Ինչպե՞ս են ընկալվում գիշերային ակումբներն ու ստրիպտիզները ռազմա-հայրենասիրական դաստիարակության ծրագրի հեղինակ-կառավարության կողմից

Ինչպե՞ս են ընկալվում գիշերային ակումբներն ու ստրիպտիզները ռազմա-հայրենասիրական դաստիարակության ծրագրի հեղինակ-կառավարության կողմից, որում սևով սպիտակի վրա գրված խոտոր, հակահայրենսաիրական երևույթներից են ՛՛օտար մշակութային արժեքներին հաղորդակից լինելու տենդենցը՛՛, ՛՛անկարագապահությունն ու անդաստիարակությունը՛՛, ՛՛դպրոցահասակ երեխաների մոտ (հատկապես՝ ավագ դպրոցի) փողոցային արատավոր վարքագծի դրսևորումների աճը (փողոցային արատավոր բառամթերքի օգտագործումը և համապատասխան վարքագծի դրսևորումը)՛, ՛՛թմրամոլությունը՛՛... Կարելի՞ է ենթադրել, որ գիշերային ակումբների առատությունը հակադարձ համեմատական է վերոհիշյալ երևույթների աճին և, որքան շատ գիշերային ակումբ, այնքան ՛՛հարազատ, ազգային մշակութային արժեքներին հաղորդակից լինելու տենդենց՛՛, ՛՛կարգապահություն ու դաստիարակություն՛՛, ՛՛դպրոցահասակ երեխաների մոտ (հատկապես՝ ավագ դպրոցի) փողոցային արատավոր վարքագծի դրսևորումների նվազում (փողոցային արատավոր բառամթերքի և համապատասխան վարքագծի դրսևորումների սակավություն), և, իհարկե, ՛՛թմրամոլության բացառում՛՛՛: Անշուշտ գիշերային ակումբները նախատեսված են չափահասների համար, բայց պատկերացնենք, որ չափահասները գիշերային ակումբից հետո տուն են գնում, որտեղ մեծանում են նրանց ռազմա-հայրենասիրական դաստիարակություն ստացող կրտսեր քույր-եղբայրները կամ զավակները, ում արգելվում է օգտվել գիշերային ՛՛օտարամոլ խրախճանքներից՛՛, բայց ովքեր հիանալի գիտեն, թե որտեղից է վերադառնում իրենց հայրը, ավագ եղբայրը և, գլխավորը՝ պատկերացնում են: Պատկերացնում են շատ ավելի վառ, քան, հավանաբար, իրականությունն է: Պատկերացնում են նաև այն պատճառով, որ դրանց մեծ մասը հենց իրենց բնակելի շենքերի տարածքներում են: ԵՎ հայրը կամ ավագ եղբայրը չի կարող ասել, որ դրանք լավ վայրեր չեն, այլապես ի՞նչ գործ ունեն իրենք այնտեղ: Թարսի պես էլ, ռազմա-հայրենասիրական դաստիարակության ծրագրի իրագործումը նախատեսվում է իրականացնել դպրոցականների ծնողների հետ միասին, այն նույն ծնողների, ովքեր ՛՛բոլորին ամեն ինչ հայտնի է՛՛ փոքր քաղաքում գիշերային ակումբի ստրիպտիզից տուն են վերադառնում քունն առնելու: Հայրիկի/ավագ եղբոր քունը չխանգարելու համար առավոտյան լուռ դուրս եկող դպրոցականները վազում են դպրոցում ՛՛ռազմա-հայրենասիրաբար դաստիարակվելու՛՛՝ մտքի մեջ նախանձելով կամ դատապարտելով գիշերային հաճույքների սիրահար հորը/եղբորը: Սա մի խնդիր է, որին ՛՛ռազմա-հայրենսաիրական դաստիարակության ծրագիրը՛՛ չի անդրադարձել, բայց սա իրական կյանքի այն պատառիկներից է, որը շատ լուրջ ազդեցություն ունի ոչ միայն ռազմա-հայրենասիրական, այլև առհասարակ ողջ դաստիարակության ոլորտի վրա: Բայց, հակառակի պես, ՛՛սա միակ բիզնեսն է, որ կայուն առաջընթաց ունի Հրազդանում, որտեղ գործում է 16 գիշերային ակումբ՛՛: Մի քաղաքում, որի բնակչության թիվը ընդամենը 59.000 մարդ է: Կարելի՞ է ենթադրել, որ ըստ կառավարության սա հենց այն է, ինչը կոչվում է ՛՛տնտեսական առաջընթաց՛՛, որից կախված է կառավարության կողմից ներկայացված ռազմա-հայրենասիրական դաստիարակության ծրագրի ապագան: Հրանուշ Խառատյանի գրառումը