Մոլորված ադրբեջանցիներն ու ագրեսոր հայերը. գերագույն հրամանատարի «մարդասիրությունը»

Հակառակորդը երեկվանից հրետակոծում է Տավուշի մարզում գտնվող մեր հենակետերը, ու մինչ Հայաստանում բոլորը՝ դիմադիր, թե ընդդիմադիր, մեծ, թե փոքր շունչը պահած սպասում է սահմանից եկող լուրերի, իշխանությունը զբաղված է ընդդիմադիրներին ասֆալտին փռելով, բերման ենթարկելով, կամ էլ լավագույն դեպքում նրանց նկատմամբ ֆեյքային ֆաբրիկայի եւ զոմբիների միջոցով տեղեկատվական պատերազմ սանձազերծելով: Մի անզգույշ խոսք, մի դիտարկում, եւ, ահա, ամեն ինչ վերջացած է, իշխանական բանակը նրան գամում է անարգանքի սյունին ու խարակիրի անում՝ մոռանալով, թե ապրիլյան պատերազմի օրերին ինչով էր զբաղված օրվա ընդդիմությունը` այսօրվա իշխանությունը: Ցայսօր էլ շահարկվում է, թե դիրքերում զենք չենք ունեցել, որ սահմանին բարձիթողի վիճակ է եղել, որ կռվել են հնամաշ զենքերով, որ պատերազմի թեժ պահին ԶՈՒ շտաբի պետ Յուրի Խաչատուրովն էլ իբր բիլիարդ խաղալուց է եղել:

Այսօր փոխվել են տեղերն ու դերերը, բայց ավելի պարզ է դարձել, թե իրականում ով ինչով է զբաղված եղել միշտ: Տավուշի այսօրերի հաղթական մարտերն ընթացել են Յուրի Խաչատուրովի որդու՝ Գրիշա Խաչատուրովի հրամանատարությամբ: Բարեբախատաբար, իշխանության ավերիչ ձեռքը չի հասցրել հասնել հայոց բանակ, եւ այստեղ դեռեւս իրենց աշխատանքն են շարունակում նախկին կադրերը: Սա թերեւս այն բացառիկ ոլորտն է, որն իշխանությունը դեռ չի հասցրել նախկինների դեմ պատերազմի շրջանակներում զտել, ինչպես պետական այլ կառույցներ, որոնք <<մաքրվեցին>> նախկին պրոֆեսիոնալներից…

Թեեւ մյուս կողմից ձեռքները չէր կարող հասնել, քանզի իշխանությունում հիմնականում դասալիքներ են, բանակում չծառայած անհայրենասեր զանգվածներ, որոնց իրական դեմքն այս օրերին մեկ անգամ էլ մերկացվեց …

Հրետակոծությունների բուռն շրջանում, երբ բոբո դարձած նախկինի հրամանատարությամբ հայոց բանակը կենաց-մահու կռիվ է տալիս սահմանին, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը «թիթեռ» է նկարում իր ՖԲ էջում՝ սեփական երեխային քարոզչական նպատակներով անխնա օգտագործելով։ Փաշինյանը տարածում է փոքրիկ Արփիի թռչկոտելը՝ <<մեր անունն է հայկական բանակ>> երգի հնչյունների ներքո՝ ցույց տալով, թե որքան կտրված է բանակից, առհասարակ իրականությունից, այլապես, այդ պահին որպես գերագույն հրամանատար, ինքը կամ պետք է պատերազմական թեժ կետում լիներ, կամ առնվազն հավաքեր գեներալիտետին ու քննարկեր ստեղծված իրավիճակը, դրանից դուրս գալու ելքերը:

Ավելին, կառավարության նիստի ժամանակ Փաշինյանը մի պահ փորձեց հայ-ադրբեջանական սահմանի լարվածության մեղքը բարդել հայկական կողմի վրա կամ գոնե այն հեռացնել ադրբեջանցիներից: Պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանին հարցնելով, թե՝ հնարավո՞ր է, որ ադրբեջանական կողմը փորձել է հետ վերցնել մեր տարածքում թողած մեքենան, դրա համար ամեն ինչ սկսվեց: Դավիթ Տոնոյանն էլ ասաց, որ հնարավոր չէ՝ մեքենա հետ վերցնելու համար հրետանի չեն օգտագործում: Իհարկե, ապշել կարելի է այսպիսի տրամաբանության վրա, բայց հաշվի առնելով, որ գործ ունենք Նիկոլ Փաշինյանի հետ, պետք չէ զարմանակ: Նա կամ սովորության համաձայն կատարվածի մեղքը փորձում էր բարդել նախկինների վրա, ի մասնավորի, նրանց կարկառուն ներկայացուցիչ Դավիթ Տոնոյանի կամ էլ փորձում էր արդարացնել իր վերելակային դիվանագիտությունը եւ Ալիեւի <<կիրթ>> կերպարը:

Եւ ամեն ինչ այդքան ողբերգական չէր լինի, եթե իշխանության միակ անադեկվատը, կամ ոչ սթափը լիներ Նիկոլ Փաշինյանը: Ողջ թիմը լծվել էր նրա անհասկանալի պահվածքն արդարացնելու գործին: Պատգամավոր Տիգրան Ուլիխանյանն ասում է, որ Արփիի պարը տարածելը շատ կարեւոր քայլ է Նիկոլ Փաշինյանի կողմից, թե ինչու, չի մանրամասնում. «Այո, ես դա շատ կարևոր արձագանք եմ համարում, մանրամասնությունները, եթե կհետաքրքրի, ես հետագայում կասեմ: Դա շատ լավ և շատ կարևոր քաղաքական արձագանք էր»: «Վարչապետի քայլը գնահատում եմ շատ բարձր, որովհետև նա դրանով ցույց է տվել, որ մեզ մոտ չկա որևիցե խուճապ և անգամ մեր ամենափոքր երեխաներն էլ ապրում են իրենց բանակով և գովերգում են իրենց բանակը, մեր երկրում կյանքը շարունակվում է և նույնիսկ երեխաներն ունեն մարտական ոգի»,- իր հերթին ասում է մեկ ուրիշ պատգամավոր՝ Լուսինե Բադալյանը՝ Լուլուն՝ նշելով, որ ինքն այդպես է ընկալել, իսկ եթե որևէ մեկն այլ կերպ է ընկալել՝ դա նրա խնդիրն է։ Այսքանից հետո մեզ մնում է ասել՝ Աստված փրկյա զմեզ ի չարէ…

Անի Սահակյան