Ուզվորությո՞ւն , թե «շնից մազ պոկել»

Ազգային ժողովի հանրային կապերի վարչությունը երեկ հրապարակել է այն պատգամավորների ցուցակը, ովքեր սահմանված կարգով դիմել եւ ստանում են Երևան քաղաքում բնակարանի վարձի փոխհատուցում, որը կազմում է 100 հազար դրամ: Այսինքն խորհրդարանի մարզաբնակ պատգամավորներից տասը, 490 հազար դրամ աշխատավարձից բացի, պետական բյուջեից եւս 100 հազար դրամ է ստանում: Բայց ուշագրավն այն է, որ գումարի փոխհատուցում ստանալու համար դիմել են նաեւ այնպիսի պատգամավորներ, որոնք հսկայական ունեցվածքի տեր են: ԱԺ հանրային կապերի վարչության փոխանցմամբ՝ «ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորի գործունեության երաշխիքների մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով սահմանված կարգով դիմել եւ Երեւան քաղաքում բնակարանի վարձին համարժեք փոխհատուցում են ստանում հետեւյալ պատգամավորները՝ ՀՀԿ-ից Արսեն Միխայլովը եւ Կնյազ Հասանովը, ՀՅԴ-ից Սուրեն Մանուկյանը, Ռոմիկ Մանուկյանը, Արմենուհի Կյուրեղյանը, Անդրանիկ Կարապետյանը, «Ծառուկյան» խմբակցությունից Տատյանա Միքայելյանը, Կարինե Պողոսյանը, Վանիկ Ասատրյանը, «Ելք»-ից Էդմոն Մարուքյանը: Բնակարանի վարձի փոխհատուցում ստանալու համար դիմել է նաեւ «Ծառուկյան» խմբակցությունից Գյումրիի նախկին քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը, բայց լրատվամիջոցներում այս թեմայով բարձրացված աղմուկից հետո սեպտեմբերի 25-ին նա դիմում է ներկայացրել` բնակվարձի հատուցման դադարեցման մասին : Մինչ այդ հասցրել էր ասել, որ լավ է արել, օգտվել է օրենքով հասանելիք իր գումարից: Ինքն <<օլիգարխ>> չէ, որ Երեւանում սեփական տուն ունենա, հետեւաբար պետք է վարձակալի: Այս թեման մեծ աղմուկ է առաջացրել, չնայած այն բանի, որ իրավական տեսակետից որեւէ արտառոց բան չկա. դա ընդունված է ամբողջ աշխարհում, սակայն խնդիրն առավել քան բարոյական հարթությունում է: Հայաստանում պատգամավորները ստանում են անհամեմատ բարձր աշխատավարձ, ավելին նրանց գերակշիռ մեծամասնությունն աշխատավարձի հույսին չէ՝ մանդատը նրանց պետք է կամ եղած բիզնեսների բարգավաճման, կամ դրանց պահպանման համար: Իսկ սոցիալապես անհամեմատ ցածր դիրքերում գտնվողներին էլ օլիգարխ պատգամավորների <<քցված>> ֆոնդից են լավ նայում, ըստ տեղեկությունների՝ նրանք ամեն ամիս աշխատավարձից բացի առանձին ծրարներ են ստանում: Պարզապես հայրենի խորհրդարանում ազգընտիրների մոտ սովորություն է դարձել <<ուզվորությունը>>, <<շնից մազ պոկելու>>  սկզբունքով առաջնորդվում են գրեթե բոլորը՝ ապահով, թե անապահով, բոշայի հոգեբանությունից վեր չեն բարձրանում: Խնդիրը միայն սրանով չի սահմանափակվում, գաղտնիք չէ, որ ԱԺ-ում սրերով պայքարում են արտասահմանյան գործուղումների համար: Պետական բյուջեն շատերի համար դարձել է աշխարհաճանաչողության միջոց եւ շատերը կյանքի գնով ցանկանում են ընդգրկվել արտերկիր գործուղվող պատվիրակությունների կազմում: Պարզապես բնակարանների խնդրով վեր հանվեց որոշ պատգամավորների մուրացիկ հոգեբանությունը: Օրինակ դժվար է պատկերացնել, թե ինչ երեսով է աստվածավախ, իր միջոցներով եկեղեցի կառուցած Վարդան Ղուկասյանը դիմել ԱԺ ղեկավարությանը փոխհատուցման գումարի խնդրով, դրա համար առնվազն պետք է  անամոթ լինել .« Ինչքան ես շատ գումար ունենամ, էնքան ժողովուրդը շատ կօգտվի, դուք էդքան մի՛ խառնվեք»,-ասում է Վարդան Ղուկասյանը առանց հաշիվ տալու, որ եթե ինքն իրենց տանից ընդհանրապես դուրս չգար եւ չներկայացներ մեր օրենսդիր իշխանությունը, ժողովուրդը շատ ավելի լավ կզգար: Կամ ինչպես է ՀՅԴ խմբակցության պատգամավոր Անդրանիկ Կարապետյանի <<հայու գենը>> թույլ տվել նման անպատվության գնալ: Արմավիրցի հայտնի բիզնեսմեն երիտասարդ Կկարապետյանը  մինչեւ ընտրվելը եղել է ՎՊ աշխատակից, հետո «Մոնոլիտ» գործարանի տնօրեն: Ըստ մամուլի՝ նա հայտարարագրել է TOYOTA LAND CRUISER մակնիշի մեքենա, հողամաս, 150 մլն դրամ: Էլ չենք ասում, որ  Էջմիածինը շատ մոտ է Երեւանին. կարելի է հասնել 10-15 րոպեում: Ներկայացված ցանկում նշված երկուսը չեն միայն ապահով ազգընտիրներ, նրանց շարքում է Հովիկ Աբրահամյանի զարմուհի Կարինե Պողոսյանը, Սպիտակի նախկին քաղաքապետ ԲՀԿ-ական Վանիկ Ասատրյանը, Իջեւան նախկին փոխքաղաքապետ ՀՅԴ-ական Սուրեն Մանուկյանը եւ այլք: Անի Սահակյան