Արցախը հանձնողի համար Դավիթ Տոնոյանն ինչ է, որ չհանձնի

Թվում էր, թե կապիտուլացիայի փաստաղթի ստորագրման հաջորդ պահին, կամ գուցե Փաշինյանի այն հայտարարությունից հետո, որ բանակն է այս խայտառակ պարրտության մեղավորը, զինվորը չի կռվել, փախուստի են դիմել ռազմի դաշտից եւ այլ հիմարություններ, Պաշտպանության գերատեսչության պատասխանատուները պետք է հրաժարականի շքերթ կազմակերպեին, ապա խոսեին այն պատերազմի կասկածելի դրվագների մասին, որոնք մեզ՝ շարքային մահկանացուներիս լսելի էին պատերազմի չորրորդ օրվանից, սակայն իրականությունն այն է, որ Պնախարա Դավիթ Տոնոյանն ու ՀՀ ԶՈՒ շտաբի պետ Օնիկ Գգասպարյանը որոշեցին դաշինք կազմել Արցախը կապիտուլացիայի ենթարկած ղեկավարի հետ, դեռ ավելին, դարձան նրա հանցակիցները՝ հայտարարելով, թե իրենք են զեկուցել, որ մարտերը պետք է դադարեցնել: Այն պարագայում, երբ Շուշիի հարցը մնում է առեղծված եւ գրեթե բոլորն են պնդում, որ այն չի ընկել, այլ հանձնել են:
Հեչ որ չէ, այս մարդկանց հրաժարականի պատճառ պիտի դառնար այն, որ առաջին իսկ օրվանից առաջնագծում բառի բուն իմաստով բարդակ է եղել կազմակերպչական առումներով, մի տեղ հնարավոր չի եղել օրերով զինվորին հաց հասցնել, մյուս տեղ՝ սպառազինություն, մոբիլիզացիոն ռեսուրսը գրեթե չի օգտագործվել նույն փնթի ու անկազմակերպ գործողությունների պատճառով, շատերը օրերով նստել են Ստեփանակերտում, սպասել առաջնագիծ մեկնելու հրամանին, որն այդպես էլ չեն ստացել եւ սկսել են ինքնակազմակերպվել: Այն, որ բանակում բարդակ վիճակ է եղել, խոստովանեց նաեւ Նիկոլ Փաշինյանը՝ պատերազմի ընթացքում եւ հետո: Ընդ որում ասում են, եթե զինվորներին գոնե սաղավարտներով եւ պաշտպանիչ ժիլետներով ապահովեին, ապա կորուստները մի քանի անգամ կկրճատվեին:
Եւ, վերջապես, եթե ռազմաճակատում, իսկապես ամեն ինչ այդքան վատ էր, ու մենք սրընթաց տարածներ էին կորցնում, մարդկային հազարավոր կյանքեր, ինչու էր ՊՆ ներկայացուցիչ Արծրուն Հովհաննիսյանը մինչեւ վերջին շունչը գոռում, թե հաղթում ենք, ինչու այս գերատեսչության պաշտոնյաները չէին կանխում այս կասկածելի ու դավադիր հաղթարշավը: Կամ, հարց է՝ ինչու ավելի շուտ ձեր վարչապետին չէիք ներկայացնում, որ իրավիճակն օրհասական է, հարկավոր է կանգ առել, թեպետ պատերազմի ընթացքում մեզ տեղեկություններ էին հասնում, որ լավ էլ տեղեկացրել եք: Կանգնեք եւ հանրությանը տեղեկացրեք՝ երրորդ օրն ինչ եք զեկուցել, 10-րդ, 20-րդ օրերին ինչ եք զեկուցել եւ ինչ պատասխան եք լսել, թող մարդիկ հասկանան, որ պատերազմի ողջ ընթացքն է ձեր վերահսկողության տակ եղել եւ քաղաքական ղեկավարությունն էլ շարժվել է ձե ասածով, բա ինչից եք վախենում:
Իհարկե, ժամանակը կբացահայտի բոլոր դավաճաններին փաստերով եւ նրանք, այո, պետք է նյումբերգյան դատարանով անցնեն, բայց մինչ այդ առաջին հայացից բազում կասկածելի դրվագներով պատերազմի ավարտից հետո թվում էր, թե Տավիթ Տոնոյանն ու Օնիկ Գալստյանը թեկուզեւ բարոյական պատասխանատվությունից ելնելով պետք է հայտարարեին իրենց հրաժարականների մասին, բայց կասկածելիորեն լռեցին, իսկ հիմա շատ ավելի խայտառակ փաստի առաջ են կանգնած:
Գործընթացները հուշում են, որ Նիկոլ Փաշինյանը նրանց օգտագործելուց հետո պատրաստվում է շպրտել եւ դա արվելու է պղտոր ջրում ձուկ որսացողների ձեռքով, ի դեմս իր պատգամավորներից Անդրանիկ Քոչարյանի, ով երեկ սկսեց Տոնոյանի դեմ արշավը: ԱԺ-ում, լրագրողների հետ ճեպազրույցի ընթացքում երեկ Քոչարյանը նշել է հետևյալը. «Այսօր մեր ռազմաօդային ուժերի հրամանատարը մի մարդ է, որը չի թռնում։ Աշխարհում էդպիսի բան չկա։ Ռազմաօդային ուժերի հրամանատար՝ պարոն Տոնոյանի նշանակած»։ ՊՆ-ի պատասխանը չուշացավ.«Տեղեկացնենք պարոն Քոչարյանին, որ Հայաստանի Հանրապետության ՊՆ կառուցվածքում գոյություն չունեն «ռազմաօդային ուժեր»։ Փոխարենը գոյություն ունի «ՀՀ ԶՈւ ավիացիայի վարչություն», որի ղեկավարը գնդապետ Գագիկ Ասլանյանն է։ Ավելին, հատուկ պարոն Քոչարյանի համար նշենք, որ ԶՈւ ավիացիայի վարչության պետին նշանակում է ոչ թե ՀՀ պաշտպանության նախարարը, այլ, ՀՀ վարչապետի միջնորդությամբ՝ Հայաստանի Հանրապետության նախագահը»,–պատասխանել են ՊՆ-ից:
Այնպես որ, նույնիսկ քոչարյանանդոներին չի հաջողվելու այս պահին պղտոր ջրում ձուկ որսալ, այս ամենի պատասխանատուն նախեւառաջ գլխավոր հրամանատարն է եւ նա էլ պիտի պատասխան տա:

Անի Սահակյան