Հայհոյանքով կայացողները
Հրապարակ օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Արմինե Օհանյանը թերթի խմբագրականում գրում է.
Ամենավատ բանը, որ տեղի է ունեցել 2018-ից հետո, ըստ իս, հեղինակությունների եւ հերոսների ոչնչացումն է: Դժվար է ասել, թե երբ սկսվեց դա` գուցե այն պահից, երբ նախկին կամ ներկա նախագահի եւ կուսակցական գործիչների հասցեին սկսեցին սեռական հայհոյանքներ տեղալ ու տգեղ որակումներ անել, սգո պսակներ ուղարկել, նրանց հարազատներին սպառնալ, եւ ոստիկանությունը ոչինչ չձեռնարկեց: Գուցե այն պահից, երբ Արցախի հերոսին տուշոնկա գողացող հռչակեցին` առանց ապացույցներ ձեռք բերելու:
Հնարավոր է, որ դա սկսվեց ԱԺ պատգամավորների նկատմամբ տեռորից եւ բռնությամբ` Փաշինյանին վարչապետ ընտրել տալու պահից: Կամ` հսկայական մասնագիտական խավերին պիտակավորելուց` վնգստացողներ, վերբալ մարմնավաճառներ, կոֆե խմողներ անվանելուց: Բայց երբ տեսնում ես մի գրագետ, մտավորական մարդու գրառման տակ ինչ-որ տգետ լատինատառ սեռական հայհոյանք է գրել, քաղաքական գործչի հարցազրույցի յութուբյան լինքի տակ կրթություն չստացած ու բարոյական ոչ մի չափանիշ չունեցող մեկը տխմար վերլուծություն է արել, հասկանում ես, որ այս բոլոր տգետներին ու տխմարներին, անկիրթներին ու նախանձներին, հիմարներին ու չկայացածներին հեղափոխական իշխանություններն են համոզել, որ իրենք խելացի են, գրագետ են, որ կարող են կարծիք հայտնել ու համաշխարհային ճանաչում ունեցող մի գիտնականի, տասնամյակների փորձ ունեցող մի քաղաքական գործչի, հայրենիքի առաջ վաստակ ունեցող մի զինվորականի, նախկին վարչապետին կամ նախկին նախագահին «նախշել»:
Մարդը չի կայացել իր կյանքում, իր խելքի ու գիտելիքների շնորհիվ ոչնչի չի հասել, բայց հիմա կայանում է` կայացած մարդկանց հայհոյելու ճանապարհով: Եվ ամենասարսափելին այն է, որ կողքի գրագետներն ու խելոքները ձեռքը չեն բռնում, չեն ասում` չափդ ճանաչիր:
