Մտրակ եւ բլիթ

Բարձրագույն դատական խորհուրդը որոշում է կայացրել որպես Վճռաբեկ դատարանի նախագահ առաջադրել դատավոր Լիլիթ Թադեւոսյանի թեկնածությունը, վերջինս նախկին դատախազ Զելիմ Թադեւոսյանի դուստրն է, որը հանդիսացել է 2008 թվականի «Մարտի 1»-ի մի շարք գործերով մեղադրող դատախազը: Լիլիթ Թադեւոսյանի Վճռաբեկի նախագահի պաշտոնում ընտրելու իրավունքը Ազգային ժողովին է պատկանում, փակ քվեարկությամբ խորհրդարանը կամ կընտրի, կամ կտապալի թեկնածուի ՝ պաշտոնին հասնելու առաջադրումը:

Մամուլը գրեց, որ Լիլիթ Թադեւոսյանին վճռաբեկի նախագահի պաշտոնում շատ է ուզում տեսնել հեռացող նախագահ Երվանդ Խունդկարյանը, ով դարձավ ՍԴ դատավոր, խոսվում էր իշխանությունների հետ ներքին պայմանավորվածության մասին առ այն, որ Խունդկարյանը պետք է դառնա նաեւ ՍԴ նախագահ, հենց այդ պայմանավորվածությամբ է նա թողել դատավորների <<նախարարի>> իր պաշտոնը եւ տեղափոխվել ՍԴ: Բայց իշխանության ներսում ներքին դիմադրություն առաջացավ, ոմանք սպառնացին ու փորձեցին հրաժարվել մանդատից՝ ի դեմս Գայանե Աբրահամյանի, իսկ փաստարկը մեկն էր՝ նախկին կոռումպացված եւ աղմկահարույց վճիռներ կայացրած դատավորը չի կարող ՍԴ նախագահ դառնալ, սա կնշանակի կասեցնել հեղափոխության ընթացքը եւ այլն, եւ այլն:

Իշխանականների այս խումբը սպասարկում էր ՍԴ դատավոր Վահե Գրիգորյանի շահերը, ով նույնպես դեմ էր այդ սցենարին: Եւ եղավ այն, ինչ եղավ: Խունդկարյանին <<քցեցին>>, նա չընտրվեց ՍԴ նախագահ: Այժմ Լիլիթ Թադեւոսյանի թեկնածությունը կնշանակի մի բան, որ իշխանությունն առաջնորդվում է <<մտրակ եւ բլիթ>> քաղաքականությամբ, մի տեղում մերժում է, մյուսում՝ ընդառաջում: Հատկապես այն պայմաններում, երբ հավակնորդների պակաս չկար: Ավելին ընտրության օրը լուր սպրդվեց, թե ՀՀ արդարադատության նախարարն էլ իր մտերիմ անձին է ցանկանում անցկացնել և նշանակել Վճռաբեկ դատարանի նախագահ: Ռուստամ Բադասյանը ցանկանում է այդ պաշտոնում տեսնել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի դատավոր Գոռ Հակոբյանին: Բայց ինչպես տեսանք, անցավ Խունդկարյանի թեկնածուն: Չի բացառվում, որ ինֆորմացիոն այս արտահոսքը հենց միայն այն բանի համար էր, որպեսզի էլ ավելի ծանրակշիռ դարձներ Թադեւոսյանի ընտրությունը այն հաշվարկով, որ Խունդկարյանն էլ ՍԴ-ում ըմբոստություն չցուցաբերի, քանզի իշխանությունը կատարեց իր պահանջը, իսկ ՍԴ-ում փակ ընտրությաը խառը իրավիճակում ոչինչ անել չի կարողացել:

Ինչեւէ, սպասենք ԱԺ ընտրությանը: Նշենք, որ Թադեւոսյանը իրավաբանության դոկտոր է, 2008-ին եղել է «Յոթի գործով» դատախազների կազմում։ Նա ուղիղ 12 տարի դատախազ է աշխատել, 2012 թվականին նշանակվել է վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր, 2016-ին՝ վճռաբեկի դատավոր, իսկ 2018-ի հուլիսից վճռաբեկի քրեական պալատի նախագահն է։

Անի Սահակյան