«Հրապարակ». Եթե նրանք վերարտադրվեն, մենք շատ արագ պատերազմի մեջ կհայտնվի

«Հրապարակի» զրուցակիցը Տեր Վրթանես քահանա Բաղալյանն է:

- Հունվարի 27-ը իշխանությունները հռչակեցին սգո օր` նվիրված բոլոր ժամանակների զոհված հերոսներին, սակայն անգամ զոհված զինծառայողների ծնողները չեն ընդունում դա՝ անարգանք են համարում, բոյկոտում են: Իսկ Հայ առաքելական եկեղեցին երեկ Մայր Աթոռում պատարագ էր անում` նվիրված զոհերին: Ստացվում է, որ Եկեղեցին այս ամենից հետո շարժվում է Փաշինյանի օրակարգով: 

- Դրա լավագույն պատասխանը տվեց մեր Տեր Հովհաննեսը: Նա Դադիվանքում եւ Գանձասարում մեծ վաստակ ունեցող քահանա է, ինչպես նաեւ՝ Արցախյան ազատագրմանը մասնակցած մեկն է: Նա երեկ Եռաբլուրում շատ դիպուկ ասաց․ «Ինձ համար ամեն օր զոհերի հիշատակի օր է»: Հունվարի 27-ը որպես հիշատակի օր մեր ժողովրդի կողմից չընդունվեց՝ ինչո՞ւ․ որովհետեւ օրը, ամիսը ոչինչ չեն ասում: Նման օրերը պետք է ընտրվեն նշանավոր: Օրինակ` դա կարող էր լինել սեպտեմբերի 27-ը: Ի վերջո` մարդիկ այդ օրն ամեն տարի գնում են Եռաբլուր, հարգանքի տուրք են մատուցում: Իշխանությունների հերթական անմտածված քայլն էր սա: Այս իշխանությունը միշտ էլ ինչ-որ օրենքներ է ընդունում, հետո նոր միայն վերլուծում, թե տվյալ օրենքը որքանով էր նպատակահարմար ու կիրառելի: Որքան էլ որ մեզ համար խիստ անընդունելի է Նիկոլ Փաշինյանի հակաեկեղեցական արշավը, եթե պետությունը սահմանել է ազատ օր` ննջեցյալների հիշատակին նվիրված, ապա այդ օրը մենք եկեղեցիներում պետք է հոգեհանգստի կարգ իրականացնենք: Ես էլ Բյուրականի եկեղեցում հոգեհանգստյան կարգ եմ կատարել մեր հերոսների համար: Հերոսների հիշատակը հարգելը մեզ համար ավելի կարեւոր է, քան իշխանության հետ ունեցած հակասությունը: Մենք իշխանությունների հետ քաղաքական հարցերում ունենք բացահայտ հակադիր տեսակետ, բայց հիշատակի օրն այլ է: Մեր մեծ փափագն ու ցանկությունն այն է, որ Ադրբեջանի հետ հարաբերություններում մեր ռազմական բալանսը վերականգնվի, որպեսզի կարողանանք հաստատել արժանապատիվ խաղաղություն: Իշխանավորները ոստիկանական գվարդիա կազմելու համար որեւէ ռեսուրս չեն խնայում, սակայն բանակի համար ռազմական ծախսերը կրճատվում են, ծառայության 6 ամիսը կրճատվեց։ Գուցե դա շատերի համար հաճելի է, հատկապես` ծնողների, սակայն դիրքերում սահման պահող զինվորի մեծ պակաս կա: Այս իշխանության օրոք 4 պատերազմ է տեղի ունեցել, չորսն էլ ավարտվել է հայկական կողմի պարտությամբ: Իշխանությունը հերթական սուտն է ասում, որ Ադրբեջանի հետ պատերազմ տեղի չի ունենալու: Եթե նրանք վերարտադրվեն, ապա մենք շատ արագ պատերազմի մեջ կհայտնվենք: Այսօրվա խաղաղությունը Ադրբեջանի կողմից ժամանակավոր հնարավորություն է, այս պարտված ու կապիտուլյանտ իշխանություններին, որպեսզի վերարտադրվեն:

- Բայց, փաստորեն, Եկեղեցին հարգում է իշխանության որոշումները, իսկ իշխանությունը չի հարգում Եկեղեցու կանոնակարգը, օրենքները, այն աստիճան, որ Վեհափառին «Կտրիճ» անունով են կոչում:

- Նրանք ոչ թե մեր օրենքներն ու որոշումները չեն հարգում, այլ չեն հարգում իրենք իրենց: Սահմանադրությունը խախտելով՝ նրանք առաջին հերթին անարգում են իրենց: Պետության ղեկավարը գործում է պետական օրենքներին հակառակ, դրանով նա առաջին հերթին իրեն է վնասում: Պետության ներսում ցանկանում է ստեղծել անարխիա, որ մենք էլ բոյկոտենք իրենց որոշումները: Փաշինյանը ոստիկանական գվարդիայով, պարգեւավճարներով իրեն ինքնավստահ է զգում եւ ամեն բան անում է, որպեսզի բախումներ լինեն: Նրանք ժամանակ առ ժամանակ ներխուժում են տարբեր եկեղեցիներ, իրենց շատ վատ են պահում: Մասյացոտնի առաջնորդարանը գրավել են ոստիկանները: Կարգալույծներն ունեն իշխանության աջակցությունը: Հակաեկեղեցական արշավին միացած Ստեփան Ասատրյանի եկեղեցու ճանապարհն իշխանությունը նորոգում է, բայց Բյուրականի եկեղեցու հիմնական ճանապարհը շարունակում է մնալ անմխիթար վիճակում, քանի որ ես Վեհափառին հավատարիմ եմ: Եվ ինչքան էլ որ իշխանավորները նման խտրական վերաբերմունքի են արժանացնում մեզ, մենք փորձում ենք մնալ կանոնական դաշտում, չտրվելով սադրանքներին եւ չհավասարվել Նիկոլ Փաշինյանին: Այն խոսքերը, հայհոյանքները, որ նա է կիրառում ԱԺ-ից, ես անգամ պատի տակ` ինքս ինձ հետ չեմ կարող կիրառել:

- Կճոյանին կարգալույծ անելու պահանջը մեծանում է՝ նա է տիրադավներին կառավարում: Ինչո՞ւ նրան էլ կարգալույծ չեն հռչակում: Տպավորություն է, որ Վեհափառն ինչ-որ բանի է սպասում:

- Վեհափառն իմաստուն կերպով է Եկեղեցու գործերով զբաղվում: Արման Սարոյանը, որը կարգալույծ եղավ, իրեն շատ վատ էր պահում, ոստիկանների հետ մեկտեղ քահանաների նկատմամբ ճնշում էր գործադրում, նույն բանը, իհարկե, նաեւ Կճոյանն է անում, սակայն՝ մի փոքր քողարկված․ տարբերությունը դա է:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ «Հրապարակ օրաթերթում»