Արյունի մեջ թաթախվածների տենչանքը. սիրտները թուրք է ուզում

Նրան, ովքեր տարիներ շարունակ եւ մինչեւ մի քանի օր առաջ թմբկահարում էին տերպետրոսյանական տականք թեզը, որ առանց Արցախ սերգոները լավ են ապրելու, որ լավ եղավ Արցախը հանձնեցին, ինչու պիտի իրենց զավակները գնային Արցախում զոհվեին, երեկ բախվեցին տգիտության պատին:
Օգտվելով Հայաստանի թուլամորթ և պարտվողական իշխանությունների անճարակությունից՝ Ադրբեջանը հերթական ագրեսիան նախաձեռնեց Հայաստանի դեմ՝ փորձելով ապահովել Հայաստանի կապիտուլացման նոր փուլը։
Թշնամու լայնածավալ ռազմական գործողությունների հետեւանքով ունենք նոր զոհեր, նոր վիրավորներ ու նոր գերիներ, ինչպես նաեւ տարածքային զգալի կորուստներ՝ Սյունիքի Սիսյան-Ջերմուկ երկայնքով, մոտավորապես 41 քառակուսի կիլոմետր ՀՀ սուվերեն տարածքից անցել է թշնամու վերահսկողության ներքո:

Վերոնշյալ տականք թեզի պաշտպանները, ինչպես նաեւ թուրքերի հետ բարիդրացիության քարոզիչները , սակայն, այսօր էլ, երբ պատերազմը տեղափոխվել է Հայաստանի սուվերեն տարածք, չեն հասկանում իրավիճակի ողջ լրջությունն ու ողբերգությունը ու շարունակում են ապազգային հայտարարությունները: ՔՊ-ում հանգրվանածնախկին ճամբարափոխներից պատգամավոր Վիգեն Խաչատրյանը մինչ սահմանին զոհեր ունենք հայտարարում, հույս է հայտնում, թե Ադրբեջանի եւ Հայաստանի միջեւ խաղաղության դարաշրջան, այդուհանդերձ կբացվի. «Ես հավատում եմ, որ Ադրբեջանի եւ Հայաստանի միջեւ խաղաղության դարաշրջան կբացվի», ասել է այս մառազմը ի պատասխան հարցի, թե Սյունիքում տեղի ունեցած ռազմական գործողություններից հետո էլի հավատում է արդյոք, որ խաղաղության դարաշրջան կբացվի. «Այո, այո, մեր վերջնական նպատակը պետք է լինի խաղաղությունը»,- դիտարկմանը, որ մինչ հայկական կողմը խաաղություն է մուրում, պաշտոնական Բաքուն խոսում է Երեւանը, Սեւանը պատմական Ադրբեջան լինելու մասին, թրքահպատակ այս երեսփոխանը անդրրդվելի է մնացել, ասելով. «Ես հավատում եմ, ինչ եք ուզում ինձանից: Վերջ եւ առաջ պետք է դնել հարեւանների հետ խաղաղ ապրելու հեռանկար»:

Թե ում եւ ում երեխաների հաշվին են իշխանական այս տականքները խաղաղություն պատկերացնում, դեռ քանի զոհ է սրանց մարդակեր սիրտը տենչում, ինչ գին ունի այս վիժվածքների համար խաղաղությունը՝ կորցրած հայրենիք, երիտասարդ տղաներ, թե ոչնչացված պետականություն:

Այս մռազի ձայնը երկու ամիս է չէր լսվում, քոչարյանանդոների, վիգենխաչատրյանների գարշանքի կույտը մեկ անգամ չէ, որ արյան վրա առեւտրի են դուրս եկել, հիմա էլ ձեռքներն արյունոտ, հայրենիք կորցրածները թուրքական «քյարդաշություն» , նրանց հետ բարիդրացիություն են տենչում: Սրանց ծանծաղ ուղեղներին չի էլ հասնում, որ իրենք որքան բարձր են գոռում խաղաղության դարաշրջաի մասին, թշնամին այնքան շատ է մեծացնում ախորժակը՝ այդ հայտարարություններն ընդունելով թուլության, անճարակության նշան: Սա է խաղաղության գինը, խաղաղություն մուրալու հետեւանքը, երբ դու վախկոտի պես պատրաստ ես ամեն բան հանձնել միայն թե չպայքարել, սրա գինը նոր զոհերն ու նոր կորուստներն են: Իսկ ձեր խաղաղասեր թշնամուն ընդամենը պատեհ պահ է պետք, օգտվելով այն հանգամանքից, որ Պաշտպանության նախարար է նշանակվել ռազմական գործից անտեղյակ, ասֆալտի մի մասնագետ, իրականացրեց առաջին լայնածավալ սադրանքը:

Անի Սահակյան