Կաթողիկոսի դիվանագիտական պաուզան և հզոր ապտակը Նիկոլին, Աննային և Ալիևին

Բագրատ Սրբազանի առաջնորդած Սրբազան Պայքարի սկզբում Մայր Աթոռի և մասնավորապես՝ Վեհափառ Հայրապետի դիրքորոշումը պարզ էին թվում՝ Բագրատ Սրբազանը սկսել է պայքարը Կաթողիկոսի օրհնությամբ, իսկ Մայր Աթոռը պահանջում է Փաշինյանի հրաժարականը։

Շարժման պասիվացմանը զուգահեռ, սակայն, Մայր Աթոռն իր մյուս Սրբազաններով հանդերձ վերցրեց պաուզա նիկոլիզմի դեմ պայքարում։ Պաուզա, որի վերջակետը կարծես թե դրվեց Շիրակի թեմի առաջնորդ Միքայել Սրբազանի սկանդալային հայտարարությամբ․ «Մենք (այսինքն՝ եկեղեցին) չենք պարտադրում իշխանության հրաժարական տալ, կարող են ապաշխարել և․․․» և այլն և այլն։

Հայրենիքի համար նվիրումով պայքարող մարդկանց համար եկեղեցու պաուզան ու հողատուներին և հայերին սպանդի ուղարկողներին ապաշխարելու հնարավորության մասին ակնարկելը, մեղմ ասած, առաջացրել էր տարակուսանք, վհատություն ու Մայր Աթոռի նկատմամբ անվստահություն։ Անհասկանալի էր եկեղեցու՝ իր իսկ սպասավորի պայքարը կարծես «անտեր» թողնելն ու դավաճանների հետ լեզու գտնելու քայլերը։ Առավել անհասկանալի էր ապազգային ուժերին Մայր Տաճարի վերաօծման արարողությանը հրավիրելը։

Վերաօծման փառահեղ կազմակերպված արարողությանը պարզ դարձավ այս քայլերի տրամաբանությունը։ Կաթողիկոսն արարողության ավարտին հնչեցրած իր պատգամով ու հայտարարությունով փաստացի ջնջեց նիկոլական ողջ փիլիսոփայությունը, պատռեց Ալիև-Նիկոլ տանդեմի քարոզած խաղաղության կեղծիքը, և ցույց տվեց, որ Հայաստանն ու հայ մարդը «տեր ունեն»,  չեն հրաժարվել իրենց շահերից։

Այս պաուզան օգտագործվեց Նիկոլի ու Աննայի զգոնությունը թուլացնելու համար, որպեսզի նրանք ու իրենց ենթակաները անվախ կերպով գան ու մասնակցեն արարողությանը։ Գան, որպեսզի ողջ աշխարհի ու Նիկոլի առաջ Վեհափառ Հայրապետը կանգնի ու ասի՝

1. Ադրբեջանն ու իր ղեկավար Իլհամ Ալիևը ագրեսոր են, որոնց պետք է զսպել, այլ ոչ թե նրանցից խաղաղություն մուրալ
2. Արցախի հարցը փակված չէ
3. Արցախահայությունը մղձավանջի մեջ է, և միասնական հայ ժողովրդի աջակցության կարիքն ունի
4. Արցախում պահվող հայ «ձերբակալվածները» գերիներ են
5. Պատմական Հայաստանը իրական Հայաստանին հակադրելը տուպիզմ է, որը միայն քայքայում է երկիրը
6. Եկեղեցու դեմ պայքարել նշանակում է պայքարել սեփական երկրի դեմ։

Այս բոլոր խոսքերը ուղղված էին ոչ միայն Նիկոլին, այն նաև միջազգային հանրությանն ու Իլհամ Ալիևի ահաբեկչական ռեժիմին, որպեսզի հիշեցնեն՝  Հայաստանի ազգային ուժերը միասնական են իրենց եկեղեցով ու լավ են գիտակցում իրենց ազգային շահը։

Կաթողիկոսը ստորացրեց Նիկոլ-Աննա-Ալիև եռյակին ու հայ ժողովրդին ուժեղ լինելու պատգամ տվեց։