Գնել Սանոսյանի ստախոսությունը

Կարծում եմ, վաղուց բոլորը գիտեն՝ ով ինչքան է ստանում. ծախսել եմ շատ հեշտ, քիչ է, արագ վերջանում է: «Առավոտ»-ի հետ զրույցում նման հայտարարություն է արել Տարածքային զարգացման և ենթակառուցվածքների նախարար Գնել Սանոսյանը՝ անդրադառնալով հարցին, թե վերջին անգամ որքա՞ն պարգեւավճար է ստացել, ե՞րբ է ստացել ու ինչպե՞ս է ծախսել:
Հարցին՝ դուք 1.5 մլն աշխատավարձ եք ստանում, ասում եք՝ այնքան շուտ է վերջանում, բա 28 հազար դրամ թոշակը, որ տալիս եք քաղաքացիներին, կամ 68 հազար նվազագույն աշխատավարձը, չե՞ք մտածում այդ մարդիկ ոնց են ապրում՝ Սանոսյանը պատասխանեց. «Իհարկե, մտածում ենք: Բա մտածել ենք, որ դարձել է 68, առաջ 68 չէր: Մեր իշխանության օրոք Հայաստանում բոլոր բժիշկների, մանկավարժների, պետական աշխատողների աշխատավարձը փոխվել է»:
Հարցին՝ դուք Մարտունու Ծակքար գյուղում ծնված, համեստ աշխատավարձով ապրող մարդ էիք, ո՞նց եղավ, որ այդ աշխատավարձը, ապրուստը ձեզ բավարարում էր, իսկ հիմա նախարարի աշխատավարձով էլ չեք բավարարվում, մի հատ էլ պարգեւավճար եք ստանում՝ Սանոսյանը պատասխանել է. «Ժողովուրդ ջան, ձեզ ինչի՞ է թվում, որ մենք մինչեւ նախարար կամ պաշտոնյա դառնալը սոված մեռնում էինք, մենք շատ ավելի լավ էինք ապրում, հատկապես՝ ես»:
Փաստորեն մինչև հեղափոխությունը Սանոսյանը, իբրև ՀՀ շարքային քաղաքացի և ոչ պաշտոնյա ավելի լավ է ապրել, քան հիմա։
Ստացվում է, որ նախկին կոռումպացված և թալանչի իշխանությունների օրոք հեռավոր Մարտունու Ծակքար գյուղում ապրող երիտասարդը ավելի լավ էր ապրում, քան այսօրվա նախարարը։ Եթե հաշվի առնենք, որ ներկայումս նախարարը ամսական 1,5 մլն դրամ աշխատավարձ է ստանում, ապա կստացվի, որ նախկինների օրոք ծակքարեցի Գնելը առնվազն նույնքան կամ մի քիչ ավելի շատ եկամուտ ուներ, հակառակ պարագայում ավելի լավ չէր կարող ապրել։ Այդ դեպքում Գնել Սանոսյանը ինչո՞ւ էր դուրս եկել փողոց և դժգոհում էր, թե իշխանությունը ալան-թալան է անում, իսկ ժողովուրդը վատ է ապրում՝ տառապելով աղքատության մեջ։ Ըստ ամենայնի Գնել Սանոսյանը այն ժամանակ ստել է՝ ասելով, թե ժողովուրդը, որի ներկայացուցիչն է նաև ինքը, լավ չի ապրում։ Կա նաև երկրորդ տարբերակը՝ Գնել Սանոսյանը ստում է նաև այժմ, ասելով, թե նախարար դառնալուց հետո ավելի վատ է ապրում, քան ապրում էր մինչ այդ։
Ամեն դեպքում էական հանգամանքան այստեղ Գնել Սանոսյանի ստախոսությունն է՝ անկախ նրանից նա դրանով զբաղվել է ՀՀ շարքային քաղաքացու, թե բարձրաստիճան պաշտոնյայի կարգավիճակում։
Որպես ամփոփում՝ Մարտունո Ծակքար գյուղում 1,5 մլն աշխատավարձ ստացող քանի՞ մարդ կա / Գնել Սանոսյանին առաջարկում եմ չհաշվել-խմբ․/։

Հայկ Դավթյան