Թե Կտրիճ անունն այդքան դուրդ եկել է, անունդ դնենք Կտրիճ Նիկոլ

Մեծ մեծերը, երբ մեկին կպնում ու պոկ չէին գալիս, նախատում էին՝ ցաքի փո՞շ ես (փուշ)։ Հիմա Նիկոլ Փաշինյանն է․ իրեն թվում է, թե որ մի բանի կպնում ու պոկ չի գալիս, մարդիկ ,,ճակատից պաչում են,, ։ Ճիշտ է դժվարությամբ, մատները ծակծկելով, բայց մաս- մաս հանում, հեռացնում են։ 

2018-ից եկել, չի եկել՝ Եկեղեցուն է թիրախավորել։ Տեսել է, որ Եկեղեցուն թիրախավորելով գործը չի կարողանում առաջ տանել, ,, պրիցելը փոխել,, , Կաթողիկոսին է ուղղել։ Կարճ ասած՝ Կտրիճացավով  է ընկել։ Աստծո ամեն օր մի բան է մոգոնում, որը բոլոր կանոնակարգերից դուրս է։ Հիմա էլ անցել է Եկեղեցու կանոնադրությանը։ Բա թե՝ կանոնադրություն  չկա։ Իբր Գարեգին Բ- ի խոսքն է մեջբերում․  «2011 թվին ասում է՝ մոտ ապագայում դա կընդունվի։ 2011 թվից էլ անցել է ևս 14 տարի»։  

Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցին կանոններ ունի դարերով՝ Տիեզերական ժողովների կանոններ, Հայ եկեղեցու ազգային ժողովների որոշումներ, Ներսես Շնորհալուց մինչև Ներսես Աշտարակեցի ձևավորված կանոնական ավանդույթ։ Եկեղեցին չի ապրում կանոնադրությամբ, այլ ապրում է կանոնական ավանդությամբ։ Վերջապես ե՞րբ է Փաշինյան- վարչապետի աթոռը զբաղեցնողը հասկանալու, որ ինքը պետական պաշտոնյա է, ոչ թե եկեղեցական իրավունքի սուբյեկտ։ Կանոնականության հարցերը որոշում են Եկեղեցու ժողովները, Եպիսկոպոսական սինոդը, Կանոնական ավանդույթը, ոչ թե գործադիր իշխանության ղեկավարը։ Փաշինյանի ասածի մեջ փաստ չկա, զուտ քաղաքական հայտարարություն է։  Մի կողմ դնելով այն հանգամանքը, որ պետությունն իրավասու չէ գնահատել «կանոնական վիճակը», արձանագրենք, որ  կաթողիկոսի ձևակերպումը «Մոտ ապագայում կկազմվի կանոնադրություն»,  չի նշանակում ժամկետային պարտավորություն։ Հոգևոր աշխարհում դարը ակնթարթ է։ Սա ոչ ժամկետային խոստում է, ոչ էլ պարտադիր կատարելի նորմ։ Իսկ եթե Փաշինյանի  աշխարհիկ ուղեղն այդպես է մտածում, հարց՝ եթե սա «ապականոնական վիճակ» է, ինչո՞ւ պետությունը դա չի արձանագրել օրենքով, այլ հիշում է միայն քաղաքական հարմար պահին։ Եթե Եկեղեցին «անօրինական» է, որովհետև ինչ- որ թուղթ 14 տարի առաջ «մոտ ապագայում» պիտի ընդունվեր, ևս մի  հարց՝ իսկ պետությունը որտե՞ղ էր այդ 14 տարին։ Եթե խախտում կար՝ ինչո՞ւ չեք արձանագրել։ Եթե չկար՝ ինչո՞ւ հիմա դարձավ «ապականոնական»։ «Ապականոնական վիճակի» մասին գնահատականը քաղաքական հայտարարություն է՝ առանց իրավական կամ կանոնական իրավասության։ Ինչևէ, Փաշինյանի հայտարարությունները Եկեղեցու, Կաթողիկոսի նկատմամբ այնքան անհիմք են, որ թույլ է տալիս մտածելու ու ասելու՝ թե Կտրիճ անունն այդքան դուրդ է եկել, անունդ դնենք Կտրիճ Նիկոլ ու պրծնենք։

Հասմիկ Բաբաջանյան

«Հրապարակ օրաթերթ»