Հաջորդ նռնակը կպայթի Երեւանի կենտրոնում
Շուշիում նոյեմբերի 13-ի միջադեպը երեկվանից բուռն քննարկվում է հայության շրջանում: Այդ օրը վաղ առավոտյան՝ Արցախի Հանրապետության Ազգային անվտանգության ծառայության կողմից տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ Ստեփանակերտ-Բերձոր միջպետական ճանապարհին՝ Շուշիի քաղաքի անցակետի մոտ, ադրբեջանցի զինծառայողների սադրիչ գործողություններին ի պատասխան անհայտ անձը պայթուցիկ սարք է նետել անցակետի հատվածում, որից հետո Ստեփանակերտ-Շուշի-Բերձոր միջպետական ճանապարհը երկկողմանի փակվել էր: Ռուս խաղաղապահները ձերբակալել են նրան ու հետո փոխանցել արցախյան կողմին: Ավելի ուշ պարզվել է, որ նռնակ նետողը օրեր առաջ Շուշիի մոտակայքում շինաշխատանքներ կատարելու ժամանակ ադրբեջանցու կողմից սպանված 22-ամյա Մարտիկ Երեմյանի եղբայրն է:
Բարեբախտաբար, նռնակ նետած տղամարդը հանրային աղմուկի ներք վերադարձվեց հայկական կողմին թեպետ միջազգային լրահոսում կային տեղեկություններ, որ ռուսական խաղաղապահները ադրբեջանական ճնշման ներքո հնարավոր է հանձնեն այդ պետությանը: Որքան էլ որոշ շրջանակներ քննադատեն կատարվածը, Հայաստանի պաղեստինացման վտանգ տեսնեն, սակայն տեղի է ոնեցել բնական մի երեւույթ, զտարյուն հայ մարդու արարքը, որի պահվածն ուղղակիորեն պայմանավորված էր ադրբեջանցիների անպատժելիությամբ. երբ մարդասպանը (այն էլ՝ ցեղասպանական մոտիվով մարդասպանը) չի պատժվում, երբ երկրիդ իշխանությունները դեռ հակառակը՝ նրանց հետ խաղաղասիրության օրակարգ են առաջ մղում, խոսում են խաղաղության դարաշրջանի մասին, այնինչ դիմացիդ խաղաղարան իր երկրի բանտերում ցայսօր էլ խոշտանգում է մեր հարյուրավոր գերիների, գնդակահարում խաղաղ բնակիչների, էլ չենք ասում արյունարբու հրեշից ինչ խաղաղարար, երբ ուղիղ մեկ տարի առաջ բառի բուն իմաստով սրանք մեր տերքին էին մորթում, ապա առաջ է գալիս արյան վրեժի բնական իրավունքը, որը շատ ավելի արդար բան է, քան գրված օրենքի տասնյակ հատորները։ Հայկական Շուշիի տակ ադրբեջանական հենակետի վրա նռնակը նետել է հայ մարդը, ով ունի արժանապատվություն, վրեժ և հատուցման պահանջ:
Նա համոզված է, որ Շուշին հայկական է, թուրքն ու ադրբեջանցին թշնամի են և երբեք բարեկամ չեն դառնա, նա վստահ է, որ մեկ այ մարդու կյանքի դիմաց թշնամու երեք կյանք պետք է մատաղ արվի:Կա հայ մարդ և կան նիկոլներ: Եթե Նիկոլ Փաշինյանին հաջողվել է մնալ իշխանության, ընդդիմությունը չկարողացավ նրան հեռացնել, սակայն դա չի նշանակում, որ Հայաստանում ամեն ինչ շատ լավ է, նա մնում է եւ Հայաստանն էլ ավելւ մեծ կեղտի մեջ ընկղմում՝ Ալիեւի արտաթորանքն ամեն օր վերցնելով իր ճակատին ու Հայաստանն ու Արցախը թրքացման տանելով: Այս մարդը իր թիմով մղվել է մի անկյուն եւ ամեն օր նոր հակապետական օրոշումներով խորացնում է իր եւ իսկական հայի միջեւ բացված անջրպետը: Կասկած չկա, որ այսօր Շուշիում է, վաղն էլ հայը Երեւանի կենտրոնում է փորձելու նույն ճանապարհով վրեժխնդիր լինել ներքին թուքր հետ: Եթե պետական ինստիտուտները չեն գործում, չկա արդարադատություն, ապա ինքնադատաստաններն անխուսափելի են դառնում, ուստի Նիկոլ Փաշինյանը սրտի ահով պետք է սպասի Երեւանի կենտրոնում պայթյունի, կամ էլ հոժարակամ հեռանա ու չշնչի այն օդը, որը նաեւ իսկական հայերն են շնչում:
Անի Սահակյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
