ՍԴ ի դեմ արշավը նոր գույներ է ստանում

Դժվար է, անուշտ, այս իշխանությունների գործողություններում գտնել տրամաբանություն, եւ այս անտրամաբանական քայլերն ասես աքսիոմա են դարձել իշխանությունների քայլերում, բայց կան դեպքեր, որոնք կասկածի տակ են դնում իշխանությունների ադեկվատության, մեղսունակության հարցը: Մեկ տարի շարունակ իշխանությունները տարբեր օպերացիաներով փորձեց լուծել Սահմանադրական դատարանի հարցերը, որպեսզի ձեւավորի իր երազած դատարանը՝ ենթակա, կամակատար ու կառավարելի:

Վահե Գրիգորյանի ՍԴ նախագահ ինքնահռչակվելուց հետո ՍԴ-ի դեմ ձեռնարկվեցին հակասահմանադրական եւ հակաօրինական տասնյակ գործողություններ՝ սկսած կաշառքի տեսքով կենսաթոշակի հայտնի նախագծից, Հրայր Թովմասյանի եւ նրա հարազատների, ընտանիքի դեմ ուժային ճնշումներ կիրառելուց, վերջացրած սահմանադրական փոփոխությունները, որոնցով ապօրինաբար դադարեցվեցին ՍԴ դատավորներ Ալվինա Գյուլումյանի, Ֆելիքս Թոխյանի լիազորությունները, իսկ Հրայր Թովմասյանը զրկվեց ՍԴ նախագահի պաշտոնից:

Իշխանությունները այս հակաիրավական ճանապարհով առաջ ընթանալու եւ կանաչ լույս տանլու համար Վենետիկի հանձնաժողովի գործընկերներին համոզում էին, որ Հայաստանին օր առաջ հարկավոր է այնպիսի բարձր դատարան, որի մոդելը սահմանել է 2015 թվականին ընդունված Սահմանադրությունը, այն է՝ դատավորները չեն կարող պաշտոնավարել 12 տարուց ավելին, իսկ ՍԴ նախագահը մեկ ժամկետով, վեց տարի ժամանակով:

Ըստ Նիկոլ Փաշինյանի եւ իր թիմակիցների` սա է պահանջում Հայաստանի իրավական անվտանգային համակարգը: Ի հեճուկս եվրոպացի գործընկերների եւ ներհայաստանյան ուժերի հորդորների, որ գործընթացը հնարավորինս անցնցում է պետք իրականացնել, շտապել չի կարելի, միահեծան իշխանությունը գնաց իր գծած ճանապարհով: Դեռեւս դատարանակազմավորման փուլը չի ավարտվել եւ մոտ մեկ շաբաթից ԱԺ-ն կլրացնի թափուր պաշտոնները եւ կընտրի ՍԴ երեք դատավոր, բայց արիուտես, որ իշխանությունը կրկին փոշմանել է:

Հիմա էլ կարծում են, որ ընդհանրապես ՍԴ հարկավոր չէ ու պետք է այն լուծարել, ավելի ճիշտ Վճռաբեկ դատարանի եւ ՍԴ-ի միավորման արդյունքում ձեւավորել Գերագույն դատարան:

Նշենք, որ մասնագիտական հանրույթում մեծ ընդվզում է առաջացել սահմանադրական բարեփոխումների հանձնաժողովի կողմից ընդունված այս առաջարկից հետո, շատերի կարծիքով Հայաստանի դատական համակարգում գերլիազորություններով կառույց է ստեղծվում: Մի կողմ թողնենք Գերագույն դատարանի մասին մասնագետների կարծիքները, բայց փաստն արդեն իսկ տարօրինակ է: Ընդամենը երկու ամիս առաջ հայրենի իշխանավորները կարծում էին, որ օր առաջ պետք է անցնել ՍԴ այն մոդելին, որ սահմանում է 2015-ի Սահմանադրությունը, իսկ այսօր կարծում են, որ ՍԴ պետք չէ: Հետաքրքիր է՝ ինչ են ասելու մեր հանճարեղ իշխանություններն այս անգամ իրենց գործընկերներին: Եւ միթե այսպիսով չեն ապացուցում, որ ՍԴ –ի դեմ արշավը զուտ քաղաքական էր:

Անի Սահակյան