Փաշինյանի աջակիցներ, կիսո՞ւմ եք ձեր կուռքի կարծիքը, որ Ալիևն արժանի է «շնորհակալության»․ Աբովյան

Քաղաքական վերլուծաբան Արման Աբովյանի հրապարակումը․

«Ես հիմա չեմ պատրաստվում մազերս պոկել գլխից, նույնիսկ չեմ պատրաստվում վրդովվել Փաշինյանի գործողություններից, ով Հեսսեյան ինչ-որ երրորդ կարգի «խաղաղության» մրցանակի հանձնման արարողության ժամանակ հայտարարեց, թե Իլհամ Ալիևը նույնպես արժանի է այդ մրցանակին և իր «երախտագիտությունը» հայտնեց Ալիևին։

Ես ոչինչ չեմ ասելու Փաշինյանի մասին, որովհետև նրա դեպքում ամեն ինչ առանց այդ էլ պարզ ու հասկանալի է։

Ես պարզապես ուզում եմ հարցնել նրանց, ովքեր աջակցում են այս իշխանությանը․ դուք կիսո՞ւմ եք ձեր կուռքի այս կարծիքը։

Որպեսզի ավելի կոնկրետ լինի, հարցնում եմ միայն նրանց, ովքեր մինչ օրս շարունակում են աջակցել այս իշխանությանը։

Դուք նույնպես շնորհակալությու՞ն եք հայտնում Իլհամ Ալիևին՝ Արցախի ոչնչացման համար։

Դուք նույնպես շնորհակալությո՞ւն եք հայտնում Ալիևին՝ մի քանի հազար հայերի սպանության համար։

Դուք նույնպես շնորհակալությո՞ւն եք հայտնում Ալիևին` հայ երեխաներին ու կանանց դաժանաբար սպանելու համար։

Օրինակ՝ դուք շնորհակա՞լ եք Ալիևին այն բանի համար, որ ադրբեջանցի զինվորները բառացի մորթել են 8-ամյա Նվեր Ղազարյանին և 10-ամյա Միքայել Ղազարյանին։

Գուցե Ալիևին «շնորհակալ եք» 16-ամյա Սերգեյ Հովոյանի սպանությա՞ն համար։

Կամ համաձայն եք երախտագիտություն հայտնել Ալիևին 9-ամյա Արեգ Գասպարյանի սպանությա՞ն համար:

Կամ, գուցե, շնորհակալ եք նրան այն բանի համար, որ ձեզ անվանել է «կատաղած շներ»:

Կամ էլ շնորհակալ եք նրա համար, որ Ալիևը ձեր քաղաքներն ու գյուղերը հայտարարել է «Արևմտյան Ադրբեջան»:

Ես հարցնում եմ ուղիղ և առանց ենթատեքստի․ դուք կիսո՞ւմ եք Նիկոլ Փաշինյանի այն կարծիքը, որ Ալիևն արժանի է երախտագիտության:

Դուք, երևի, հիմա լռում եք։

Դե, իսկ «ամենահամարձակները», երևի, կսկսեն կրկին գժված գրել «թալանչիների», «նախկինների», «վատ ռուսների» և «լավ թուրքերի» մասին։

Չգիտեմ… Անկեղծ ասած՝ չգիտեմ, թե ինչ եք զգում… չնայած արդեն ինքս էլ չեմ ուզում իմանալ։

Բայց, այնուամենայնիվ, մի՞թե դուք իսկապես չեք հասկանում, որ հենց ձեզ՝ բոլորիդ, վերածում են մատաղի «մատելիալի»՝ Ալիևի ոտքերի տակ զոհաբերելու համար։

Թեև… գուցե դուք համաձայն եք դրա հետ։

Ես՝ ոչ»։