Մոսկվայի վրա «հույս» ո՞վ էր դրել
Անվտանգության հարցերում մեր հույսն առաջին հերթին մեզ վրա պետք է դնենք, խորհրդարանում լրագրողների հետ զրույցում երեկ ասել է ՀՀ ԱԳ փոխնախարար Շավարշ Քոչարյանը՝ անդրադառնալով ՌԴ-ի կողմից Ադրբեջանին զենք մատակարարելու շարունակական գործընթացին: «Արձանագրենք, որ անվտանգության հարցերում մեր հույսը պետք է դնենք առաջին հերթին մեր ուժերի վրա: Սա մեկ: Երկրորդը, պետք է չունենալ ավելորդ սպասելիքներ: Իհարկե, Ռուսաստանը մեր դաշնակիցն է, բայց ավելորդ սպասելիքները կարող են բերել լրիվ այլ․․․ Եվ ելնելով այդ իրողությունից, մենք պետք է կառուցենք մեր արտաքին քաղաքականությունը թե՛ Ռուսաստանի հետ, թե՛ այլ գործընկերների հետ»: «Միաժամանակ, Ռուսաստանը մեր դաշնակիցն է, և մենք մեծապես կարևորում ենք նրա հետ հարաբերությունները: Պարզապես պետք չէ ավելորդ հույսեր կապել»,- հավելել է Շավարշ Քոչարյանը: Ի դեպ, նկատենք, որ օրերս ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանը նշել էր, որ ցանկացած զենքի մատակարարում Ադրբեջանին՝ լինի դա ռուսական զենք, իսրայելական, թե թուրքական, դատապարտելի է, քանի որ Ադրբեջանն անկանխատեսելի երկիր է ժողովրդական վերահսկողության մեխանիզմների բացակայության պատճառով: Հիմա փոխարտգործնախարարն ասում է, թե պետք չէ ավելորդ հույսեր կապել որևէ ուժի հետ, ընդ որում, սա ասվում է Ռուսաստանի կողմից Ադրբեջանին ռուսական զենքի վաճառքի մասին հարցին: Փոխարտգործնախարարն, իհարկե, ճիշտ է ասում, Ռուսաստանի վրա հույս դնել պետք չէ, դրա հետևանքների մասին պատմությունը դասեր տվել է, այլ հարց է, թե որքանով ենք այդ դասերից մեզ համար եզրակացություններ արել ու անում: Պարզապես խնդիրը նրանում է, որ այդ «հույսը» Ռուսաստանի հետ կապել էին Հայաստանի իշխանությունները, ոչ թե հասարակությունը: Հիշենք 2013 թվականը, երբ Հայաստանը հրաժարվեց ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը ստորագրել, իշխանական շրջանակներին այդ քայլը արդարացնում էին հենց անվտանգության հարցով, որ` «եթե չանդամակցեինք Մաքսային միությանը` պատերազմ կսկսվի», «եթե չանդամակցեինք Մաքսային միությանը` Ռուսաստանն Ադրբեջանին զենք կվաճառի»: Հետո՞... Հայաստանն անդամակցեց Մաքսային միությանը, բայց` դրանից հետո Ադրբեջանը և՛ պատերազմ սկսեց, իսկ Ռուսաստանն էլ շարունակում է զինել Ադրբեջանին: Այնպես որ, «հույսը» Ռուսաստանի վրա դրել էին իշխանությունները, հասարակությանն էլ ապացուցում էին, որ ճիշտ են վարվել, համենայնդեպս այդպես էին ներկայացնում, բայց քիչ անց պարզվեց, որ սխալ «խաղադրույք» էին դրել Ռուսաստանի վրա ու հիմա չգիտես ինչու որոշել են դասեր տալ` «հույսը մեզ վրա պետք է դնենք»: Շնորհակալությո՛ւն, ապրիլյան պատերազմից հետո միայն դա հասկանալու համար: Թամար Բագրատունի
Հետևեք մեզ Viber-ում
