«Փրկիչ» լինելու դերից դուրս գալ է պետք, աջ ու ձախ վարչապետի թեկնածու հայտարարելով չէ. Րաֆֆի Հովհաննիսյան
Այդ անունը և այդ խոսքերը այլևս չեմ ճանաչում, ոչ որպես Հայաստան ներկայացնող, ոչ որպես իմ հայրենակից կամ համաքաղաքացի, դրանք մեկնաբանության ենթակա չեն։ Այս մաին այսօր՝ հունվարի 28–ին, Բանակի օրը, Եռաբլուրում լրագրողների հետ զրույցում նշեց «Ժառանգություն» կուսակցության առաջնորդ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը՝ անդրադառնալով նրան, որ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ մենք հիմա շատ ավելի լավ բանակ ունենք և շարունակելու ենք ունենալ։
«Նրանք, ովքեր մեզ տարել են դեպի պարտություն, հայրենիքի հանձնում, հայրենազրկում, մեղսակցել են թշնամու բռնապետի հետ, քիչ հիմք ունեն որևէ բան ասելու։ Մնացածը մենք պիտի այդ դասերը քաղենք և կարողանանք վիճակ փոխել, ոչ միայն մարդ փոխել, անուն փոխել, այլ վիճակ փոխել, ոգի փոխել, հոգի փոխել, որ այսօրը վերականգնվի, որպես իսկապես համապետական համազգային տոն, որ ոչ թե բաժանում է մեկը մյուսից, ինչպես երեկ արեցին, այլ համախմբում է, միացնում է։ Հույս ենք տածում, որ մենք կունենանք այդ հեռատեսությունը, այդ իմաստությունը, այդ համեստությունը, այդ խիղճը այս տարվա ընթացքում փոխել այս վիճակը»,–ասաց նա։
Անդրադառնալով պնդումներին, որ ՀԱՊԿ–ին անդամակցության պատճառով Հայաստանին զենք չէին վաճառում, և որ ՀԱՊԿ-ը իր գործընկերային պարտավորությունները ՀՀ–ի հանդեպ չի կատարել, Րաֆֆի Հովհաննիսյանն ասաց. «ՀԱՊԿ-ը, Ռուսաստանը, Արևմուտքը, բոլորը ունեն իրենց մեղսակցության աստիճանը և մեր պատմագրությունը դա չի կարող հերքել։ Դա ճշմարիտ փաստ է, բայց այդ ամեն ինչի հիմքը Հայաստանի գործող իշխանության պահվածքն էր, հանցակցությունը, գլխավոր հրամանատարի արդեն խոստովանված որոշումը, որ ինքը պետք է տաներ մեր ժողովուրդը, մեր պետությունը դեպի պարտություն, որպեսզի ինչ-որ հեքիաթային, հորինվածքային հանրապետությունը հառնի։
Կարելի է մեղադրել բոլորին, տարբեր ուժերի, ըստ օրվա քիմքի, կարելի է նախկինների մասին խոսել, բայց առաջին հերթին այս գործող իշխանության, իր վերջին ամիսները ապրող ապօրինի, անվավեր, առ ոչինչ իշխանության, հիմնական աշխատաոճը ուրիշներին մեղադրելն է:
Դա ցույց է տալիս իրենց դատարկությունը, սնանկությունը, և մենք չենք կարող ունենալ սնանկության մեջ խրված մի հանրապետություն։ Մենք պիտի դուրս գանք այդ սնանկությունից, այդ փոսից»։
Հարցին՝ իրատեսական համարո՞ւմ է ընտրությունների միջոցով իշխանություններին փոխելը, նա պատասխանեց. «Բոլոր եղանակներով պետք է, և կարելի է, և պիտի որ լինի, բայց դա կապված է նաև մեր կամքի հետ, կախված է մեր միասնականությունից, մեր հեռատեսությունից, և ոչ թե այս աջ և ձախ վարչապետի թեկնածու հայտարարելու, ինքնահայտարարելու, միգուցե անհրաժեշտ, հրամայական, բայց բոլոր դեպքերում սխալ ոճից։
Եթե այսպես շարունակվի այս նույն մեթոդաբանությամբ, անցյալ համապետական ընտրության կրկնօրինակմամբ, կարող է մենք դժվարությունների հանգենք, դրա համար շատ բան նաև կախված է մեզանից։
Այն, ինչ որ տեսանելի է, որոշ մտահոգությունների տեղիք է տալիս, այնտեղ իշխում է կուսակցական առաջնորդությունը, վարչապետական առավելությունը և ոչ թե ժողովրդին համախմբելու, միացնելու հրամայականը։
Ես անձամբ և «Ժառանգությունը», մենք կմասնակցենք այնքանով, որքանով անհրաժեշտ է այդ հաջողությունը, հաղթանակը բերելու համար։ Եթե դա ենթադրելու է առաջին գիծ, կլինենք առաջին գիծ, եթե դա ենթադրելու է թիկունք՝ թիկունք։ Այս անգամ իր ամբողջական իմաստով Հայաստանի, Հանրապետության, հայ ժողովրդի ինքնության և ապագայի, լինել-չլինելու խնդիրը դրված է զորասեղանին։
Ես չէ, որ պիտի որևէ մեկին ասեմ, որ չմասնակցի, բայց առավելաբար պետք է լինի միասնական մոտեցում, դա մեկ թեկնածու է, թե երկուսը, չեմ կարող ասել, բայց ամեն մեկը պետք է դուրս գա փրկիչ լինելու, Աստծո տրված թեկնածուն լինելու այդ ինքնախաբեությունից, մոլոցքից»։
