Իշխանությունը փրկելու անհույս ճիգեր

Մարտի 14-ից հայտարարված արտակարգ դրության ռեժիմը, ըստ ամենայնի, երրորդ անգամ կերկարաձգվի: Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարությունը վկայում է, որ այո, արտակարգ դրությունը կարող է երկարաձգվել:

Մարտի կեսերից կորոնավարակի վտանգի հիմքով արտակարգ դրություն հայտարարած իշխանությունը երկու անգամ այդ «դրությունը» երկարաձգեց: Հիմա պատրաստվում է երրորդ անգամ երկարաձգել: Թե իշխանությունը որքանո՞վ արդյունավետ պայքարեց կորոնավարակի տարածման դեմ անցած մոտ երեք ամիսների ընթացքում, բոլորս ենք տեսնում: Այս պահին մոտ 15 հազար վարակվածության դեպք է գրանցվել եւ մոտ 230 մահվան դեպք: Սա այն պարագայում, երբ ոչ միայն աշխարհի երկրների մեծ մասում եւ հատկապես տարածաշրջանում համավարակի տեմպը վաղուց մարել է:

Եւ ուրեմն, ինչին եւ ում է ծառայում արտակարգ դրությունը, հարցն ունի մեկ պատասխան՝ Նիկոլ Փաշինյանին, քանզի արտակարգ դրության ռեժիմը փրկօղակ է Նիկոլ Փաշինյանի համար ընդամենը իր երերացող իշխանությունը երկարաձգելու համար՝ այն չի թույլատրում բողոքի ակցիաներ, բազմամարդ միջոցառումներ: Փաշինյանը թերեւս հույս ունի, որ արտակարգ պայմաններում նա կկարողանա վերականգնել հանրային վստահությունը, բայց հույս ունենալը մի բան է, այդ ուղղությամբ աշխատելը բոլորովին՝ այլ: Իսկ իրականությունն այն է, որ համավարակի դեմ իշխանականների պայքարը սկսվում եւ ավարտվում է դիմակահանդես օպերացիայով, որը շատ նման է հայտնի անեկդոտին, երբ ամուսինը որոշում է բաժանվել կնոջից այն պատճառով, որ կինը ոչինչ եփել չի կարողանում, հնչում է կնոջ հակափաստարկը.<<Բա ձվածեղն ով է պատրաստում>>, ամուսինն էլ բացատրում է, թե չի կարող առավոտից երեկո ձվածեղ ուտել:

Մենք էլ հայտնվել ենք այս իրավիճակում, երբ արտակարգ դրության օրերին իշխանություններն այլ բան չեն կարողանում անել, բացի դիմակ կրելու հորդորներից: Իշխանությունը պետությունը դրել է իզգոյ վիճակում, մեծամտության դոզան այնքան անչափելի է, որ համավարակի դեմ պայքարը ձախողած իշխանականները դրսից օգնություն էլ չեն ընդունում: Ինչպես Հրանտ Բագրատյանն է ասում՝ շուտով բորոտի կարգավիակ ենք ստանալու և որեւէ երկիրը մեր քաղաքացիներին չի ընդունելու: Հիմա, երբ երկրում Գագիկ Ծառուկյանի հայտարարությունից հետո իրավիճակ է փոխվել, եւ ընդդիմության կոնսոլիդացիա է տեղի ունենում, արտակարգ դրության երկարաձգումը ընդամենը զենք է լինելու քաղաքական պայքարում, որից անխնա օգտվելու է Նիկոլ Փաշինյանը: Բայց կյանքը ցույց տվեց, որ համավարակի շրջանում նրա քայլերը հակառակ էֆեկտն են ունեցել: Սկզբում նա անտեսելով կորոնավիրուսը պայքար էր մղում Սահմանադրական դատարանի դեմ, քարոզարշավ անում, երբ վարակն արդեն Հայաստան էր մուտք գործել, երբ ուշքի եկավ, արդեն ուշ էր, ինքն էլ ստիպված եղավ հետաձգել հանրաքվեն, կիսատ թողնել ՍԴ-ի հետ կապված մութ գործերը: Գուցե հերթական երկարաձգումը մի կողմից Փաշինյանին թույլ է տալու ձգձգել կամ պահպանել իր իշխանությունը, բայց մյուս կողմից, որքան ավելի է ձգվում այդ վիճակը, այնքան նա ավելի շատ է կորցնում իր միակ քաղաքական հենարանը՝ հասարակության վստահությունը: Եթե այսօր այդ վստահության դեֆիցիտի պատճառը միայն վարակը չկանխելու հետ է կապված, վաղը սոցիալ-տնտեսական խնդիրներն են դրան գումարվելու:

Անի Սահակյան