Ծիծակների իշխանության ջունգլիական օրենքները

Իշխող թիմը անհայրենիք, ագրեսիվ ցեղախումբ է հիշեցնում, ոչ քաղաքական-քաղաքակրթական կանոնների է ենթարկվում, ոչ օրենքի ու Սահմանադրության, եւ ոչ մարդկային տարրական հաղորդակցելու ունակություններ ունի: Այստեղ առաջնորդվում են սեփական՝ ագրեսիվ, հակամարդկային, ջունգլիական օրենքներով: Ռուբիկ Հակոբյանի հետ կապված վերջին օրերի միջադեպը ասվածի լավագույն հաստատումն է: Այն, ինչ կատարվեց օրենսդիր մարմնի կրթության, գիտության մշտական հանձնաժողովում, մեղմ ասած՝ խայտառակություն էր: Իշխող խունտան՝ նախկինում լրագրողի անվան տակ հանդես եկող, այսօր իշխող խմբակցության ջարդարար խմբի շարքերը համալրած Սիսակ Գաբրիելյանի առաջնորդությամբ կեղտոտ, հակահիգենիկ արշավ իրականացրեց ՀՌՀ պաշտոնում Հայաստան դաշինքի կողմից առաջադրված թեկնածու Ռուբիկ Հակոբյանի դեմ: Փողոցային տղաներն ու աղջիկները, որոնք բախտի բերմամբ, թե պատահմամբ դարձել են օրենսդիր մարմնի անդամները, մի ամբողջ ժողովրդի ճակատագիր են տնօրինում ու դարձել են պետության կործանիչներ, իրենց իրավունք պահեցին ամենավերջին վիրավորանքները հասցնել Ռուբիկ Հակոբյանին:
Օրինակ Լենա Նազարյանի ամուսինը, որը հենց այդ արժանիքի համար էլ հայտնվել է խորհրդարանում, Հակոբյանին ամոթանք էր տալիս, ասում, որ նրա տեսակը ամոթ է քաղաքականությա մեջ: Մեկ այլ տխրահռչակ, երբեմնի կապտամազ Թագուհի Ղազարյանն էլ Հակոբյանին համեմատում էր գնդակի հետ, որը ձեռքից ձեռք է անցել քաղաքական դաշտում՝ նախ ՀՅԴ-ին էր անդամակցում, ապա Ժառանգությանը, հիմա էլ Հայաստան դաշինքի կողմից է առաջադրվել: Մեկ ուրիշն էլ, որը օգնականից պատգամավոր է դարձել, Հակոբյանին հեգնում էր, թե լրագրող ծեծողը չի կարող ՀՌՀ անդամ դառնալ, կարծես Հակոբ Արշակյանը լրագրողին ոչ թե ծեծել, այլ բռունցքներով սիրել էր:
Այս համատարած ցինիկ մթնոլորտում, երբ Հակոբյանը որոշեց մի կողմ դնել անպատեհ կառուցողականությունը եւ իրերը կոչել իրենց անուններով, ոչ թե Հայաստան դաշինքի պես ընկրկել ու փորձել լեզու գտնել, լռությամբ փորձել կոմպրոմիսի գնա, հանձնաժողովի նախագահ Սիսակ Գաբրիելյանը փողոցային խուլիգանի վարք դրսեւորեց:

Երբ Ռուբիկ Հակոբյանը իրեն ուղղված մեղադրանքներին ի պատասխան ասաց, որ իշխանության թեկնածու Հակոբ Մովսեսն առավել հակաընդդիմադիր է, քան ինքը՝ հակաիշխանական եւ իրեն առնվազն չի կարելի մեղադրել անաչառության համար, ապա ի պատասխան նկատեց, որ Լենա Նազարյանի ամուսինը որպես տիկնոջ օժիտ է խորհրդարանում հայտնվել, Հայաստանը ժողովրդավարության բաստիոն հռչակած իշխանության ներկայացուցիչ Սիսակ Գաբրիելյանը ցուցադրաբար եւ ինքնավստահ անջատեց Հակոբյանի խոսափողը ՝ որոշելով, որ Հակոբյանն իրավունք չունի ելույթն ավարտել …
Սկսվեց լեզվակռիվ, փոխադարձ վիրավորանքներ, շահարկման թեմա են դարձրել Հակոբյանի այն արտահայտությունը, <<թե մատդ կկոխեմ…>>, սակայն այդ արտահայտության հեղինակային իրավունքը պատկանում է հենց Սիսակ Գաբրիելյանին, որը անցած տարի օգոստոսին ԱԺ-ում ռազբորկաների ժամանակ ընդդիմադիրներին այդ հայհոյանքով էր սպառնում:
Ստացվում է՝ իշխանական խունտային կարելի՞ է ամեն ինչ, բայց երբ նրանց հետ իրենց արժանի լեզվով ես խոսում, անընդունելի՞ է:
Եթե կուզեք հենց այսպես է պետք հայրենակործան իշխանությունների դեմ պայքարել, իրենց հետ իրենց լեզվով, ու ամենեւին էլ տեղին չէին Հայաստան խմբակցության որոշ պատգամավորների պահվածքը, որոնք փորձում էին իբր իրավիճակը հարթել, հետ պահել Հակոբյանին:Սրան են արժանի ծիծակ կոչվող սիսակներն ու մնացած ազգակործանները:

Անի Սահակյան