Առաջարկում եմ ձևավորել «Փոխօգնության դաշինքի» մոդելը. ստեղծել ծավալի և ազդեցության էֆեկտ դուրս գալով բացառապես սեփական քաղաքական ուժի ընտրազանգվածից. Վլադիմիր Մարտիրոսյան

Վլադիմիր Մարտիրոսյանը գրում է, «Ես գիտեմ, որ քաղաքականությունը նախ մրցակցություն է, բայց երանի մենք այն օրին լինեինք, որ այս ընտրությունները բոլոր առումներով մրցակցային լինեին: Ուստի այս ընտրությունները լինելու էին ոչ միայն քաղաքական, այլ նաև տեղեկատվական գոյամարտ։ Ստորև նկարագրածս և առաջարկն ունի սովորականից ավելի շատ հավանության, աջակցության, տարածման և լուսաբանման կարիք, ինչպես ընկերներիս, հետևորդներիս այնպես էլ մեդիա դաշտի և կարծիքի առաջատարների կողմից, որովհետև բոլորս գործ ունենք անելու:

Այս պահին արդեն ակնհայտ է, որ Հայաստանի հիմնական ընդդիմադիր ուժերի մեդիա կոնտենտը սոցիալական հարթակներում և մեդիայում գործում է ոչ հավասար պայմաններում։ Ֆեյսբուք, Յություբ, Ինստագրամ, ՏիկՏոկ և այլ հարթակներում առկա է տեսանելիության, տարածման և հասանելիության լուրջ խնդիր։ Միևնույն ժամանակ, մանիպուլյատիվ և ֆեյքային ինֆորմացիոն հարձակումները այլևս ունեն պրոիշխանական արտոնյալ շրջանառություն և կանաչ լույս, որոնք վստահաբար ավելի են սաստկանալու:

Հիմնական ընդդիմադիր ուժերը պետք է ընկալեն, որ սա այլևս պարզապես SMM-ի, մեդիա կուռացիայի կամ տեխնիկական խնդրի հարց չէ։ Պետք է ընկալեն նաև, որ իրենց PR և քաղ. տեխնոլոգիական խմբերը իրենց չեն առաջարկելու այն, ինչ ես եմ առաջարկում, որովհետև աշխատում են բացառապես իրենց պատվիրատուի շահի համար և դա նորմալ է: Սա քաղաքական կոմունիկացիայի և քաղաքական ազդեցության հարց է, ոչ թե քաղ .տեխնոլոգիայի: Հետևաբար ընդդիմադիր քաղաքական ուժերը պարտավոր են մտածել ոչ միայն բացառապես սեփական դաշինքային շահերի, այլ ամբողջ ընդդիմադիր հանրույթի տեղեկատվական դիմադրողականության մասին, որովհետև մեկի ընկնելն ու թուլանալը քանդելու է բոլորին՝ և ողջ ընդդիմադիր էշելոնը, այլ ոչ թե նրանցից մեկին տալու է առավելություն մյուսի նկատմամբ: Չի տալու:

Այս առումով ես առաջարկում եմ ձևավորել բոլորին այլևս անհրաժեշտ այսպես կոչված՝ «Փոխօգնության դաշինքի» մոդելը։ Ի՞նչ է սա նշանակում գործնականում: Սա նշանակում է ստեղծել ծավալի և ազդեցության էֆեկտ դուրս գալով բացառապես սեփական քաղաքական ուժի ընտրազանգվածից, ընտրողներից, աջակիցներից և այն գովազդողներից:

— Բացառապես սեփական նախընտրական ուժին և միմյանց այսպես կոչված «լայքելու» փոխարեն՝ հավանել, աջակցել, տարածել նաև այն քաղաքական ուժերի կոնտենտը, որի շուրջ կա լիակատար քաղաքական կոնսենսուս և դա չդարձնել խանդի կամ անթույլատրելիության գործոն ուժերի ներսում:

— Հավանել, տարածել, գովազդել և ուժեղացնել ոչ միայն բացառապես սեփական կուսակցության, առաջնորդի կամ թեկնածուների կոնտենտը, այլ նաև այն ընդդիմադիր ուժերի, անձանց նյութերը, մտքերը, որոնց հետ կա քաղաքական համաձայնություն կամ ընդհանուր նպատակ,

