Նիկոլ Փաշինյանին Արցախի հարցում փաստի վրա բռնելու անիմաստ բլեֆը

Վարչապետի թեկնածու Նիկոլ Փաշինյանի հետ հարցուպատասխանը ՀՀԿ պատգամավորական խմբակցությունն ակնհայտորեն տանուլ տվեց. խորհրդարանական  մեծամասնությունն ըստ էության լավ չէր պատրաստվել կամ էլ թերևս թերագնահատել էր իր օպոնենտին:  Պետք է արձանագրել, որ Նիկոլ Փաշինյանը բավականին ադեկվատ էր ստեղծված իրավիճակին և իրեն ուղղված հարցերին տվեց պատրաստված պատասխաններ: Իսկ ՀՀԿ-ական որոշ գործիչների հարցերը, հատկապես երբ փորձում էին ճշգրտել և հասկանալ, թե արդյոք Նիկոլ Փաշինյանը իրեն պատկերացնում է միջազգային ատյաններում Արցախի հարցով բանակցություններ վարողի դերում, անկեղծ ցանկություն է առաջանում հարցնել սույն պատգամավորներին, իրենք նախկինում պատկերացրե՞լ էին, որ երբևէ Հայաստանը կներկացնեն միջազգային ատյաններում, օրինակ` ԵԽԽՎ-ում, կամ մտքներով կանցնե՞ր, որ կդառնան պատգամավոր: Եվ եթե իրենց  դեպքում անպատկերացնելին դարձել է իրողություն, ապա պետք է մարդկային արդարամտություն ունենալ հասկանալու համար, որ Նիկոլ Փաշինյանի պոտենցիալն ավելի բարձր է: Նիկոլ Փաշինյանը բոլոր իմաստներով բռնել է պետական գործչի և լիդերի քննությունը, խնդիրն այլ տեղ է. ի՞նչ մոտեցումներ, տեսլական և  ծրագրային լուծումներ ունի ազգային-պետական հարցերում Նիկոլ Փաշինյանը: Բնականաբար, այստեղ առաջնայինը Արցախի հարցն է. այս հարցին վարչապետի թեկնածու Նիկոլ Փաշինյանը պատասխանեց իսկապես հայամետ շեշտադրումներով: Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ Արցախի հարցի բանակցային գործընթացը պետք է շարունակվի ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակում:  Փոխզիջումների հարցում Փաշինյանի մոտեցումը շատ հստակ էր. քանի դեռ Ադրբեջանը չի ապահովում խաղաղության մթնոլորտ, քանի դեռ չկա պատրաստակամություն ճանաչել Արցախի Հանրապետությունը, հակառակը` կան Բաքվի ռազմատենչ հայտարարությունները, մենք չենք կարող խոսել փոխզիջումների մասին: Թե ինչ է ասել պատգամավոր կամ լրագրող Նիկոլ Փաշինյանը, օրինակ, 2001 թվականին <<Հայկական ժամանակ>>  թերթում հրապարակած իր հոդվածներից մեկում, տվյալ պարագայում չի կարող առաջնային լինել: Մեզ համար կարևոր է, թե ինչ է ասում շարժման առաջնորդ և վարչապետի թեկնածու Նիկոլ Փաշինյանը: Այլ հարց, որ Նիկոլ Փաշինյանը կարող էր ավելի անկեղծ գտնվել և ասել, որ նախկինում ինքը Արցախի հարցում ունեցել է այլ մոտեցում և ժամանակին գուցե կիսել է ՀՀ առաջին նախագահ, ՀԱԿ առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հայտնի զիջողական մոտեցումները: Ազգային ժողովում նստած այն մարդիկ, ովքեր ուզում են փաստի վրա բռնեցնել Նիկոլ Փաշինյանին, պիտի հասկանան, որ ժամանակի հետ փոխվում  է շատ բան` կախված քաղաքական իրողություններից: Նիկոլ Փաշինյանը թերևս իզուր է կաշկանդվում և պարզ չի ասում, որ այսօր Արցախի հարցի կարգավորման համար նույն միջազգային հարթակներում բոլորովին այլ իրողություններ կան, որոնք նոր, ավելի ճկուն լուծումների հնարավորություն են ստեղծում: Հետևաբար, եթե 10 կամ 15 տարի առաջ գուցե փոխզիջումը և նույն տարածքների վերադարձը  կոնֆլիկտի կարգավորման միակ ճանապարհ էր թվում, այսօր արդեն այդպես չէ: Այդպես չէ, որովհետև փոխվել է աշխարհը, փոխվել են միջազգային գործընթացները, փոխվել են նաև մեր հիմնական հակառակորդների` Ադրբեջանի և Թուրքիայի միջազգային խաղաքարտերը: Ուստի Արցախի հարցի լուծման այսօրվա մոտեցումները բխում են այսօրվա իրողություններից: Ավելին` Հայաստանի թավշյա հեղափոխության հաղթանակը բարձարացնելու է մեր երկրի միջազգային վարկանիշը` որպես ժողովրդավար երկրի, և այդ դեպքում մենք, ի տարբերություն մեր հակառակորդ երկրի, հնարավորություն ենք ստանում բանակցային սեղանի շուրջ նստել որպես ժողովրդավար երկիր: Իսկ դա նշանակում է, որ մենք բանակցային գործընթացում ավելի ուժեղ լինելու շանս ունենք:   Հայկ Դավթյան