Հագեք կամուֆլյաժները, հայրենիքը ձեզ է սպասում

ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը սեպտեմբերի 27-ից պատերազմը սկսվելուց մինչ օրս, այս 20 օրերի ընթացքում բազում առիթներ է ունեցել ՀՀ քաղաքացիներին մարտակոչով դիմելու: Նա հայտարարում է, որ սա մեր վերջին կռիվն է, սա մեր նոր Սարդարապատն է ու ցանկացած ոք այսօր հանուն իր երեխայի խաղաղ կյանքի պետք է լինի առաջնագծում:
Առաջնագծում լինելու հրամայականը թերեւս հասկանում են նախեւառաջ նախկինները, որոնց այս իշխանությունը առանց խնայելու երկուսուկես տարի շարունակ ազգի դավաճան էր փորձում ներկայացնել: Հենց առաջին օրերից դաշնակցական կամավորների մեծ խմբեր են մեկնել հայրենիքի պաշտպանությանը, նախկին պատգամավորներ, նախարարներ, ոմանք անգամ իրենց զավակներին են ռազմադաշտ տարել, օրինակ Կիրո Մանոյանը, ԲՀԿ-ական Ռուստամ Գասպարյանը, ում որդին նահատակվեց հայրենիքի պաշտպանության մարտերում, իսկ ինքը ծանր վիրավոր է: Սահմանում են ԲՀԿ-ականների մեծ խմբեր, նույնիսկ պատգամավոր Հրանտ Մադաթյանը: Այնտեղ են նախկին նախագահներն ու նրանց աջակիցներն ու մտերիմները, ու հատկապես Ռոբերտ Քոչարյանը, ով մինչ այս պահն էլ Արցախում է որդու՝ Լեւոնի հետ: Սիսիանի ջոկատը՝ Աշոտ Մինասյանի հրամանատարությամբ, ըսնդ որում այս օրերի ընթացքում բավականին ծանր կորուստներ են կրել եւ առանց հանգստի մաքառում են առաջնագծում, ԲՀԿ-ական նախկին պատգամավոր Ռուբեն Գեւորգյանը՝ Ծաղիկ Ռուբոն է իր ազատամարտիկների մեծ խմբով եւ նույնիսկ իշխանությունների ատելի Մանվել Գրիգորյանը: Արցախի հերոսը սայլակի վրա է, բայց մեծ խմբով արդեն մի քանի օր է մարտեր է ծրագրում ճակատում: Կան շատերը, որոնք իշխանությունների հայտարարած զորահավաքի շրջանակներում են այսօր այնտեղ՝ Մենուա Հարությունյանը, Արմեն Աշոտյանը եւ ուրիշներ:
Իշխանության կաբինետի ներկայացուցիչները՝ պաշտոնյաներ եւ պատգամավորներ, այո, զորակոչի ենթակա չեն, բայց այս օրհասական պահին կարող են կամավորագրվել բանակին: ԱԺ-ում վերջին 20 օրերին մի երկու անգամ կեսժամանոց նիստ է գումարվել: Հարց է առաջանում, այդ ի՞նչ կարևոր գործով են զբաղված պատգամավորները: Իրենք կասեն, թե իբր դիվանագիտական ճակատում են իրենց պատերազմը մղում, բայց միջազգային հանրության եւ պետությունների անտարբերությունը մեր ցավին, կարելի է նրանց աշխատանքի գնահատականը համարել: Ուստի անօգուտ եւ անիմաստ զբաղմունքը ժամ առաջ պետք է սրբազան պատերազմով փոխարինել:
Խաղաղ ժամանակներում զինվորի հետ կամուֆլյաժով ֆոտոսեսիաներ անող պաշտոնյաների պակաս չկար: Ասում էին՝ զինվորը թող իմանա, որ պաշտոնյան իր կողքին է: Իսկ ո՞ւր են հիմա այդ կամուֆլյաժները, հագեք և զինվորագրվե՛ք:
Եթե կենաց ու մահու խնդիր է, եթե հայրենիք ունենալ-չունենալու խնդիր է,հայրենական պատերազմ են մղում, եթե զենքով կա հային փրկություն, ապա ինչու եք մնացել ձեր տաքուկ անկյուններում:

Անի Սահակյան