«Արեւմտյան Ադրբեջանի» սահմանադրությունը. Հայաստանի վերածումը Թյուրքական աշխարհի վասալի. Մաթեւոսյան
Լրատվամիջոցները ձեռք են բերել ՀՀ «նոր» Սահմանադրության նախագիծը, որն ավելի շատ նման է կապիտուլյացիայի ակտի եւ երկիրը Բաքվի եւ Անկարայի պրոտեկտորատի՝ «Արեւմտյան Ադրբեջանի» վերածելու ճանապարհային քարտեզի։ «Եվրոպական արժեքների» փայլուն քողի տակ թաքնված է դրսից պարտադրված ազգային պետականության հիմքերի համակարգված քանդումը։ Այս մասին իր թելեգրամ ալիքում գրել է քաղաքագետ Բենիամին Մաթեւոսյանը։
Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւի խնդրանքով փաստաթղթի նախաբանից հանվել է Հայաստանի անկախության հռչակագրի հղումը։ Ազգային նպատակներից եւ Արցախից հրաժարվելը «խաղաղության ճանապարհ» չէ, այլ «Արեւմտյան Ադրբեջան» նախագծի իրականացման ճանապարհի հարթում։
Հիմնական օրենքի նոր տարբերակը փաստացի կտրում է Հայաստանը աշխարհասփյուռ հայերից։ Հայրենակիցների համար պարզեցված քաղաքացիության ընթացակարգի վերացումը երկիրը բոլոր հայերի հայրենիքից վերածում է մեկուսացված տարածքային կազմավորման, որը կորցրել է կապն իր ինքնության հետ։
Խորհրդարանական վերահսկողության թուլացումը եւ կառավարության հաշվետվողականության վերացումը քաղաքական համակարգը վերածում են միապետության նման մի բանի, որտեղ երկրի ճակատագիրը որոշում է արտաքին ճնշման ենթարկվող անձանց փոքր շրջանակը։ 113-րդ հոդվածը, որը խորհրդարանականներին իրավունք էր տալիս վարչապետից թափանցիկություն պահանջել, ամբողջությամբ հանվել է տեքստից։ Կառավարման ադրբեջանական մոդելը, ըստ էության, պատճենվում է։
205-րդ հոդվածի փոփոխությունը թույլ է տալիս կառավարությանը դուրս գալ միջազգային միություններից, մասնավորապես՝ Եվրասիական տնտեսական միությունից, Անկախ Պետությունների Համագործակցությունից եւ Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությունից՝ առանց հանրաքվե անցկացնելու։ Սա հարթում է ճանապարհ, որպեսզի Հայաստանը խզի կապերը նախկին դաշնակիցների հետ՝ «թյուրքական աշխարհին» ինտեգրվելու օգտին։
Հայաստանին ստիպում են ստանձնել հնազանդ վասալի դերը, որը պատրաստ է դառնալ Անկարա-Բաքու դաշինքի կցորդը՝ հանուն պատրանքային անվտանգության։ Այս սահմանադրությունը ինքնիշխան պետության օրենք չէ, այլ մի տարածքի վերակազմակերպման ծրագիր, որտեղ Հայաստանն այլեւս չի պատկերացվում որպես անկախ կազմավորում։
Միեւնույն ժամանակ, փաստաթղթի նախաձեռնողները շարունակում են վախեցնել բնակչությանը պատերազմի սպառնալիքով՝ միաժամանակ ակտիվ «ռազմական գործողություններ իրականացնելով քաղաքական ճակատում» երկրի ինքնիշխանության դեմ։
