Ցնցում, թե այլընտրանք․ով կհայտնվի արբիտրի դերում

Իշխանության եւ Փաշինյանի միջեւ չի հաջողվում կառուցողական երկխոսություն ծավալել։ Այսօր Կարեն Կարապետյանը չներկայացավ Փաշինյանի հրավիրած հանդիպմանը՝ ապրիլի 27-ին, ժամը 12.00-ին։ Կարապետյանը մերժեց հանդիպումը, քանի որ Փաշինյանը նախօրդ օրը պնդեց իր դիրքորոշումը եւ խոսեց ուլտիմատումների լեզվով, ինչից հասկանալի դարձավ՝ ոչ թե բանակցություններ են ընթանալու, այլ սպառնալիք, պարտադրանք։ Փաշինյանը հայտարարեց, որ կամ ինքը վարչապետ կընտրվի, կամ Հայաստանը վարչապետ չի ունենա: Պարզաբանեց, որ խնդիրը ոչ թե իր վարչապետ դառնալն է, այլ Հայաստանի կոռումպացված համակարգը վերացնելը. «Կամ ես վարչապետ կընտրվեմ ժողովրդի աջակցությամբ, կամ Հայաստանում ընդհանրապես վարչապետ չի ընտրվի: Ես ուզում եմ, որ մենք բոլորս հստակ արձանագրենք՝ մեր այս ոգեղեն շարժման որեւէ արժեք չպետք է տուժի: ԱԺ բոլոր խմբակցությունները պետք է ճանաչեն ժողովրդի հաղթանակը, ուրիշ տարբերակ չկա»: Փաշինյանը ներկայացրեց նաեւ իր ապագա ծրագրերը՝ վարչապետի ընտրության օրը՝ մայիսի 1-ին, հայ ժողովուրդը պետք է ցուցադրի իր հզորությունն ամբողջ թափով եւ շրջափակի ԱԺ շենքը: Իսկ այսօր տապալված հանդիպման վայրում Փաշինյանի ասուլիսը կայացավ, որի ընթացքում նա հայտարարեց, որ ոչ միայն ԱԺ շենքն են շրջափակելու, այլ հրապարակելու են պատգամավորների հեռախոսահամարները, բնակության հասցեները, որպեսզի ժողովուրդը կարողանա անմիջական կապի դուրս գա իր կողմից ընտրված պատգամավորի հետ ու փոխանցի իր կամքը։ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարություններից ու գործողություններից պարզ է դառնում, որ նա կանգնած է ժողովրդական շարժումը պահելու խնդրի առաջ, որովհետեւ անպտուղ ու ոչ կոնստրուկտիվ հեռահար երկխոսությունները նոր լիցքեր չեն հաղորդում որեւէ մեկին, հատկապես շարքային քաղաքացիներին։ Արձանագրենք, որ Փաշինյանը, թեպետ հայտարարում էր, թե ՀՀԿ-ից տասը պատգամավոր իրեն զանգել ու աջակցություն են հայտնել քվեարկության ժամանակ, բայց նա չունի վստահություն իր հնչեցրած մտքերի վերաբերյալ։ Դրա համար էլ հորդորեց տարածել պատգամավորների հեռախոսահամարները եւ նրանց անմիջականորեն վերցնել պարտադրանքի տակ։ Բոլորն են տեսնում՝ Փաշինյանը խոսում է նախապայմանների ու պարտադրանքի լեզվով նույնիսկ ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանի հետ երեկ տեղի ունեցած հանդիպումից հետո, ստեղծվել է մի իրավիճակ, որ կողմերի դիրքորոշումները ոչ մի կերպ չեն խաչվում, իսկ դա նշանակում է գնալ ցնցումների, բախումների, երկիրը կաթվածահար անել՝ ու ցնցել առանց այն էլ մեր փխրուն պետականությունը, կայունությունն ու անվտանգությունը։ Որովհետեւ եթե Փաշինյանը որոշի, որ մինչեւ վերջ գնալու է իր օրակարգով, ապա իշխանությունը պետության կայունության եւ անվտանգության շահերից ելնելով ստիպված է լինելու գործողությունների դիմել։ Հիշեցնենք, նա պահանջում է ԱԺ-ից ընդունել իրեն որպես ժողովրդի թեկնածու եւ քվեարկել իր օգտին, փոխել Ընտրական օրենսգիրը եւ հայտարարել արտահերթ ընտրություններ։ Մյուս կողմից՝ իշխանությունը հասկանում է, որ ընդունելով նախապայմանները կստորագրի վերջնագիրը, որովհետեւ դրանից հետո գնալ ընտրության իրատեսական չէ ոչ բարոյահոգեբանական, ոչ ռեսուրսների առումով։ Նաեւ ստեղծվում է պարտադրանքով հարցեր լուծելու վատ նախադեպ։ Փակուղային այս վիճակում կամ պետք է գնալ զիջումների, կամ բախման, որպես լուծում պետք է ընդունել անկախ արբիտրների դերակատարումը, այսինքն՝ ձեւավորել պլատֆորմ ՀԿ-ներից, արտախորհրդարանական ուժերից եւ այլն, հավաքագրել բանիմաց մասնագետների, որպեսզի պատրաստեն օրենսդրական փոփոխությունների նախագիծ եւ նշանակեն, իսկ վարչապետի հարցը լուծել ՝«ոչ ինձ, ոչ քեզ » սկզբունքով, որը կլինի ժամանակավոր կառավարության ղեկավար։ Անի Սահակյան