Ձեզ կփակի ժամանակը․ կիսաբաց նամակ Հրաչ Մուրադյանին

Հարգելի պարոն Մուրադյան, կարծիքի և ազատ խոսքի ջատագովիդ նախ կկամենայի հիշեցնել լրագրողական մի չգրված կանոն՝ բարեկիրթ լինել նույնիսկ այն դեպքերում, երբ քննադատությամբ փորձում են Ձեզ ոչնչացնել, բարեկիրթ լինել ուրիշի ազատ խոսքի իրավունքը հարգելու չափ։ Եվ եթե վարչապետը նախընտրում է մարդկանց հետ շփման տեսաուղերձի՝ «լայվ» ձևը, հարկ չկա դա դարձնել մանրախնդիր հեգնանքի առարկա։ Մանավանդ որ խիստ կասկածելի է, թե Դուք կկարողանայիք նույնպիսի անմիջականությամբ օգտվել այդ ձևից․ չէ՞ որ Դուք բնական խոսքի, ուղիղ եթերի ջատագովներից չեք ամենևին․ Ձեր աստվածը մոնտաժն է, ասել է թե՝ շինծու, կեղծված-«բնական» խոսքը, հետևաբար մի հեգնեք մի բան, ինչը Ձեզ հասու չէ։ Բարեկրթության սահմաններում չէ նաև վարչապետին «հրավիրել» ծանոթանալու երկրի սոցիալական ծանր վիճակին․ բարեկիրթ չէ, որովհետև վարչապետը հատատ ավելին գիտե այդ վիճակի մասին։ Մինչ Դուք 8 տարի առաջ կհղանայիք հեռուստատեսային ինչ-որ շոուի միջոցով ժողովրդի սոցիալական կարիքները հոգալու մարդասիրական վեհ գաղափարը, Ձեզ զայրացրած վարչապետը բանտում էր՝ ի սեր այն մարդկանց վիճակի բարելավման, ովքեր ոչ այնքան Ձեր հիշատակած բարերարությունների կարիքն ունեին, որքան՝ մի երկրի, որտեղ սոցիալական կարիքները սոսկ բարերարությամբ չեն լուծվում։ (Ի դեպ, խորհուրդ կտայինք այցելել երկու, երեք․․․ ութ տարի առաջ Ձեր օգնությամբ բարերարված ընտանիքներ և համոզվել՝ Դուք իսկապե՞ս նրանց փրկել եք սոցիալական ծանր վիճակից, թե՞ ամեն ինչ նույնն է՝ առաջվա պես)։ Եվ, վերջապես, բարեկիրթ չէ ինքնաբավորեն սևեռվել հեռուստատեսային մի շոուի սոցիալական բաղադրիչի վրա, երբ դրա (Ձեր սեփական անհամեստությամբ՝ «երկրի թիվ 1 թոք-շոուի») գլխավոր «բաղադրիչը» կյանքի հատակում հայտնված, աղճատված կենսակերպ ու կենսագրություն ունեցող, կասկածելի բարոյականության կրող ու վարքի տեր, նույնիսկ կասկածելի մտավոր հասունություն ունեցող հարյուրավոր ու հազարավոր խեղճ մարդկանց շոուի հերոս դարձնելու քաղաքականությունն է։ Ահա՛ թե որն է Ձեր հեռոստատեսային-լրագրողական գործունեության «թիվ 1» վտանգը, որ վտանգ է նաև «երկրի՛» համար։ Հարկ եմ համարում ընդգծել, որ Դուք, պարոն Մուրադյան, այնքան էլ իրավացի չեք, երբ վարչապետի անգո սպառանալիքին ընդդիմանալով հայտարարում եք, թե՝ «Կիսաբաց լուսամուտները» «պատմել է, պատմում է և կպատմի այս երկրի բնակչի՝ քաղաքացու մասին»։ Ամբողջ խնդիրն այն է, որ Դուք պատմում եք այս երկրի ո՛չ քաղաքացու մասին, որովհետև Ձեր «պատմություններով» քաղաքացի՛ չի ձևավորվում․ ձևավորվում է ընդամենը ցածրաճաշակ հեռուստադիտող, որը Ձեր հաղորդումից հետո հեռուստացույցի ալիքը փոխում է՝ հիմա էլ նայելու «Քարե դարդ» և ուրիշ՝ մեր ժողովրդի գլխին «դարդուցավ» դարձած սերիալային աղբ։ Եվ վերջինը։ Ձեր արձագանքը Դուք ավարտում եք ՀՀ Սահմանադրությունից կարծիքի ազատությունն ամրագրող մի հոդվածի հիշատակմամբ։ Ակնհայտ է, որ Դուք վախեցել եք, թե վարչապետն ինչ-որ լծակներով կփակի Ձեր հաղորդաշար-շոուն, և շտապել եք պաշտպանվել Սահմանադրությամբ։ Եվ սա էլի ապացույց է այն բանի, որ Դուք այնքան էլ լավ չեք ըմբռնել վարչապետի ասածի էությունը։ Նա երբեք ազատ խոսքի լուսամուտ՝ բաց թե կիսաբաց, իհարկե չի փակի։ Ձեզ կփակի ժամանակը և այն սերունդը, որի համար Դուք վաղուց ժամանակավրեպ եք։