Առաջարկվում է տնային կալանքի մեջ գտնվող անձանց հեռավար կրթություն ստանալու հնարավորություն տալ

«Փաստ» օրաթերթը գրում է. Արդարադատության նախարարությունն առաջարկում է լրացում կատարել Քրեական դատավարության օրենսգրքում։ Օրենսգրքի 123-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ տնային կալանքը մեղադրյալի ազատության այնպիսի սահմանափակում է, որի ընթացքում նա պարտավոր է չլքել դատարանի որոշման մեջ նշված բնակության տարածքը:

Դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին կարող է արգելվել, ի թիվս այլնի, ունենալ նամակագրություն, հեռախոսային խոսակցություններ, օգտվել հաղորդակցության այլ ձևերից, այդ թվում՝ փոստային առաքանուց: Սակայն Սահմանադրության 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ոք ունի կրթության իրավունք: Անազատության մեջ պահվող անձանց իրավունքների, այդ թվում՝ կրթության իրավունքի պատշաճ իրականացման մեխանիզմների անհրաժեշտությանն անդրադարձ է կատարվել նաև մի շարք միաջազգային-իրավական փաստաթղթերով:

Գործնականում ներկայում հնարավոր չի լինում ապահովել տնային կալանքի մեջ գտնվող անձանց կրթության իրավունքի պատշաճ իրացումը, քանի որ բացակայում են անհրաժեշտ օրենսդրական կարգավորումները: Նկատի ունենալով, որ տնային կալանք խափանման միջոցը ենթադրում է, որ անձի ազատ տեղաշարժման իրավունքը սահմանափակված է, և վերջինս չի կարող այցելել ուսումնական հաստատություններ, առավել նպատակահարմար է վերջիններիս կրթությունը կազմակերպել հեռավար (դիստանցիոն) կարգով: