Սերժ Սարգսյանի արտահայտությունները, որոնք կմնան պատմության մեջ

Նախագահության տասը տարիների ընթացքում Սերժ Սարգսյանը հանրությանը պարգեւեց ավելի շատ թեւավոր խոսքեր, քան գործ։ Սերժ Սարգսյանը նորանկախ Հայաստանի մյուս երկու նախագահներից առանձնացավ ԶԼՄ-ների նկատմամբ իր ընդգծված բացասական վերաբերմունքով, կարծելով, որ երկրում <<գաղջ մթնոլորտի>> միակ մեղավոր ու պատասխանատուն լրագրողներս ենք, ու նախագահության տասը տարիներին օրինակ չվերցրեց անգամ Վլադիմիր Պուտինից, ով տասնյակ լրագրողների առաջ պարբերաբար ասուլիսներ է տալիս, Սարգսյանը հարցազրույցներ անգամ քիչ էր տալիս, այն էլ՝ հիմնականում դրսի լրատվամիջոցներին, մամլո ասուլիս չի հրավիրել, հիմնականում իր տեքստերը հանրությանը հասցրել է ելույթների տեսքով, որոնք, բնականաբար, գրավոր են եղել, կամ նախապես գրված սցենարով հարցազրույցներ անցկացրել մի քանի սիրելի լրագրողների հետ, հետեւաբար կիքսերը համեմատաբար քիչ են եղել։ Սակայն այս փաստն անգամ չխանգարեց, որ Սերժ Սսարգսյանը պատմությանը թողնի մի քանի այնպիսի արտահայտություններ, որոնք հնարավորություն տվեցին պատկերացում կազմել, թե ինչպիսին է Սերժ Սարգսյանի իրական միտքը, գաղափարը, մտածելակերպը, պատկերացումները, տեսակետներն ու տեսլականները, ճանաչել Սարգսյանին որպես մարդ, որպես քաղաքական գործիչ։ Ակնառու է եւ ցցուն Սարգսյանի գրավոր եւ բանավոր տեքստերի միջեւ ահռելի տարբերությունը։ Ասենք այն, որ գրավոր տեքստերում Սերժ Սարգսյանը պարբերաբար հորդորում էր ՀՀ քաղաքացու հետ պետք է խոսել «դուք»-ով, մինչդեռ իր հպանցիկ շփումներում Սարգսյանն առաջինն էր խախտում իր իսկ կողմից գրավոր տեքստով հռչակած սկզբունքը։ Քաղաքացու հետ Սերժ Սարգսյանը խոսում է բացառապես «դու»-ով։ Այս իրավիճակներում Սերժ Սարգսյանն ամենից շատ հայտնվեց նախընտրական քարոզարշավների ժամանակ, երբ ստիպված էր շփվել քաղաքացիների հետ, մասնավորապես 2013-ի քարոզարշավի ընթացքում կերտվեցին Սարգսյանի անգին գոհարները ՝ «Տղեդ որ արտագաղթել ա, ե՞ս եմ մեղավոր», «Տենց եք մտածում, որ խիյարը թարս է բուսնում», «Եկել ես ստեղ, լաց ես լինում, մեր տոնը խանգարում ես, որ ի՞նչ անես», «Ազգի կեսը կամ երգում է, կամ սերիալում է նկարահանվում»։ «Սերիալները նաեւ սոցիալական որոշակի հարցեր են լուծում։ Դրա մասին վկայում են դերասանների ունեցած ժամանակակից մեքենաները», «Մի՞թե չենք կարողանում մի մարդ գտնել, որը կարող է առանց կմկմալու հարցեր տալ», «Շանսը ո՞րն ա, իմ շանսը 100-ից 90 խփեմ, 80 խփեմ, թե 60, էդ ա։ Ինչքան ուզես՝ էնքան խփենք» եւ այլն: Սահմանադրական փոփոխություններից առաջ էլ, երբ քաղաքացին կանգնել էր Սարգսյանի առանձնատան ճանապարհին ու նրանից բացատրություն էր պահանջում՝ «3 անգամ թուղթ եմ տվել Ձեզ, դատախազին… դատարանը մերժեց»,- բողոքող քաղաքացու խոսքն ընդհատելով` Սարգսյանը հերթական անգամ մունաթ եկավ ի դեմս իրեն երկրի Սահմանադրության երաշխավորի տեսնող քաղաքացու վրա` ասելով. «Հիմա ի՞նչ ես ուզում, ես դատարանը չեմ, դատարանի փոխարեն ի՞նչ ասեմ»: Եւ երբ քաղաքացին դժգոհել է, որ դատարանը չի գործում, Ս. Սարգսյանն ուղղակի անհավանական կերպով է արձագանքել` ասելով. «Հնարավոր է:Այ, հենց սրա համար էլ Սահմանադրությունը փոխում ենք, որ դատարանները գործեն»: Քաղաքացիների հետ շփումից զատ պակաս ուշագրավ չէին Սսարգսյանի քաղաքական արտահայտությունները, որոնք թեւավոր խոսքեր դարձած քննարկվել են երկար ժամանակ՝ իրականությունից կտրված լինելու եւ անհավանական ու զավեշտալի լինելու համար: Ոչ ոք չի մոռացել, թե ինչպես էր 2012-ի վերջերին Սերժ Սարգսյանը խորհրդակցություն հրավիրել վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի մոտ եւ բացահայտ խոսում ու քննադատում էր ատկատների թեմայով՝ հորդորում գլխից բռնել մեղավորներին.<<Մեկը պիտի պատասխան տա՞ էս բոլորի համար>>: Սակայն ամիսներ անց, երբ Իշխան Զաքարյանը բացահայտեց բյուջեի 70 տոկոս վտանգվածության մասին, Սարգսյանը կրկին խորհրդակցություն հրավիրեց՝ կասկածի տակ դնելով այդ բացահայտումները:<<Ձեզ ընդամենը պետք էր 2-3 օր անցնել այդ հաշվետվությամբ եւ հայտարարությամբ հանդես գալ, ասել՝ ՀՀ հարգելի՛ քաղաքացիներ, ՎՊ-ի հաշվետվության մեջ ընդամենը 200 կամ 300 մլն դրամի հափշտակման կասկածանքի դեպքեր կան, մնացած բոլորը հեքիաթներ են>>,- իրավապահներին նախատեց նա: Իսկ 2015-ին Հայոց Բանակի կազմավորման 23-ամյակի առթիվ «Եռաբլուր» -ում Սերժ Սարգսյանի ռեպլիկը՝. «Իյա՜, իրոք» կմնա սերունդների կողմից ամենաշատ ցիտված արտահայտությունը: Հարցին, թե ինչո՞վ եք պայմանավորում վերջին շրջանում Ադրբեջանի դրսևորած ագրեսիվ կեցվածքը եւ դիվերսիոն գործողությունների հաճախականությունը, Սերժ Սարգսյանը չէր պատասխանել՝ հայտարարելով, թե այդ հարցերը պետք է ուղղել ՀՀ պաշտպանության նախարարին: Իսկ այն դիտարկմանը, թե համարվում եք երկրի գերագույն գլխավոր հրամանատարը, Սերժ Սարգսյանը արձագանքել է. «Իյա՜, իրոք», և ծիծաղելով նստել մեքենան ու հեռացել: Բայց ինչպես Սերժ Սարգսյանը կհռչակեր իբրեւ լոզունգ՝ <<Սա Հայաստանն է եւ վերջ>>, որտեղ արդեն տարիներ արունակ իշխանությունը չի պատկանում ժողովրդին, հետեւաբար պետք չէ քննարկել եւ ոչ մի խոսք, իսկ գուցե մի քիչ էլ <<Հավատանք , որ փոխենք>>: Անի Սահակյան