Բալասանյանը սկսում է դիմակազերծումը. ինչ է սպասվում հետո

Արցախի հերոս, Արցախի անվտնագության խորհրդի նախկին քարտուղար Վիտալի Բալասանյանն այսօր ծավալում ասուլիս տվեց Ստեփանակերտում: Գեներալը հավատարիմ մնալով իր ոճին՝ իրերն իրենց անուններով անվանեց: Բալասանյանը, այսպես ասած, հակաարցախյան, հակահայկական ծրագրերի համար դարձյալ մեղադրեց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին՝ հայտարարելով, որ նա պատրաստվում է «հող հանձնել», որ Լեւոն Տեր Պետրոսյանի գծի շարունակողն է, ուզում է փչացնել հայ-ռուսական հարաբերությունը, ամերիկյան զորք բերել Իրանի հետ սահման՝ կնշանակի փչացնել հայ-իրանական հարաբերությունը, ու այդպես շարունակ, մինչև Հայաստանի կործանում:

Անդրադարձավ ժողովրդի վարչապետի՝ սահմանադրական կարգի տապալման հմտություններին, խոսեց «Սասնա ծռեր» ահաբեկիչներից եւ այլն, եւ այլն:

Այն որ, նույնիսկ իշխանության ներսում շատերը հոգու խորքում համաձայն են Բալասանյանի գնահատականներին , քանի որ այդ ամենը փաստարկված է օրվա իշխանության քայլերում, կարելի է չկասկածել: Բայց անհասկանալի է այն ոհմակային հարձակումները հերոսի նկատմամբ, ինչը մենք տեսնում ենք վերջին ժամանակներում: Նախ՝ ով ճանաչում է Վիտալի Բալասանյանին, կփաստի, որ նա այդպիսին էր ինչպես ընդդիմադիր կարգավիճակում, այնպես էլ իշխանական, ինչպես պատերազմի դաշտում, այնպես էլ դրանից հետո՝ անկեղծ, անվախ, պետության շահը միշտ վեր դասող: Բայց ստացվում է, որ Բալասանյանն ընդդիմադիր կարգավիճակում լավն էր, հերոս էր, իսկ երբ դարձավ իշխանական, հակահերոս է …
Եւ ընդհանրապես մարդկության պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում միշտ էլ գանահարվել են նրանք, ովքեր առաջինն են ասել, որ արքան մերկ է: Բայց կյանքը ցույց է տվել, որ այդ նույնիսկ մեկ ահազանգով հնարավոր է եղել կանխել անցանկալի զարգացումներ: Այսօր էլ այդ առաքելությունն իր վրա վերցնողների դեֆիցիտ կա, որովհետեւ ժողովրդի վարչապետին ու իր իշխանությանն ով կհամարձակվի ասել՝ աչքիդ վերեւը հոնք կա, կհռչակվի ազգի դավաճան: Վիտալի Բալասանյանը չի երկնչում այդ ամենից, նրան հաստատ չի էլ հետաքրքրում, թե ով ինչպես կընդունի իր այս կամ այն հայտարարությունը, եթե եկել է պահն ասելու ճշմարտության, ապա նա դա անում է առանց ավելորդ հաշվարկների:
Կարելի է համաձայն լինել կամ չլինել դիմացինի կարծիքի հետ, բայց դա որեւէ մեկին իրավունք չի տալիս վիրավորելու, վայրահաչելու հերոսի հետեւից, մարդու, ում անցած ճանապարհով այսօրվա իշխանությունները նույնիսկ կսարսափեն մտքով անցնել:

Եւ ընդհանրապես, ինչի հետ կարելի է չհամաձայնել, երբ ասում է, որ Սասնա ծռերն ահաբեկիչներ են, որ նրանք Փաշինյանի հետ հակահայ ծրագիր ունեն, որ նրանց հայտարարությունները, ասենք ռուսական ռազմաբազաներից ազատվելու մասին, հարվածում են մեր պետական շահին, այդ որտեղ է Բալասանյանը ստում, կամ ապատեղեկատվություն տարածում: Ցանկացած երկրում Սասնա ծռերի պես խմբավորմանը պետական մակարդակով ահաբեկիչներ կհռչակեին, իսկ մեզ մոտ նրանց հերոսացնում են: Կամ ինչ որ մեկը կարող է պատկերացնել, թե ինչ կլինի, եթե Ռուսաստանը հետ կանչի իր ռազմաբազաները: Իսկ Արցախի հարցում ՀՀ իշխանությունների քաղաքական գնահատականի մասով պարզապես անբարոյականություն է վիճելը: Մարդիկ, որոնք իրենց ու իրենց ընկերների արյան գնով են պահում այդ հողը, տասը մատի պես գիտեն բանակցությունների հայտնի եւ անհայտ դրվագների մասին, պարզապես չեն կարող դիվիդենտներ փորձել հավաքել այս խնդրի հաշվին:
Այնպես որ հերոսի հետեւից վայրահաչելուց առաջ նախ հաշիվ տվեք, թե ով եք դուք եւ ինչ եք արել մեր երկու պետությունների համար: Եթե որեւէ պետություն Արմեն Գրիգորյանի պես ԱԱԽ քարտուղար ունենար, ով իր հերոսի հասցեին թույլ կտար այնպիսի ճղճիմ հայտարարություն ու նրան խուլիգան կանվաներ, ոչ միայն պետական համակարգում տեղ չէր ունենա, այլ տվյալ երկրում, իսկ մենք ունենք այն ինչ ունենք, ուստի պետք չէ հոգեխանգարմունքի մեջ ընկնել, երբ մարդիկ երբեմն իրերն իրենց անուններով են կոչում:

Անի Սահակյան