Սյունիքում՝ ինչպես Արցախում. Փաշինյանը հողերն ու տղերքին հանձնում է ծածկադմփոցով

Սյունիքում Նիկոլ Փաշինյանը կրկնում է այն, ինչ արեց մեկ տարի առաջ Արցախում եւ որի հետեւանքով կորցրեցինք Արցախի 80 տոկոսը, ունեցանք հազարավոր զոհեր, ընչազուրկներ, հարյուրավոր անհետ կորածներ, հազարավոր խեղված ճակատագրեր:
Սյունիքում մեկօրյա ռազմական գործողությունների պատճառների եւ հետեւանքների մասին այդպես էլ հստակ բացատրություններ ու պարզաբանումներ չեն տրվում, բառի բուն իմաստով տեղեկատվական բարդակ է: Թեժ գործողությունների պահին Փաշինյանի ընտանեկան թերթը տեղեկացրեց տասը զոհի մասին, հետո այլ աղբյուրները 30 մասին էին նշում, դիջեյ պատգամավոր Էդուարդ Աղաջանյանն այլ՝ 17 թվի մասին էր խոսում, մեկ ուրիշն այլ բան ասում,Նիկոլ Փաշինյանն անվտանգության խորհրդի մասին հոգնակիով հայտարարում, որ զոհեր ունենք, մեկ օր անց պաշտոնական հաղորդագրությամբ պաշտպանության նախարարությունը հայտնում է ընդամենը մեկ զոհի եւ 24 անհետ կորածների մասին, որոնք ըստ ամենայնի ողջերի թվին չեն պատկանում կամ լավագույն դեպում՝ գերի են:
Այսինքն ճիշտ այնպես, ինչպես 44-օրյա պատերազմին, երբ այս իշխանությունները համառորեն թաքցնում էին իրականությունը թե մարդկային, թե տարածքային կորուստների մասով, իսկ զուգահեռ իրականությունում Արցախում ամեն վայրկյանի ընթացքում մեր տասնյակ տղաներ էին զոհվում, մինչեւ որ Սպայկայի սառնարանները չէին բավականացնում աճյունները տեղափոխելու համար, ամիսներ անց տեսանք, թե ինչ անմարդկային ու նվաստացուցիչ վերաբերմունք է այս իշխանությունը ցուցաբերել նահատակների մասունքների նկատմամբ, պարկերի մեջ, կեղտոտ սենյակի գետնին գցած պարկերի ահասարսուռ պատկերը թերեւս այս իշխանության իրական դեմքը տեսանելի դարձրեց հանրությանը:

Իշխանությունը իր ցեղասպանության վիճակագրությունն այնքան գաղտնի պահեց, մինչեւ Եռաբլուրի բազմապատկված պատկերը հասկանալի դարձրեց կատարվածի մասշտաբները: Մինչ օրս էլ զոհերի իրական թվեր չեն հայտնում, իշխանության համար արցախյան պատերազմի նահատակները 50 պլուս-մինուս տրամաբանությամբ են հաշվում, իսկ իրականում պարզ էր, որ իշխանությունն այնքան թաքցրեց իրական պատկերը, զոհերի եւ անհետ կորածների ծնողները այնքան գնացին Արցախ ու ետ եկան՝ իրենց զավակների փնտրտուքներով, որ մեծ հաշվով պարպվեց այն ահռելի ցասումը, որը կար պատերազմից անմիջապես հետո:
Հիմա թերեւս սրանով է պայմանավորված, որ 5, 10 զոհի մասին հայտնելով մեծ շոկ չի առաջանում հասարակության մոտ, այս ժողովուրդն այնպիսի դաժան օրեր է ապրել անցած տարի, որ թերեւս իմունիտետ է ձեռք բերել, սակայն սրանով հանդերձ Փաշինյանն ու իր իշխանությունը հասկանում են, որ իրենց դիրքերն այնքան խարխուլ են, փոքրիկ կայծը կարող է մեծ հրդեհի վերածել՝ սրբել-տանելով այս իշխանությանը: Դրա համար էլ զբաղված են իրականությունը կեղծելով, նրանց հույսը ժամանակն է, անհետ կորածների ծնողներին կկարողանան այնպես լռեցնել, ինչպես արեցին արցախյան պատերազմի հազարավոր զոհերի ծնողների 90 տոկոսին, Նիկոլ Փաշինյանը նրանց կներկայացնի իբրեւ անհետ կորածներ՝ հույս տալով, որ մի օր իրենց երեխաները կգտնվեն:
Այնպես որ պետք է հիմք ընդունել ոչ պաշտոնական աղբյուրների տեղեկատվությունը, քանզի կյանքը ցույց տվեց, որ 44-օրյա պատերազմի ժամանակ էլ այդ տեղեկատվությունը մեկին մեկ իրականություն դարձավ, իսկ Սյունիքում տեղի ունեցածի մասին կան տեղեկություններ, որ հիսունից ավել զոհ ունենք, զգալի դիրքային կորուստներ: Մի կարեւոր նկատառում, Նիկոլ Փաշինյանն ու իր դավաճաները որքան էլ փորձում են

Սյունիքի դեպքերը եւս գցել նախկինների գրպանը, մասնավվորապես քոչարյանանդոների շուրթերով հայտարարում են, թե Քոչարյանն ու Հայաստան դաշինքն են հավանաբար խնդրել Ալիեւին կրակ բացել, որ հետո Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականը պահանջեն, սակայն հասկանում են, որ իրենց այդ կուտը էլ ոչ մեկ չի ուտում, դրա համար էլ թաքցնում են մեկօրյա պատերազմի իրական պատկերն ու պատճառները:

Անի Սահակյան