Ադրբեջանի սահմանադրությունն է ժխտում հայկական երկրամասերի Բաքվին պատկանելության օրինակարգությունը

«Գարդման-Շիրվան-Նախիջևան» համահայկական միությունը հայտարարություն է տարածել․

1991 թ․ հոկտեմբերի 18-ին Ադրբեջանի Գերագույն խորհուրդը ընդունեց «Ադրբեջանի Հանրապետության պետական ​​անկախության մասին» սահմանադրական ակտը, որը բխում էր 1991 թ․ օգոստոսի 30-ին Ադրբեջանի Գերագույն խորհրդի արտահերթ նստաշրջանի կողմից ընդունված «Ադրբեջանի Հանրապետության պետական ​​անկախությունը վերականգնելու մասին» հռչակագրից։ Նշված փաստաթղթերում, որոնք, ըստ էության կազմում են Ադրբեջանի Հանրապետության անկախության և Սահմանադրության իրավական հիմքերը, որպես պետականության հիմք հղում է կատարվում 1918-1920 թթ․ գոյություն ունեցած Ադրբեջանի հանրապետությանը։

«Ադրբեջանի Հանրապետության պետական ​​անկախության մասին» սահմանադրական ակտի նախաբանում նշվում է, որ «ԱՀ Գերագույն խորհուրդը հիմնվում է 1918 թվականի մայիսի 28-ին Ադրբեջանի Ազգային խորհրդի կողմից ընդունված Անկախության հռչակագրի վրա»՝ իրեն հռչակելով 1918-1920 թթ․ Ադրբեջանի իրավահաջորդը։ Նման ձևակերպումներով Ադրբեջանը փաստացի հրաժարվում է խորհրդային ժառանգությունից, հետևապես և՝ այդ ժառանգության ենթադրած սահմաններից։ Հարկ է հիշել, որ ժամանակակից Ադրբեջանի «միջազգայնորեն ճանաչված» սահմանները ձևավորվել են միայն 1921 թ․ խորհրդային իշխանության շրջանում։ Մի՞թե Ադրբեջանի Սահմանադրության հիմքը կազմող այս փաստաթուղթը չի վիճարկում մի շարք երկրամասերի, մասնավորապես՝ Նախիջևանի, Լեռնային Ղարաբաղի, նաև Գարդմանի՝ Ադրբեջանին պատկանելության խնդիրը, որովհետև այս տարածքները 1918-1920 թթ․ դրությամբ մաս չեն կազմել Ադրբեջանին, այլ տրվել են վերջինիս 1921 թ․ Մոսկվայի-Կարսի և Ռկ(բ)կ Կի Կովկասյան բյուրոյի պլենումի անարդարացի և անօրինական որոշումներով, քանի որ 1918 թ․ մայիսի 28-ի Ադրբեջանի անկախության հռչակագրում խոսք է գնում ընդամենը աշխարհագրական անորոշ տարածքների և ոչ թե հստակ սահմանների և տարածքների մասին։

Փաստորեն ակներև է, որ Ադրբեջանի սահմանադրությունն իսկ ժխտում է հայկական երկրամասերի Ադրբեջանին պատկանելության օրինակարգությունը։ Մեկ այլ խնդիր է խորհրդային սահմանների ձևավորման հարցը, որը տեղի է ունեցել առանց բնակչության իրական ցանկության և արդեն իսկ կատարված հանցագործությունների՝ ցեղասպանության, էթնիկ զտումների, բռնի տեղահանումների փաստերը հաշվի առնելու և դրանց համար պատասխանատվության ենթարկելու։

«Գարդման-Շիրվան-Նախիջևան» համահայկական միությունը միջազգային հանրության ուշադրությունը հրավիրում է մի կողմից Ադրբեջանի անկախությունը պայմանավորած փաստաթղթերի օրինակարգության խնդրին, մյուս կողմից՝ Հայաստանի դեմ Ադրբեջանի աճող սպառնալիքներին, որոնք կրում են ագրեսիվ, ծայրահեղական, ահաբեկչական բնույթ։ Նման գործելավոճի կանխման առաջին նախապայմանը Ադրբեջանի ցուցաբերած համակարգային հայատյացության արգելումն է։ Դա հնարավոր է առաջին հերթին Ադրեջանի կողմից 1988-1992 թթ․ պատմական Գարդմանի, Շիրվանի, Նախիջևանի էթնիկ զտման ենթարկված հայության իրավունքների երաշխավորված վերականգնմամբ, 2020-2023 թթ․ Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված հայության վերադարձի միջազգային ճկուն և ապահով պայմանների ստեղծմամբ: