նրա հետ աջակցության ծրագրեր է քննարկում: Դե ինչպես չասես, որ երկու դավաճան լրբազգիների հանդիպում է, ոչինչ ավելին:
Անի Սահակյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