— Ունենալ օպերատիվ կապ և մշտական կոմունիկացիա մյուս ընդդիմադիր նախընտրական շտաբների ներկայացուցիչների միջև և նույնիսկ վերդաշինքային շտաբ կազմակերպել

— Արագ արձագանքել տեղեկատվական և ոչ միայն տեղեկատվական այլ նաև բռնաճնշումային հարձակումներին և ստեղծել փոխադարձ մեդիա և հողի վրա աջակցման մշակույթ

— Ներգրավել , հավանել արժևորել անհատ օգտատերերին, քաղաքացիական և մասնագիտական խմբերի ներկայացուցիչներին և չփակվել բացառապես սեփական կուսակցական և դաշինքային շահերի ներսում և սեփական buble-ների մեջ, այլ աշխատել ամբողջ ընդդիմադիր դաշտի տեղեկատվական դիմադրողականությունը բարձրացնելու ուղղությամբ և կրկին ստեղծել և ցույց տալ ծավալ, կրկնում եմ դիմադիր իրական ծավալ իշխանական ֆեյքային ծավալի դեմ:

Սա ոչ միայն տեխնիկական քաղաքական արդյունավետություն կտա, այլ նաև նոր քաղաքական մշակույթ կձևավորի, ինչը հետագայում նույն քաղաքական ուժերին դեռ շատ է պետք գալու: Դա լավ կլինի անել այսօրվանից և տեսանելի ու ազնիվ կերպով նաև օրինակ ծառայելով իրենց ձայն տվողներին, աջակիցներին և պոտենցիալ ընտրողներին:

Այս փոխօգնության վերդաշինքային մոդելով տարբեր ընդդիմադիր բևեռներ կսկսեն ուժեղացնել նաև միմյանց այն մեսիջները, որոնց շուրջ ունեն համաձայնություն, կստեղծվի ձնագնդի ծավալի էֆեկտ, կբարձրանա ընդհանուր հասանելիությունը, և ամենակարևորը՝ կկոտրվեն այն տեղեկատվական և ներհանրային բլոկադաները, որոնք այսօր հերթով խեղդում են բոլորին առանձին-առանձին։ Եթե մեկ ընդդիմադիր ուժի ձայնը սեղմվում է, իրականում սեղմվում է ամբողջ ընդդիմադիր դաշտի հասանելիությունը։ Այս մոդելը կարող է ապահովել ալգորիթմային և իրական շրջանցում, բարձրացնել ինֆորմացիոն դիմադրողականությունը, վերականգնել հանրային վստահությունը, կսկսեն վերանալ նաև ներհանրային բարիկադները և կստեղծվեն ընդդիմադիր հանրային փոխաջակցության ֆորմատներ:

Եվ վերջապես ամենակարևորը: Սա է ամենալավ ճանապարհներից մեկը՝ լուծելու այս ընտրություններում ընդդիմության հաղթանակի մեծագույն խնդիրը՝ ընտրողի կողմնորոշվելու, մասնակցայինությունը բարձրացնելու և մարդկանց ընտրատեղամաս ուղորդելու առումով, երբ մարդը կբախվի ծավալի, ալիքի, թրենդի, մոդայի, գործողության որտեղ կկոտրվի նրա անհավատությունը և նա կուզենա իրեն տեսնել գործողության, action-ի, պրոցեսի մեջ և դրա մաս, որովհետև բոլորն են դա անում:

Եվ այստեղ ուզում եմ անել շատ հստակ քաղաքական, ընտրական շեշտադրում։

Այն քաղաքական ընդդիմադիր ուժը, որը առաջինը կունենա այս գիտակցությունը, առաջինը կառաջարկի նման ներառական համագործակցության մոդել և կփորձի դրա մեջ ներառել մյուս ընդդիմադիր ուժերին՝ առանց բացառապես սեփական իշխանության գալու հաշվարկի, անձամբ ինձանից կստանա քաղաքական հասունության ամենաբարձր գնահատականը և վստահաբար նաև իմ ձայնը։ Որովհետև այդ ուժը փաստացի ցույց կտա, որ իր առաջնային նպատակը ոչ թե պարզապես իշխանության գալն է կամ այն վերցնելն է, այլ պետության, հասարակության և քաղաքական համակարգի փրկության շուրջ պատասխանատվություն ստանձնելը։

Այս փուլում հենց սա է լինելու իրական քաղաքական հասունության չափանիշը»: