Մարուքյանն Արթուր Բաղդասարյանի քաղաքական իրավահաջորդը չլինելու շանս ունի

Հայաստանում հետպատերազմական ներքաղաքական իրավիճակն օրեցօր սրվում է: 17 կուսակցությունները եւ նրանց միացած հասարակական գործիչները, մտավորականները, որոնք ձեւավորել են Հայրենիքի փրկության ճակատ, չնայած պետական մեքենայի ռեպրեսիաները կարողացել են մարդկանց ոտքի հանել Արցախը հանձնած Նիկոլ Փաշինյանի եւ իր թիմի դեմ, մեկ ամսից ավել է բազմահազարանոց երթեր ու հավաքներ են իրականացվում, պետական ապարատն, ըստ էության, պարալիզացվել է, Նիկոլ Փաշինյանն էլ հասկանում է, որ իշխանություն չունի, կարճ ասած՝ իշխանափոխությունն արդեն տեսանելի է, եւ դրան զուգահեռ ակտիվացել է նաեւ երրորդ ճանապարհի սիրահար Էդմոն Մարուքյանն ու յուր թիմը եւ աղաղակում են, թե իրենք կարող են դառնալ վարչապետի անցումնային թեկնածուն:

Ինչպես հայտնի է՝ փրկության շարժումը վաղուցվանից ունի վարչապետի միասնական թեկնածու. նա Վազգեն Մանուկյանն է: Բանն այն է, որ եթե Նիկոլ Փաշինյանը հանրային այս ճնշման ներքո հրաժարական տա, ապա հաջորդ քայլ խորհրդարանի կողմից նոր վարչապետի ընտրությունն է: Եւ Մարուքյանը, փաստացի, ատամները սրած սպասում է այդ պահին: Նոր վարչապետ ընտրելու համար հարկավոր է 66 ձայն եւ եթե անգամ ընդդիմության 41 ձայնին հնարավոր լինի միացնել այն պակասող 25 ձայնը՝ «Իմ քայլը» 88 հոգանոց խմբակցությունից պոկելով պակասող ձայները, ապա առանց Լուսավորի ձայների այդ գործընթացը կտապալվի: «Գտնում ենք, որ այս իրավիճակում անցումային վարչապետ կարող է ընտրվել մի մարդ, ով կամուրջները չի այրել կողմերից և ոչ մեկի հետ և նաև նա, ով ունի կոնկրետ քաղաքական թիմ, որն իր վարչապետի համար ունակ է կրել պատասխանատվություն»,- հայտարարում են ԼՀԿ-ից:

Կամուրջները չայրելու պահի հետ միանգամայն համաձայն ենք, ինչ վերաբերում է քաղաքական թիմին, ապա եթե Մարուքյանի համար ընդամենը մի ԼՀԿ է պատասխանատվություն կրելու, ապա Վազգեն Մանուկյանի համար առնվազն մեկ տասնյակ կուսակցություն, եւ նախեւառաջ խորհրդարանական մեծությամբ երկրորդ ԲՀԿ-ն:

Ուստի նման պահվածքն ու նայիվ բացատրությունը ոչ այլ ինչ է, քան Նիկոլ Փաշինյանին հերթական անգամ ծառայություն մատուցել:
Բայց եթե անցած երկուսուկես տարվա ընթացքու դա կարելի էր մի կերպ ընկալել, ապա այժմ բոլորովին այլ իրավիճակ է, ստեղծվել է կոնսենսուս մինուս մեկ ձեւաչափ եւ քաղաքական դաշտի խաղացողները պատրավոր են հաշվի նստել իրավիճակի հետ ու կողմնորոշվել, որ կողմն են իրենք ընտրում: Սա մի իրավիճակ է, որ չկա երրորդ ճանապարհ, կամ այդ ճանապարհն առնվազն հատվելու է կամ ընդդիմության, կամ իշխանության շահերի հետ: ՍԴ-ն կազմաքանդելու, իշխանության մնացած հակաիրավական գործընթացին միացած կամ իրենց անգործությամբ առնվազն չկանխած ԼՀԿ-ն շանս ունի սրբագրելու պատմությունը եւ իրեն զատելու իշխանությունից, հակառակ դեպքում ստեղծված իրավիճակի համար իրենք եւս կրելու են պատասխանատվություն, պարզապես դրա չափը կարող է մի փոքր տարբեր լինել: Սա այն պահն է, երբ Մարուքյանը կարող է իր ճակատից մաքրել այն խարանը, թե ինքն Արթուր Բաղդասարյանի քաղաքական իրավահաջորդն է: Եւ, ի վերջո, սուրբ տեղն այստեղ էլ դատարկ չի մնա, ընդդիմության թեկնածուին չի ընտրի ԼՀԿ-ն, դա կանեն իմքայլականները: Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականին հասնող ընդդիմությունը դրան էլ կհասնի:

Անի Սահակյան