Թատրոնի կյանքում ենթակառուցվածքային նշանակություն ունեցող ոլորտը անտեսված է

Ցավալի է, որ մասնավորապես իմ բնագավառի մասով կրկին չի երևում գոնե մոտավոր հեռանկարը: Կարծես թե մեր նախարարության համար անցանկալի մասնագիտություն է այն: Սա ցանկացած բանական մարդու առիթ է տալիս կասկածելու` թատրոնի կյանքում ենթակառուցվածքային նշանակություն ունեցող ոլորտը համառորեն պաշտոնապես անտեսելու հիմքում անձնավորված վերաբերմունքն է: Այլապես այսքան օրերի ընթացքում թատերագիտության դարդ ու ցավը լսելու, հասկանալու ցանկություն կառաջանար: Այդ տիրույթի փոքրաթիվ ներկայացուցիչներս թատերաց պատի հայտնի տեղից դուրս չենք եկել, որ իբրև արտամուսնական կապից առաջացած ապօրինի ծնունդների մեզ սոցիալական խտրականության են ենթարկում: Մենք էլ ենք նույն բուհում սովորել և մասնագիտական հմտություններ ստացել, ու որևէ պաշտոնյա չի կարող պարզորոշ հիմնավորել, թե այդ ինչու, որ օրենսդրական կետի, իրավական ակտի կամ նորմի համաձայն` դերասաններին, ռեժիսորներին և մնացյալ աշխատակիցներին տասնյակների հասնող ՊՈԱԿ-ներ և համապատասխան մի քանի հարյուր հաստիքներ հասնում են, իսկ մենք ձևի համար գոնե մեկ հիմնարկ և մեկուկեսից երկու տասնյակ աշխատատեղ ունենալուն էլ արժան չենք: Գրել է Տիգրան Մարտիրոսյանը