«ԵՊՀ Ռեստարտը» ճիշտ էր, ես սխալվեցի». Արարատ Միրզոյանի մամլո խոսնակ

«ԵՊՀ Ռեստարտը» ճիշտ էր, ես սխալվեցի»: ԵՊՀ ռեկտոր Արամ Սիմոնյան: Պարոն Սիմոնյանը դեռևս այսպիսի հայտարարությամբ հանդես չի եկել, բայց համոզված եմ, որ շուտով համանման տեքստ կհրապարակի՝ ի լուր համալսարանի ազդարարարելով հրաժարականի իր որոշումը: Արամ Սիմոնյանի հեռացումը պարզապես անհրաժեշտություն է, քանի որ նրա պաշտոնավարումն ու համալսարանի բնականոն գործունեությունն այլևս անհամատեղելի են: Հեղափոխություն իրականացրած ուսանողությունն այլևս չի կարող հանդուրժել հին ռեժիմի դրածոյին, որն իր պաշտոնավարման ամբողջ ընթացքում հավատարմորեն ծառայել է հենց այդ նույն ռեժիմին: Սերժ Սարգսյանի առջև խոնարհվողը վստահաբար խոնարվելու է նաև Նիկոլ Փաշինյանի առջև: Ազատ ու անկախ ուսանողներն այլևս չեն ուզում տեսնել իշխանությունների առջև խոնարհվող ռեկտորի: Ընդհակառակը՝ նոր ռեկտորը պետք է լինի համալսարանի լսափողը, որն ուսանողների իրավունքների մասին կխոսի ամենաբարձր ամբիոններում՝ անհրաժեշտության դեպքում նաև դեմ գնալով այդ նույն իշխանություններին: Ինչպես տեսնում ենք Արամ Սիմոնյանի CV-ն չի համապատասխանում այդ նոր աշխատանքին: Հարցազրույցի ժամանակ ռեկտորը նշել է, որ չի պատրաստվում հրաժարական տալ, բայց այդ նույն զրույցի ընթացքում նաև ավելացրել է. «Յուրաքանչյուր փոփոխություն բարիք է բերում»: Փաստորեն Արամ Սիմոնյանը չի ուզում բարիք պարգևել ԵՊՀ-ին: Այստեղ գործում է Խորհրդային բանակի հին ու բարի տրամաբանությունը. «Չգիտես կսովորեցնենք, չես ուզում կստիպենք»: Ասվածի համատեքստում ուսանողությունը հնարավորություն է տալիս ռեկտորին առանց ավելորդ բարդությունների գնալ հանգստի, հակառակ պարագայում նրան սպառնում է վերջնական հեղինազրկման ու տխրահռչակ փախուստի ճակատագիրը: Վերջին ձևակերպումն ամենևին էլ շանտաժի ժանրից չէ և ոչ էլ հետհեղափոխական վհուկների որս: Պնդման հիմքում առաջին հերթին ընկած են Սիմոնյանի գործունեության մանրամասները, անարդյունավետ կառավարումը, անորակ կրթությունը, կոռուպցիոն գործարքները, ակադեմիական ազատության բացակայությունը, ԵՊՀ-ի կուսակցականացումը և այսպես շարունակ: Կոռուպցիոն գործարքների մասին չեմ խոսի, դրանց վերաբերյալ մանրամասներին կարող եք ծանոթանալ «ԵՊՀ Ռեստարտի» հրապարակած նյութերում, որտեղ ներկայացված են համալսարանի զավեշտալի գնումներն ու անարդյունավետ ծախսերը: Արամ Սիմոնյանը պնդում է, որ համալսարանը մշտապես զերծ է պահել կուսակցականացումից: Սա ակնհայտ սուտ է: Ես 2008 թ.-ից ԵՊՀ-ի ուսանող եմ և իմ աչքի առջև նրա կամակատարները բազմիցս ուսանողներին ստիպողաբար, հոտի պես տարել են ՀՀԿ-ի հավաքներին ու միջոցառումներին: Սա օդում կախված տեղեկատվություն չէ, կարող եմ անուններ ու մանրամասներ ներկայացնել: Իսկ հիմա չեմ հրապարակայնացնում՝ քանի որ հեղափոխությունից հետո այդ մարդիկ հնարավորություն են ստացել փոխել իրենց կյանքն ու աշխարհընկալումը: Հիշում ենք նաև 2013 թ.-ի իրադարձությունները: Արամ Սիմոնյանը պետք է հեռանա, որովհետև նրա պաշտոնավարման ժամանակաշրջանում ԵՊՀ-ն որևէ առաջընթաց չի արձանագրել: Հետընթացն ու հետադիմությունը նրա միակ նվաճումներն են: Ընդամենը մեկ ամիս առաջ նրա հրահանգով համալսարանական մանր չինովնիկները խոչընդոտում էին ուսանողների ազատ կամարտահայտման իրավունքը՝ վախեցնելով էին ու սպառնալով նրանց: Արամ Սիմոնյանն այն ռեկտորն է, որը մշտապես երես է թեքել ուսանողներից, չի նկատել նրանց «մանր» գոյությունը, ականջալուր չի եղել նրանց ձայներին: Ամիսներ առաջ նա հեգնում էր հացադուլ իրականացնող ուսանողին, ծաղրում էր պայքարողներին, իսկ հիմա իրավիճակի փոփոխության հետ համընթաց այդ նույն հացադուլ իրականացնողին ու պայքարողներին կանչում է քննարկման: Ահա արժեքային այս տիրույթում է գտնվում ռեկտորը՝ անսկզբունք ու բազմագույն: Նրա պաշտոնավարման ժամանակաշրջանում Ուսանողական խորհուրդը կոլխոզի կարգավիճակ է ունեցել և այն աստիճան, որ Ուխ-ն հեղափոխությանը միանալու հայտարարությամբ հանդես եկավ միայն այն ժամանակ, երբ հեղափոխությունն արդեն իսկ հաղթել էր, մնացել էր ընդամենը հինգ րոպե: Այս բոլոր տարիների ընթացքում ռեկտորն ու նրա մանր-մունր օգնականները հարստացել են, իսկ դասախոսները՝ ցածր ու նվաստացուցիչ աշխատավարձեր ստացել: Արամ Սիմոնյանը պետք է հեռանա և ես սա ասում եմ ոչ թե որպես առաջին փոխվարչապետի մամլո խոսնակ, այլ որպես համալսարանական, Փիլիսոփայության և Հոգեբանության ֆակուլտետի ուսանող: Ընկերներիս, հին ու նոր համալսարանականներին կոչ եմ անում միանալ ու պահանջել Արամ Սիմոնյանի հրաժարականը: Համալսարանը մերն է, մեր սեփականությունը, այսինքն՝ որոշողը մենք ենք: Մի խնդրանք ունեմ ռեկտորին, հեռանալուց իր հետ տանել նաև Ալիկ Ղարիբյանին: Կարծում եմ մի մեծ բան չի: Տարածելը խրախուսվում է: #ռեկտոր_հեռացիր