Արամ Սարգսյանի անարգանքը եղբոր եւ մոր հիշատակին

Մեկ տարի առաջ՝ կապիտուլացիոն փաստաթղթի ստորագրումից հետո սպարապետ Վազգեն Սարգսյանի եղբայր Արամ Սարգսյանն առաջիններից էր, որ դարձավ Նիկոլ Փաշինյանի դրոշակակիր եւ սկսեց պրոադրբեջանական ագրեսիվ քաղաքականություն իրականացնել՝ Փաշինյանից շուտ հայտարարելով, թե Որոտանն ու Շուռնուխն իրականում ադրբեջանական գյուղեր են եւ Նիկոլ Փաշինյանը արդարացի է գտնվել՝ այն Ալիեւի ծննդյան օրը նվիրելով վերջինիս: Այդ ժամանակ այլեւս պարզ էր, որ մարդը միացել է Արցախի վաճառքի հայադավ գործարքին եւ փայ ունի Փաշինյանից ու պատրաստ է ամենաանհավանականին՝ մինչեւ անգամ ուրանալ եղբոր հիշատակը ու մի օր իր հարազատ եղբորն էլ կդատափետի ժամանակին «ադրբեջանական տարածքները» ազատագրելու համար: Չնայած Արամ Զավենիքչը նմանատիպ տեքստեր բառացի չի արտահայտել, բայց հասցրել է հակահայ այնպիսի արտահայտություններ անել, որոնք ավելին են, քան ուրանալ, անարգել ոչ միայն եղբոր, այլ ընտանիքի, սրբության սրբոց՝ մորը հիշատակը: Նա հերթական թրքամետ հայտարարությունն է արել, ասելով.<<Մեր առջև թուրքական ահռելի շուկա է բացվում. պետք է մտածենք` ի՞նչ վաճառել, ոչ թե մեզ ինչ կանեն>>:

Իհարկե, կարելի էր ընդհանրապես չանդրադառնալ այս անձնավորությանը, քանզի նա վաղուց այլեւս ինքնաոչնչացել է իբրեւ քաղաքական գործիչ, իբրեւ մարդ, իսկ վերջին երկու տարում՝ նաեւ իբրեւ հայ, ի վերջո, հայը, որի սիրտը կատարվածից հետո չի բաբախում վրեժի ցասմամբ, այլեւս վերջացած, կամ գուցե թրքացած մեկն է: Մարդ, ով կռիվ չունի ազգին սրի քաշած բարբարոսների դեմ , ով կարող է գնալ Եռաբլուր ու դրանից հետո էլ չհասկանալ՝ ով է ոչնչացրել ազգի սերուցքը, եւ վերջապես մարդ, ով պատմական հիշողություն չունի, իսկ ինչպես դասականը կասեր մարդն անասունից տարբերվում է հիշողությամբ, ամենավերջին բարոյազուրկն է: Բայց անդրադառնում ենք հենց միայն այն պատճառով, որ Զավենիչի մեկ անգամ էլ հիշեցնենք, թե ով է եղել իր եղբայրը, ինչ ընտանիքից է ինքը դուրս եկել եւ եթե մինեւ անգամ փողի համար թքած ունի մի ողջ ազգի, պետության գոյության վրա, ապա գոնե հարգի իր սրբություններին: Քանզի Վազգենի տեսակն է պահել ու դարձել անկախ Հայաստանի գոյության հիմքը, չլիներ նա, Փաշինյանի հայրենավաճառ քաղաքական հայրերը վաղուց էին Հայաստանը հանձնել թուրքին ու քիրվայություն արել ՝ նրա սրի տակ:
Եթե նա վաղուց մոռացել է սպարապետին ,ապա լուսահոգի մոր՝ Գրետա մայրիկի խոսքերը պետք է որ լավ հիշի: Վերջին տարիներին հեռուստահաղորդումներից մեկի ժամանակ սպարապետի մայրը պատմում էր, թե ինչպես է արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ որդիների ետեւից վազել ավտոմեքենան, որ գնա կռվի դաշտ: Երբ ամուսինը նախատել է նրան, թե փոխանակ զավակներին հետ պահի , ինքը նրանցից առաջ է ընկնում, Գրետա մայրիկը հանդիմանել է՝.<Եթե ես այսօր չգնամ, թուրքը վաղը գալու է ինձ իմ տանը մորթի>>:
Որտեղից է եկել Արամ Զավենիչի այս կարգի թրքամետությունը, կարելի է հասկանալ, բայց իրեն հավատացյալ քրիստոնեա ներկայացնող այս անձը եթե մի ցորենի հատիկ հավատ կրեր իր մեջ, առնվազն այսպես չէր անարգի ոչ եղբոր, ոչ մոր հիշատակը : Ավելորդ է ասել, թե այս մարդը իբրեւ տնտեսագետ է վերլուծել իրավիճակը, քանի որ նա այնքան հեռու է տնտեսագիտությունից, որքան հայտնի կենդանին տուռնիկից, իսկ թե ինչու է նշանակվել ՀՀ վարչապետ, այդ մասին կարծում ենք՝ բոլորը գիտեն:

Անի Սահակյան