Ահաբեկիչ Ալիևն արդեն Հայաստանի անկախության կազմաքանդմամբ է հպարտանում. Խոսե՛ք, ՔՊ-ի «քաջեր»

Կարծում եք 44-օրյա պատերազմի արդյունքում մեր բազմահազար զոհերը, Արցախի 75 տոկոսի կորուստն ու Հայաստանի տարածքային ամբողջականության խաթարման փաստե՞րն են միայն մեր կորուստները...

Ո՛չ:

Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը երեկ հայտարարել է, թե իրենք «ցրել են հայերի մասին բոլոր միֆերը» և որ «միանգամայն անհիմն է Հայաստանն անվանել անկախ երկիր»: «Այսօր Հայաստանն արդեն բացահայտ խոստովանում է, որ չի կարող ինքնուրույն ապահովել իր անվտանգությունը, պաշտպանել իր սահմանները, ապրել իր հաշվին: Այդ պայմաններում անկախության մասին խոսք անգամ չի կարող լինել»,- ասել է Ալիևը Արցախյան պատերազմի զոհերի ընտանիքների հետ հանդիպմանը: Ալիևի խոսքով՝ «օկուպացիոն քաղաքականության» հետևանքով «Հայաստանն անվանել անկախ երկիր՝ միանգամայն անհիմն է»: «Քանի որ անկախ պետությանը բնորոշիչների բացարձակ մեծամասնությունը հայկական պետությունը չունի,- ասել է Ալիևը: – Եթե ժամանակին նրանք հետևեին իմ խոսքերին և լքեին մեր հողերը, ապա այսպիսի ողբերգական վիճակում չէին հայտնվի»:

Իհարկե, Ալիևի խոսքում որոշ մտքեր քարոզչական բնույթի են, բայց այդ մտքերը բացահայտում են Բաքվի նպատակները, որոնց հասնելու ճանապարհին նրանք վստահաբար աշխատում են: Որոնք են դրանք՝ Հայոց պետականության կազմաքանդում: Միայն Լեռնային Ղարաբաղը վերադարձնելը չի եղել Ալիևի ծրագիրը, այլև Հայաստան պետության, պետականության վերացումը:

Դա նրանք պատկերացնում են ոչ միայն պատերազմով, այլ խաղաղության պայմաններում, երբ Հայաստանը չունի հզոր բանակ, չունի իր անվտանգությունն ապահովող մարմիններ, ամեն հարցում՝ դիմում է Ռուսաստանի օգնությանը և համարում է, որ Ռուսաստանը պետք է լուծի թե՛ սահմանային խնդիրները, թե Արցախի ու Հայաստանի քաղաքացիների անվտանգության հարցերը:

Իսկ սա ի՞նչ է ապացուցում... Որ Հայաստանը, որպես անկախ սուբյեկտ կամաց-կամաց կորցնում է պետությանը բնորոշ ինստիտուտները:

Հաջորդը միտքը Ալիևի կողմից առավել քան ուշագրավ, դա մի խոստովանություն է, որն ապացուցում է, որ Ադրբեջանը, որը Թուրքիայի միջոցով «վերադարձրեց Լեռնային Ղարաբաղը», իրականում ևս կանգնած է եղել մեծ կորուստների առջև...

Եթե Հայաստանը չհանձնվեր, մենք մեծ կորուստներ կունենայինք, հայտարարել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը. «Նոյեմբերի 10-ի գիշերը Հայաստանը ստորագրեց կապիտուլյացիայի ակտը, և պատերազմն ավարտվեց: Մեզ համար պատերազմի ավարտը բացարձակապես ողջամիտ էր: Եթե պատերազմը շարունակվեր, մենք ավելի շատ կորուստներ կունենայինք: Մենք կարող էինք դժվարությունների հանդիպել Քելբաջարի և Լաչինի ազատագրման հարցում: Այս տարածաշրջանի բնական կլիման, լեռները կարող էին խնդիր դառնալ մեզ համար: Նաև ձմեռ էր մոտենում»:

Բոլորի համար էլ պարզ է եղել, որ ՆԱՏՕ-ի անդամ պետության՝ Թուրքիայի հզոր բանակի աջակցությունն ունեցող Ադրբեջանի համար պատերազմի նման ելք չէր կարող լինել, եթե Անկարան Բաքվի թիկունքին կանգնած չլիներ:

44 օր մեր զինվորները, մեր քաջերը պայքարել են մեր մի կտոր հայրենիքի համար: Սակայն ցավալին այն է, որ այսօր, իբր հարաբերական խաղաղության պայմաններում, նրանց գործը պատվով պահող իշխանություն չկա:

Այսօր մենք ստիպված ենք արդեն Հայաստանի ու Արցախի թշնամի երկրի ղեկավարից լսել Հայաստանի պետականության կորստի մասին բարբաջանքներ, որը վստահաբար, ահաբեկիչ Ալիևն իր «ձեռքբերումն» է համարում:

Իսկ Փաշինյանի իշխանությունը շարունակում  է համոզել մեր հասարակությանը՝ ահաբեկիչ Ալիևի հետ խաղաղ հարևանություն անելու ինչ-որ անհասկանալի «օգուտների» մասին...

Մետաքսյա Շալունց