Ներիշխանական խմորոմներ. «ոտուտոցին» սկսված է
«Հայաստանում բազմաթիվ կուսակցություններ փոխած Վիգեն Խաչատրյանն օրերս իրեն թույլ է տվել ասել, որ «Հայաստանի ապագան պայմանավորված է Արցախով» ձևակերպումը սխալ է, մենք ուղղակի պետք է մտածենք՝ Արցախում ապրող այդ մարդիկ անվտանգ լինելու են Ադրբեջանի կազմում, թե՞ ոչ։
Ցանկացած խելամիտ մարդ, որ 30 տարի առաջ ի տարբերություն Խաչատրյանվիգենների կանգնել են Ազատության հրապարակում ու պայքարել Արցախի համար, իրերն իրենց անունով կկոչեն եւ Արցախմ ուրացողին ու հանձնողին կանվանեին դավաճան։ Հենց այդպես էլ արեց ԱԺ Հայաստան խմբակցության պատգամավոր Գեղամ Մանուկյանը՝ երեկ ԱԺ ամիբիոնից: Ինչի համար ԱԺ փոխնախագահ, նիստը վարող Ռուբեն Ռուբինյանը ներս հրավիրեց անվտանգության աշխատակցներին եւ Մանուկյանին բռնի ուժով քարշ տվեցին դուրս: Կարելի է կարծել, որ խորհրդարանում քաղաքական ընդդիմության բերանը փակելով Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմը կարող են ազատվել դավաճանի խարանից, ՀՀ գիտակից քաղաքացիների համար բաց են բոլոր հրապարակներն ու ամբիոնները, սակայն խնդիրն անգամ դրա մասին բարձրաձայնելը չէ, քանզի այս իշխանության դավաճան ու ապազգային լինելու փաստն անհերքելի իրողություն է:
Միգուցե դավաճանության մասին իրենց պատկերացումներն այլ են եւ սրանով է պայմանավորված Ռուբինյանի հիստերիան, այս մարդիկ Արցախն իրենց արյունով ազատագրած ու պահպանածներին են դավաճան անվանում, ինչպես վերջերս՝ Սեյրան Օհանյանին: Մի բան փաստ է, որ Հայաստանը սահուն քայլերով առաջ է ընթանում Փաշինյանի հաստատած բռնապետությունում:
Նորաթուխ իշխանականները թերեւս մոռացել են, որ պատգամավորի կարգավիճակում Նիկոլ Փաշինյանը տարիներ շարունակ ԱԺ ամբիոնից ինչ ուզել խոսել է, գոռացել է, վիրավորել և նույնիսկ ամենացինիկ ձևով մարդկանց պիտակավորել։ Բայց նրան երբեք ձայնի իրավունքից չեն զրկել, իսկ անվտանգության աշխատակիցներն էլ քարշ տալով դահլիճից դուրս չեն շպրտել։ Նույնիսկ ոչ այնքան բարի համբավ ունեցող Հովիկ Աբրահամյանը ԱԺ նախագահությունում խելոք նստած լսում էր, թե ինչպես են իրեն վիրավորում։
Իսկ ՔՊ-ականներն առաջնորդվում են անձնական, նեղմիտ պատկերացումներով եւ հեռու են քաղաքական մշակույթից։
Պատգամավորը որոշակի քաղաքական մշակույթի շրջանակներում ինչ ուզի կարող է խոսել, ամբողջ աշխարհում է այդպես, սա է ժողովրդավարության ցուցիչը, երբ խորհրդարանում մտքերի ու գաղափարների պատերազմ կա, եւ ոչ մեկը իրավունք չունի պատգամավորին այդպես խայտառակ ձևով իջեցնել ամբիոնից, նույնիսկ, երբ նա որոշում է քաղաքական ակցիա իրականացնել և գրավել ամբիոնը։ Ընդ որում՝ Ռուբեն Ռուբինյանը ԵԽԽՎ հայաստանյան պատվիրակության ղեկավար ներկայացնում է Հայաստանը արեւմուտքում, թե ինչպես է նա հիմնավորելու իր այս քայլը, դժվար է պատկերացնել: Սակայն ակնհայտ է, որ նեղմիտ այս անձնավորությունը ԱԺ նախագահ դառնալու ամբիցիաներ ունի եւ իր քայլն էլ դրան հասնելու քննություն էր, որի գնահատականը պետք է տա Նիկոլ Փաշինյանը: Չէ՞ որ վերջին ժամանակներում անգամ մամուլն է գրում, որ Փաշինյանն այլեւս չի վստահում Ալեն Սիմոնյանին, ում ՌԴ-ն դիտարկում է իրավահաջորդ: Ըստ էության թիմում խմորումնե կան՝ ԱԺ խոսնակի փոփոխության շուրջ:
Անի Սահակյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
