Քաղաքական առեւտո՞ւր, թե իշխանության վախճանի օպերացիա

Ազգային ժողովն ամբողջությամբ ընդունեց հանրաքվեն չեղարկելու հնարավորության մասին օրենքի նախագիծը, որով փաստացի խորհրդարանը լիազորություն է ստանում չեղարկել հանրաքվեի որոշումը: Ինչպես հանրաքվեն ընդունելու, այնպես էլ չեղարկելու քաղաքական որոշումը մասնագետների գնահատականների համաձայն՝ հակասահմանադրական է:

Աժ-ն, ըստ էության, իրեն է վերապահում մի լիազորություն, որը Սահմանադրությունը նրան չի ընձեռում, համաձայն այսօր ընդունված փոփոխության խորհրդարանը կարող է չեղարկել նախագահի ընդունած որոշումը, ինչն արդեն իսկ ինստիտուտների միջեւ փոխզսպման եւ տարանջատման սկզբունքին հակասում է: Բայց քանի որ նախաձեռնությունը իշխանական ֆրակցիայինն էր, ապա ամեն ինչ այլեւս արտասովոր չի դառնում ՝ հակասահմանադրական նախագծեր, լիազորությունների յուրացում, անգրագետ օրենսդրական ձեռնարկներ եւ այլն: Այստեղ ավելի ուշադրության է արժանի ընդդիմության պահվածքը: Ինչպես առաջին, այնպես էլ երկրորդ ընթերցման ժամանակ ԲՀԿ-ն ի տարբերություն Լուսավոր Հայաստանի հստակ քաղաքական դիրքորոշում հայտնեց՝ դեմ քվեարկելով նախագծին, Ծառուկյանի պատգամավորները հայտարարեցին, որ չեն կարող հակասահմանադրական նախագծի հարցում չեզոքություն դրսեւորեն: Իսկ ԼՀԿ-ն թեեւ ընդդիմադիր ելույթների ու հայտարարությունների, նախընտրեց բոյկոտի տարբերակը, չմասնակցեց քվեարկությանը, ինչ, անշուշտ, ավելի խայտառակ որոշում է, քան ԲՀԿ-ինը: Ըստ ամենայնի ԼՀԿ-ն այս անորոշ պահվածը մի օր կօգտագործի հօգուտ իրեն եւ քաքաղական առեւտորւմ կարող է ելնել այն հանգամանքից, որ չեն մասնակցել քվեարկությանը, քանի որ դեմ չեն եղել…
Այդուհանդերձ, ընդդիմադիրները դեռեւս ունեն շանս վիճարկելու այս նախագծի սահմանադրականությունը, որը նախեւառաջ սեփական ընդդիմադիր դիրքի վերահաստատման թեստ է լինելու այն առումով, կա՞ արդյոք խորհրդարանում ընդդիմություն, թե երկու ֆրակցիաներում էլ իշխանահպատակ պատգամավորներ են նստած ու կարող են հանդուրժել նույնիսկ այն փաստը, որ խորհրդարանը կարող է Սահմանադրությանը հակասող ըստ էության սահմանադրական ճգնաժամ առաջացնող օրենքներ ընդունել: Սահմանադրությունը խորհրդարանական ընդդիմությանը տալիս է նման հնարավորություն ու իրավունք: 27 պատգամավոր կարող են իրենց ստորագրությամբ նախագիծը ներկայացնել Սահմանադրական դատարան ՝ ստանալու նրա եզրակացությունը: ԼՀԿ-ն միայնակ չունի այդքան պատգամավոր, նրանք 18-ն են, բայց ԲՀԿ-ն անգամ միայնակ կարող է դիմել ՍԴ:
Եթե , իհարկե, դեմ քվեարկությամբ ԲՀԿ-ն միայն նեղ անձնական ու քաղաքական շահեր չի հետապնդում եւ ՍԴ չդիմելու դիմաց իշխանությունից որոշակի խոստումներ չի ակնկալում, օրինակ Գագիկ Ծծառուկյանի օբյեկտներում հարկային ստուգումների կամ այլ հարցերում:
Այսինքն եթե ԲՀԿ-ն զուտ քաղաքական առեւտրի նկրտումներով չէ դեմ քվեարկել,ապա հաջորդ քայլը պետք է ուղղի դեպի ՍԴ:

Եթե այս օրենքը ճանարվի սահմանադրությանը հակասող եւ հանրաքվեի որոշումը չչեղարկվի, ապա իշխանությունը ստիպված կգնա հանրաքվեի եւ տեղի կունենա ամենամեծ խայտառակությունը եւ ԱՅՈ-ն բնավ չի հաղթանակի, ինչն էլ կազդարարի իշխանության վախճանը:

Անի Սահակյան