Այլասերման քարոզ․պարտադրանք, թե երազանք

Հանրությունը դեռ չէր մարսել ԱԺ-ում Ստամբուլյան կոնվենցիայի հարցով փակ քննարկումը, երբ նոր սառը ցնցուղ ստացավ իր գլխին։ Շաբաթ-կիրակի փոթորկահույզ ալիք բարձրացավ՝ Հանրապետության հրապարակի մետրոյի մոտ «ՀուԶանք ու Զանգ» ներկայացման փորձի, ապա բուն ներկայացման հետեւանքով, որն ուղեկցվում էր դիվային վանկարկումներով։

Ճերմակազգեստ տիկնանց անբռնազբոս շարժումները, կրքոտ բացականչությունները հարցականի տակ է դնում կնոջ պահվածքի, խոսելու եւ շարժվելու ձեւի հանրային ընկալումը՝ մարմինն ազատագրելու քողարկված ուղերձով։ Ներկայացումը հղացվել է այս ընթացքում Երեւանում գտնվող գերմանացի վիզուալ եւ պերֆորմանս արվեստագետ Լինդա Նադջիի հետ համագործակցությամբ։ Նախագիծը իրականացվում է ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի եւ սպորտի նախարարության աջակցությամբ։ 2019 թվականի տարեկան բյուջեից 2,7 միլիոն դրամ է հատկացվել այս նախագծին ։Ավելին, խմբում ներկայացման մասնակիցներից մեկն էլ Երեւանի ավագանու Իմ Քայլը խմբակցության անդամներից մի աղջիկ է՝ Հասմիկ Խաչունց անվանումով։

Սեռական փոքրամասնության իրավունքների քողարկված այս քարոզը վրդովվեցրել էր հայու գենի ջատագովներին։ Նրանք նույնիսկ գործնական քայլերի դիմեցին։
Մի երիտասարդ փորձեց շշով «զելյոնկա» լցնել ներկայացման մասնակիցների վրա: Նա հայտարարում էր, որ «սատանիստների» վրա է լցնելու զելյոնկան: «Իմ երկրում սատանիստական երեւույթ չի լինելու: Ես պայքարելու եմ, ինչքան ուզում եք բռնեք: Եւ իրենց վրա զելյոնկա եմ լցնելու»,-բղավում էր Նարեկ Սարգսյան ներկայացած երիտասարդը:

Նրան բերման ենթարկեցին, ապա մյուս կողմն անցավ հակագրոհի։ Երեկ ողջ համացանցում ամոթանքներ էին հնչում «հետադեմ զանգվածներին» ուղղված, թե դուք խավարամիտներդ չեք հասկանում եւ ընկալում արվեստն ու արվեստի գործերը։ Լավ, փորձենք ի մի բերել հանգստյան օրերի կատարվածը։
Հավատալ, թե գործող իշխանության կողմնակիցներն ահավար առաջադեմ, կրթված մարդիկ են, սուտ կլինի, ինչպես նաև այն, որ հակառակ կողմում հավաքվածները չուխաներով ու յափնջիներով ավանդապահներ են։
Աղջիկների ինքնադրսևորման ձևի ու ոճի մեջ էլ մեծ հաշվով անամոթություն չկար, ոչ բաց տեսարաններ եւ ոչ էլ նման բաներ։

Խնդիրն այդ ամենի կոնտեքստ է։ Երբ պետությունը 20 միլիոն դրամ է տրամադրում սեռափոխության ենթարկված Մելինե Դալուզյանի մասին պատմող ֆիլմին , երբ օրակարգ է բերվում Ստամբուլյան կոնվենցիան, երբ Արայիկ Հարությունյանը պաշտոնապես իր հարկի տակ է ընդունում ԼԳԲՏ համայնքում հայտնի Կարաբինային, երբ մշտական հարվածի տակ է հայ առաքելական եկեղեցին, ապա մենք ունենք կասկածելու իրավունք, որ պետական մակարդակով այլասերության քարոզ է իրականացվում։ Պարտադրվո՞ւմ է դա արտաքին ուժերի կողմից, թե հեղափոխական իշխանությունների նվիրական գաղափարն է, դեռեւս չի հասկացվում։

Անի Սահակյան