ПРОЦЕСС ПОШЕЛ! Մերժում են Նիկոլին

Անցած կիրակի՝ դեկտեմբերի 5-ին տեղի ունեցած ՏԻՄ ընտրությունները ցույց տվեցին, որ Հայաստանի հասարակության մոտ շատ արագ տեմպով թափ է հավաքում Նիկոլ Փաշինյանին ու նրա ռեժիմին մերժելու գործընթացը։
36 խոշորացված համայքներից միայն 15-ում է իշխանությունը ստացել քվեարկությանը մասնակցած ընտրողների կեսից ավելիի ձայները։ Ըստ այդմ՝ Քաղաքացիական պայմանագիրը ընդամենը 15 համայնքում կարող է ինքնուրույն ձևավորել տեղական իշխանություն՝ նշանակելով համայնքի ղեկավար։ Ընդ որում, մի քանի առանձին վերցված դեպքերում ՔՊ-ն հաղթել է բացառապես տեղային նշանակության հեղինակությունների վարկանիշի հաշվին։ Այդպիսի օրինակ է Հրազդանը, որտեղ Սասուն Միքայելյանի որդին՝ Սևակ Միքայելյանը մոտ 70 տոկոս ձայն է ստացել, որի հետ սակայն ՔՊ-ն առանձնապես  կապ չունի։ Այստեղ կարևոր գործոն է եղել Սասուն Միքայելյանի անձնական հեղինակությունը։ Բացի այդ՝ նրա որդին բավականին արդյունավետ է աշխատել և եթե անգամ հանդես գար ոչ թե իշխանության անունից, այլ առանձին դաշինքով, ապա կարող էր հաղթել։
Մնացած 19 համայնքներում իշխող ուժը կամ բացարձակ պարտություն է կրել կամ էլ տեղական իշխանություն պետք է ձևավորի որևէ այլ ուժի հետ կազմելով կոալիցիա։
Բացի այդ՝ ՏԻՄ ընտրություններին քաղաքացիների մասնակցության շատ ցածր տոկոսը ցույց է տալիս, որ հասարակությունը հիասթափության ճգնաժամ է ապրում։ Անկախ Հայաստանի պատմւթյան մեջ առաջին անգամ գրացվեցին դեպքեր, երբ առանձին բնակավայրերում, օրինակ՝ Ծովագյուղ և Սեմյոնովկա համայնքներում ընտրությունները միաձայն բոյոկոտի արժանացան․ այս բնակավայրերում ոչ ոք ընտրության չի գնացել։ Անգամ Գեղարքունիքը, որը հայտնի էր որպես նիկոլապաշտ մարզ, չի վստահել Փաշինյանին։ Բացառությամբ Մարտունի խոշորացված համայնքի, այս մարզի մնացած բոլոր համայնքներում իշխանությունը պարտվել է։ Ըստ էության Նիկոլ Փաշինյանի լիակատար մերժման համար մնացել է միայն Երևանի ավագանու ընտրությունը։ Եթե գալիք տարի իշխանությունը պարտվի նաև Երևանում, ապա Նիկոլ Փաշինյանը կարող է հավաքել իրերը և ազատել կառավարական տունը։
Որտե՞ղ են Նիկոլ Փաշինյանի ու նրա ղեկավարած քաղաքական ուժի մոտ 60 տոկոսանոց վստահության քվեները, որոնք Փաշինյանը ստացել էր ընդամենը 6 ամիս առաջ՝ հունիսին տեղի ունեցած ԱԺ ընտրությունների ժամանակ։
Աբսուրդ է պատկերացնել, որ ձայների մեծամասնություն ստացած իշխանությունը տեղերում բացարձակ վստահություն չունի։ Ստացվում է, որ Հայաստանի հանրությունը երկրի անվտանգության, դիվանագիտական բանակցությունների և ավելի բարդ այլ հարցերի լուծումները վստահում է Փաշինյանին ու նրա թիմին, իսկ օրինակ իրենց տան մոտի փողոցում ասֆալտ փռելու և աղբը հավաքելու գործը նույն թիմին չի վստահում։ Մինչդեռ այս իշխանության մոտ քիչ թե շատ հաջող ստացվում է միայն ասֆալտ փռելը, հետևաբար պետք է որ տեղական ընտրություններում Փաշինյանն ավելի լայն աջակցություն ստանար, եթե իհարկե մենք գտնվեինք ընտրության բնականոն ռեժիմում։
Ակնհայտ է, որ քաղաքացիները հրաժարվել են իրենց ձայնը տալ իշխանությանը, որովհետև վերջնականապես համազվել են, որ Արցախն հանձնելուց հետո եկել է Հայաստանը մաս-մաս հանձնելու ժամանակը։ Եթե հունիսին դեռ կային մարդիկ, որոնք հավատում էին, թե իրենց որդիներն այլևս չեն ծառայելու Արցախում և հետևաբար ստանալու են բաղձալի խաղաղությունը, այժմ արդեն համոզվել են, որ պատերազմն ընդամենը Արցախից տեղափոխվել է Հայաստան։ Խաղաղություն չկա, մենք անընսհատ տալիս ենք զոհեր, մեր զինովորներին ու խաղաղ բնակիչներին գերեվերում են, անընդհատ ունենում ենք տարածքային կորուստներ։ Ընդ որում սա շարունակվող գործընթաց՝ անորոշ և վտանգավոր հեռանկարով։

Հայկ Դավթյան